The Works of Edgar Allan Poe — Volume 3

By Edgar Allan Poe

Page 80

some little alleviation of my
suffering was obtained by chewing small pieces of it and spitting
them out. Toward night my companions awoke, one by one, each in an
indescribable state of weakness and horror, brought on by the wine,
whose fumes had now evaporated. They shook as if with a violent ague,
and uttered the most lamentable cries for water. Their condition
affected me in the most lively degree, at the same time causing me to
rejoice in the fortunate train of circumstances which had prevented
me from indulging in the wine, and consequently from sharing their
melancholy and most distressing sensations. Their conduct, however,
gave me great uneasiness and alarm; for it was evident that, unless
some favourable change took place, they could afford me no assistance in
providing for our common safety. I had not yet abandoned all idea of being
able to get up something from below; but the attempt could not possibly
be resumed until some one of them was sufficiently master of himself to
aid me by holding the end of the rope while I went down. Parker appeared
to be somewhat more in possession of his senses than the others, and I
endeavoured, by every means in my power, to rouse him. Thinking that a
plunge in the sea-water might have a beneficial effect, I contrived to
fasten the end of a rope around his body, and then, leading him to the
companion-way (he remaining quite passive all the while), pushed him in,
and immediately drew him out. I had good reason to congratulate myself
upon having made this experiment; for he appeared much revived and
invigorated, and, upon getting out, asked me, in a rational manner, why
I had so served him. Having explained my object, he expressed himself
indebted to me, and said that he felt greatly better from the immersion,
afterward conversing sensibly upon our situation. We then resolved to
treat Augustus and Peters in the same way, which we immediately did,
when they both experienced much benefit from the shock. This idea of
sudden immersion had been suggested to me by reading in some medical
work the good effect of the shower-bath in a case where the patient was
suffering from _mania a potu_.

Finding that I could now trust my companions to hold the end of the
rope, I again made three or four plunges into the cabin, although it was
now quite dark, and a gentle but long swell from the northward rendered
the hulk somewhat unsteady. In the course of these attempts I succeeded
in bringing up two case-knives, a three-gallon jug,

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 4
Αι, τότε τα νεύρα σας θα Î­Ï‡Î¿Ï Î½ όλην την Î´Ï Î½Î±Ï„Î®Î½ ισορροπίαν.
Page 5
Δι' ό και δεν εδίστασα να καθήσω εις την τράπεζαν δεξιά Ï„Î¿Ï Î±Î¼Ï†Î¹Ï„ÏÏÏ‰Î½ÏŒÏ‚ Î¼Î¿Ï , επειδή δε είχα μεγάλην όρεξιν ετίμησα όλην Î±Ï Ï„Î®Î½ την παράταξιν των εδεσμάτων.
Page 8
Αλλά νεωτέρα ÎºÏ ÏÎ¯Î± επανέλαβε το θέμα της ÏƒÏ Î½Î¿Î¼Î¹Î»Î¯Î±Ï‚.
Page 18
Η Ï Ï€ÎµÏÎ²Î¿Î»Î¹ÎºÎ® κούρασις με εκάρφωσεν εκεί και απεκοιμήθην εις την στάσιν εκείνην.
Page 19
Τέλος ÎµÎ²Ï Î¸Î¯ÏƒÎ¸Î· εις τα νερά με ένα θλιβερόν πάταγον, Î±ÎºÎ¿Î»Î¿Ï Î¸Î¿ÏÎ¼ÎµÎ½Î¿Ï‚ από φοβερούς Î®Ï‡Î¿Ï Ï‚.
Page 23
Εν τούτοις τι με ÏƒÏ Î½Î­Î´ÎµÎµ πλέον με την ελπίδα; Καθώς είπα, ήτο μία αόριστος ιδέα.
Page 24
Εάν Î¼Î¿Ï Î®Ï„Î¿ Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ να διαρρήξω τα δεσμά Ï€Î¿Ï Î®ÏƒÎ±Î½ άνω Ï„Î¿Ï Î±Î³ÎºÏŽÎ½Î¿Ï‚, θα έπιανα το εκκρεμές και θα Ï€ÏÎ¿ÏƒÎµÏ€Î¬Î¸Î¿Ï Î½ να το σταματήσω, .
Page 33
Οι αρχιτέκτονες πολύ ολίγον απησχολήθησαν με ό,τι καλείται εις την τεχνικήν διάλεκτον διακοσμητική ενότης, η οποία δεν είχεν εδώ τον ακριβή χαρακτήρα Î¿Ï Î´ÎµÎ¼Î¹Î¬Ï‚ εθνικότητος.
Page 36
*** Ωιμέ! Καταραμένη νάν' η νύκτα Î Î¿Ï ÏƒÎµ ÏƒÏ Î½ÎµÏ€Î®ÏÎµÎ½ απάνω στα κύματα Μακράν απ' τον έρωτα, κοντά σ' ένα αριστοκρατικό ÏƒÏÎ¶Ï Î³Î¿, Γέρο και αρρωστημένο, σ' ένα κρεββάτι ανίερο.
Page 47
Έτεινα το Î¿Ï Ï‚ κατεχόμενος Ï Ï€ÏŒ της αγωνίας δεισιδαίμονος Ï„ÏÏŒÎ¼Î¿Ï , αλλ' ο κρότος είχε παύσει.
Page 50
Και εις την τοιαύτην κατανομήν των νόμων της ανθρωπίνης δράσεως, οι μαθηταί Ï„Î¿Ï Î£Ï€Î¿Ï ÏÏ„ÏƒÏ‡Î¬Î¹Î¼ αδίκως ή παραλόγως, γενικώς ή ειδικώς, δεν έκαμαν άλλο παρά ν' Î±ÎºÎ¿Î»Î¿Ï Î¸Î®ÏƒÎ¿Ï Î½, Ï„Î¿Ï Î»Î¬Ï‡Î¹ÏƒÏ„Î¿Î½ κατ' αρχήν, τα ίχνη των Ï€ÏÎ¿Î·Î³Î¿Ï Î¼Î­Î½Ï‰Î½ των, καθορίζοντες κάθε σημείον εξ Ï Ï€Î±Î³Ï‰Î³Î®Ï‚ κατά την ιδέαν μιας εκ των προτέρων γνωστής μοίρας των ανθρώπων, και λαμβάνοντες ως βάσιν Ï„Î¿Ï Ï‚ σκοπούς Ï„Î¿Ï Î”Î·Î¼Î¹Î¿Ï ÏÎ³Î¿Ï.
Page 51
Έπεται λοιπόν ότι και η ÎµÏ€Î¹Î¸Ï Î¼Î¯Î± της βελτιώσεως θα τροποποιήται εκ Ï€Î±ÏÎ±Î»Î»Î®Î»Î¿Ï Î¼Îµ πάντα άλλον νόμον ο οποίος δεν θα ήτο άλλο τι ειμή μία παραλλαγή της φρενοπαθούς πολεμικότητος.
Page 56
Î£Ï Î¼Ï€ÎµÏÎ±Î¯Î½Ï‰ εκ των προτέρων ότι το όνομα Î±Ï Ï„ÏŒ Ï„Î¿Ï Î§Î¿Ï€-Φρωγκ δεν εδόθη εις τον νάνον από ÎµÎºÎµÎ¯Î½Î¿Ï Ï‚ Ï€Î¿Ï Ï„Î¿Î½ εκράτησαν εις τα χέρια των κατά την βάπτισιν· το όνομα Î±Ï Ï„ÏŒ εδόθη με την καθολικήν ψήφον ÏŒÎ»Î¿Ï Ï„Î¿Ï Ï Ï€Î¿Ï ÏÎ³ÎµÎ¯Î¿Ï , διότι ήτο ανίκανος να βαδίζη όπως όλος ο κόσμος.
Page 60
Την επέρασαν πρώτα-πρώτα εις το σώμα Ï„Î¿Ï Î²Î±ÏƒÎ¹Î»Î­Ï‰Ï‚ και την έδεσαν· έπειτα εις τον κορμόν ενός Î¬Î»Î»Î¿Ï ÎºÏ ÏÎ¯Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ παρέας, τον οποίον και έδεσαν ομοίως, κατόπιν δε και ÏŒÎ»Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿Ï Ï‚ Î¬Î»Î»Î¿Ï Ï‚, κατά τον Î±Ï Ï„ÏŒÎ½ τρόπον.
Page 62
Ήρχετο από την σιαγόνα Ï„Î¿Ï Î½Î¬Î½Î¿Ï , ο οποίος έσφιγγε τα δόντια Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ τα έκαμνε να Ï„ÏÎ¯Î¶Î¿Ï Î½, με το σάλιο εις το στόμα, παρατηρών με έκφρασιν Ï Ï€ÎµÏÎ²Î¿Î»Î¹ÎºÎ®Ï‚ λύσσης τας Ï†Ï ÏƒÎ¹Î¿Î³Î½Ï‰Î¼Î¯Î±Ï‚ Ï„Î¿Ï Î²Î±ÏƒÎ¹Î»Î­Ï‰Ï‚ και των επτά ÏƒÏ Î½Ï„ÏÏŒÏ†Ï‰Î½ Ï„Î¿Ï , των οποίων τα πρόσωπα εστράφησαν προς Î±Ï Ï„ÏŒÎ½.
Page 64
Και κάθε πρωί, όταν εξημέρωνεν, επήγαινα αποφασιστικά εις το δωμάτιόν Ï„Î¿Ï , και Ï„Î¿Ï Ï‰Î¼Î¹Î»Î¿ÏÏƒÎ± ελεύθερα, μεταχειριζόμεμος το όνομά Ï„Î¿Ï Î¼Îµ πολύ φιλικόν τόνον, και ερωτών πώς είχε περάσει την νύκτα.
Page 65
Αλλ' απέβησαν εις μάτην.
Page 73
Στάμπλεττον ήτο ακόμη ζωντανός, αν και Î»Î¹Ï€ÏŒÎ¸Ï Î¼Î¿Ï‚.
Page 79
ÎšÏÎ±Ï Î³Î® αγωνίας, μία μακρά Ï Î»Î±ÎºÎ® αγρία, ÏƒÏ Î½ÎµÏ‡Î®Ï‚, αντήχησε διά Î¼Î­ÏƒÎ¿Ï Ï„Î¿Ï Î²Î±ÏƒÎ¹Î»ÎµÎ¯Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ Ï Ï€Î¿Ï‡Î¸Î¿Î½Î¯Î±Ï‚ Î½Ï ÎºÏ„ÏŒÏ‚.
Page 80
Και το Ï Ï€ÏŒÎ»Î¿Î¹Ï€Î¿Î½ Ï„Î¿Ï Î¿ÏÎ¬Î¼Î±Ï„ÏŒÏ‚ Î¼Î¿Ï â€” διότι δεν ήτο ούτε όνειρον, ούτε εφιάλτης — πηγάζει Ï†Ï ÏƒÎ¹ÎºÏŽÏ„Î±Ï„Î± από τας περιστάσεις της θέσεώς Î¼Î¿Ï â€” από τας ÏƒÏ Î½Î®Î¸ÎµÎ¹Ï‚ τάσεις Ï„Î¿Ï Ï€Î½ÎµÏÎ¼Î±Ï„ÏŒÏ‚ Î¼Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ από τας Î´Ï ÏƒÎºÎ¿Î»Î¯Î±Ï‚ Ï€Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Î± — όπως είπα άλλως — να επαναφέρω τας αισθήσεις Î¼Î¿Ï , ειδικώς να ÏƒÏ Î³ÎºÎµÎ½Ï„ÏÏŽÏƒÏ‰ την μνήμην Î¼Î¿Ï , διήρκεσε δε το όραμα πολύ και μετά το ξύπνημά Î¼Î¿Ï .