The Works of Edgar Allan Poe — Volume 3

By Edgar Allan Poe

Page 46

the stowage is accomplished by means of a
screw. Thus, in a load of tobacco or flour, the whole is screwed so
tightly into the hold of the vessel that the barrels or hogsheads, upon
discharging, are found to be completely flattened, and take some time
to regain their original shape. This screwing, however, is resorted to
principally with a view of obtaining more room in the hold; for in a
full load of any such commodities as flour or tobacco, there can be no
danger of any shifting whatever, at least none from which inconvenience
can result. There have been instances, indeed, where this method of
screwing has resulted in the most lamentable consequences, arising from
a cause altogether distinct from the danger attendant upon a shifting of
cargo. A load of cotton, for example, tightly screwed while in certain
conditions, has been known, through the expansion of its bulk, to rend a
vessel asunder at sea. There can be no doubt either that the same result
would ensue in the case of tobacco, while undergoing its usual course
of fermentation, were it not for the interstices consequent upon the
rotundity of the hogsheads.

It is when a partial cargo is received that danger is chiefly to be
apprehended from shifting, and that precautions should be always taken
to guard against such misfortune. Only those who have encountered a
violent gale of wind, or rather who have experienced the rolling of
a vessel in a sudden calm after the gale, can form an idea of the
tremendous force of the plunges, and of the consequent terrible impetus
given to all loose articles in the vessel. It is then that the necessity
of a cautious stowage, when there is a partial cargo, becomes obvious.
When lying-to (especially with a small head sail), a vessel which is not
properly modelled in the bows is frequently thrown upon her beam-ends;
this occurring even every fifteen or twenty minutes upon an average, yet
without any serious consequences resulting, provided there be a proper
stowage. If this, however, has not been strictly attended to, in the
first of these heavy lurches the whole of the cargo tumbles over to the
side of the vessel which lies upon the water, and, being thus prevented
from regaining her equilibrium, as she would otherwise necessarily do,
she is certain to fill in a few seconds and go down. It is not too much
to say that at least one-half of the instances in which vessels have
foundered in heavy gales at sea may be attributed to a shifting of cargo
or of ballast.


Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 0
Λέξεις με Î­Î½Ï„Î¿Î½Î¿Ï Ï‚ χαρακτήρες περικλείονται σε &.
Page 1
Μαγιάρ την ÎµÏ€Î¹Î¸Ï Î¼Î¯Î±Î½ Î¼Î¿Ï Î½Î± επισκεφθώ το κατάστημά Ï„Î¿Ï .
Page 10
Μαγιάρ, έβγαλε την γλώσσαν της, την έλαβεν εις τα δύο χέρια της και την εκράτησε με μίαν επαινετήν Ï Ï€Î¿Î¼Î¿Î½Î®Î½ μέχρι Ï„Î­Î»Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿Ï Î³ÎµÏÎ¼Î±Ï„Î¿Ï‚.
Page 12
Έβγαλαν τα Ï€Î±Î»Î·ÏŒÏÏÎ¿Ï Ï‡Î¬ των και εφόρεσαν Ï€Î¿Î»Ï Ï„ÎµÎ»Î® φορέματα και τα κοσμήματα, τα οποία εύρον εντός Ï„Î¿Ï Ï€ÏÏÎ³Î¿Ï .
Page 14
Καθ' όσον ενόησα, ο κ.
Page 16
Και το βάραθρον λοιπόν Î±Ï Ï„ÏŒ τι είναι επί Ï„Î­Î»Î¿Ï Ï‚; Πώς Ï„Î¿Ï Î»Î¬Ï‡Î¹ÏƒÏ„Î¿Î½ να ξεχωρίσωμεν τα σκότη, μεταξύ Î±Ï Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï ÏƒÎºÏŒÏ„Î¿Ï Ï‚ και Ï„Î¿Ï ÏƒÎºÏŒÏ„Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿Ï Ï„Î¬Ï†Î¿Ï ; Αλλ' εάν δεν κατορθώνωμεν να επαναφέρωμεν κατά βούλησιν τα ÏƒÏ Î½Î±Î¹ÏƒÎ¸Î®Î¼Î±Ï„Î±, τα οποία μας ÎµÏ€Î±ÏÎ¿Ï ÏƒÎ¹Î¬ÏƒÎ¸Î·ÏƒÎ±Î½ κατά το παρ' εμού επικληθέν πρώτον στάδιον, τούτο δεν σημαίνει ότι πολύ βραδύτερον δεν είναι Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ τα Î±Ï Ï„Î¬ ÏƒÏ Î½Î±Î¹ÏƒÎ¸Î®Î¼Î±Ï„Î± να επαναβλύσωσιν Î±Ï Î¸Î¿ÏÎ¼Î®Ï„Ï‰Ï‚ και να μας εκπλήξωσι με το Î¼Ï ÏƒÏ„Î®ÏÎ¹Î¿Î½ της προελεύσεώς των.
Page 23
Παρετήρησα ότι το αιχμηρόν της άκρον ήτο κατά τοιούτον τρόπον τοποθετημένον, ώστε να διαπεράση την καρδιά Î¼Î¿Ï .
Page 24
Και κατήρχετο κανονικώς και ατέγκτως.
Page 27
Αλλ' η αγωνία της ÏˆÏ Ï‡Î®Ï‚ Î¼Î¿Ï ÎµÏÎ¼Î·Î½ÎµÏÎ¸Î· διά μιας ÎºÏÎ±Ï Î³Î®Ï‚ απελπισίας.
Page 32
Πολύ πλέον από τα πραγματικά κατορθώματα τα πλήρη Î·ÏÎ±ÎºÎ»ÎµÎ¯Î¿Ï Î´Ï Î½Î¬Î¼ÎµÏ‰Ï‚, τα οποία εξετέλεσεν εις στιγμάς μάλλον ÎµÏ€Î¹ÎºÎ¹Î½Î´ÏÎ½Î¿Ï Ï‚, είχε το στόμα και τον πώγωνα θεού, παράδοξα μάτια, άγρια, βαθειά και Î³Î»Ï ÎºÏÏ„Î±Ï„Î± ÏƒÏ Î½Î¬Î¼Î±, μάτια μαύρα Ï€Î¿Ï ÎµÎºÏ Î¼Î±Î¯Î½Î¿Î½Ï„Î¿ μεταξύ Ï„Î¿Ï Î²Î±Î¸Î­Î¿Ï‚ φαιού και Ï„Î¿Ï ÏƒÏ„Î¹Î»Ï€Î½Î¿Ï„Î¬Ï„Î¿Ï Î¼Î±ÏÏÎ¿Ï .
Page 43
Ακριβώς το μεσονύκτιον της ημέρας, καθ' ην απέθανε, με εκάλεσε παρά την κλίνην της επισήμως, και μοι εζήτησε να τη επαναλάβω Ï„Î¿Ï Ï‚ εξής ÏƒÏ„Î¯Ï‡Î¿Ï Ï‚, Î¿Ï Ï‚ αύτη πρό τινων ημερών είχε ÏƒÏ Î½Î¸Î­ÏƒÎµÎ¹: «Ιδού, επήλθε, τέλος, Î½Ï Î¾ πανηγύρεως μετά Ï„Î¿Ï Ï‚ Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Ï„Î±Î¯Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï Ï‚ θλιβερούς Ï‡ÏÏŒÎ½Î¿Ï Ï‚Â· πλήθος αγγέλων πτερωτών, φερόντων Ï€Î­Ï€Î»Î¿Ï Ï‚ και βρεχομένων από τα Î´Î¬ÎºÏÏ Î± των, Î²Î»Î­Ï€Î¿Ï ÏƒÎ¹Î½ εντός Î¸ÎµÎ¬Ï„ÏÎ¿Ï Î´ÏÎ¬Î¼Î± ελπίδων και φόβων, ενώ εκ διαλειμμάτων η ορχήστρα ανακρούει την Î¼Î¿Ï ÏƒÎ¹ÎºÎ®Î½ των σφαιρών».
Page 44
Το εξωτερικόν Ï„Î¿Ï Î¿Î¹ÎºÎ®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚ Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï Î®Ï„Î¿ εφθαρμένον και τα τείχη Ï„Î¿Ï ÎµÏ‡Î»ÏŒÎ±Î¶Î¿Î½ εκ της Ï€Î¿Î»Ï ÎºÎ±Î¹ÏÎ¯Î±Ï‚Â· το εσωτερικόν όμως Î±Ï Ï„Î¿Ï κατέγινα μετ' επιμονής όπως διακοσμήσω όσω το Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ μεγαλοπρεπέστερον· την κλίσιν ταύτην είχα από παιδικής ηλικίας, ανεύρισκον δε ήδη Î±Ï Ï„Î®Î½ επί τη ελπίδι ίσως να διασκεδάσω τας θλίψεις Î¼Î¿Ï .
Page 45
Την ÎµÎ¼Î¯ÏƒÎ¿Ï Î½ ως δαίμων μάλλον ή άνθρωπος, η δε μνήμη Î¼Î¿Ï ÎµÎ½ÎµÏ„ÏÏÏ†Î± αενάως εις την αναπόλησιν της προσφιλούς μοι Λιγείας, της σεβαστής και ωραίας νεκράς Î¼Î¿Ï .
Page 53
Δεν άφησα να Ï Ï€Î¬ÏÏ‡Î· ούτε η παραμικροτέρα σκιά Ï Ï€Î¿Î½Î¿Î¯Î±Ï‚, ούτε κατά φαντασίαν, ότι εγώ εδολοφόνησα την Î³Ï Î½Î±Î¯ÎºÎ±.
Page 55
Αλλά πού; Χοπ-Φρωγκ Δεν εγνώρισα ποτέ πρόσωπον έχον Î¼ÎµÎ³Î±Î»Ï Ï„Î­ÏÎ±Î½ από τον βασιλέα Î±Ï Ï„ÏŒÎ½ κλίσιν εις τας απολαύσεις της φάρσας.
Page 58
Τον καϋμένον διαβολάκον! τα μάτια Ï„Î¿Ï Î®ÏƒÏ„ÏÎ±Ï€Ï„Î¿Î½ περισσότερον παρά έλαμπον διότι το αποτέλεσμα Ï„Î¿Ï ÎºÏÎ±ÏƒÎ¹Î¿Ï εις τον διεγερμένον εγκέφαλον ήτο όχι μόνον έντονον, αλλά και απότομον.
Page 61
Ενώ ο Î¸ÏŒÏÏ Î²Î¿Ï‚ ήτο εις το ÎºÎ±Ï„Î±ÎºÏŒÏÏ Ï†ÏŒÎ½ Ï„Î¿Ï , και ενώ κάθε μάσκα δεν εσκέπτετο παρά διά την ιδικήν της ασφάλειαν — διότι Ï Ï€Î®ÏÏ‡Îµ πραγματικός ÎºÎ¯Î½Î´Ï Î½Î¿Ï‚ ως εκ της ανεμοζάλης Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Ï„Î±Ï„ÏÎ¿Î¼Î±Î³Î¼Î­Î½Î¿Ï Ï€Î»Î®Î¸Î¿Ï Ï‚ — έβλεπαν την Î¬Î»Ï ÏƒÎ¿Î½, την κρατούσαν ÏƒÏ Î½Î®Î¸Ï‰Ï‚ τον Ï€Î¿Î»Ï Î­Î»Î±Î¹Î¿Î½, να καταβαίνη βαθμιαίως, μέχρις ÏŒÏ„Î¿Ï Ï„Î¿ βαρύδιον το προσκολλημένον εις το άκρον της Î±Î»ÏÏƒÎ¿Ï Î­Ï†Î¸Î±ÏƒÎµ εις τρεις πόδας άνωθεν Ï„Î¿Ï Ï€Î±Ï„ÏŽÎ¼Î±Ï„Î¿Ï‚.
Page 65
Τέλος Î®ÎºÎ¿Ï ÏƒÎ± ένα ασθενή αναστεναγμόν, και αντελήφθην ότι ήτο μία Î´Î¹Î±Î¼Î±ÏÏ„Ï ÏÎ¯Î± προερχομένη από επιθανάτιον τρόμον.
Page 66
Αλλά επί πολλά λεπτά η καρδιά εξηκολούθει να ÎºÏ„Ï Ï€Î¬ με πνιγμένον ήχον.
Page 73
Μετ' ολίγον ανεύρε την Ï Î³ÎµÎ¯Î±Î½ Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ παρεδόθη εις τας χείρας των φίλων Ï„Î¿Ï , εις Ï„Î¿Ï Ï‚ Î¿Ï€Î¿Î¯Î¿Ï Ï‚ ÎµÏ€ÎµÏ†Ï Î»Î¬Ï‡Î¸Î·ÏƒÎ±Î½ να ÎºÎ±Ï„Î±ÏƒÏ„Î®ÏƒÎ¿Ï Î½ γνωστήν την ανάστασίν Ï„Î¿Ï , μέχρις Î¿Ï Ï€Î±Ï‚ φόβος μεταπτώσεως εις τον θάνατον τελείως απεσοβήθη.