The Works of Edgar Allan Poe — Volume 2

By Edgar Allan Poe

Page 203

* *

Berenice and I were cousins, and we grew up together in my paternal
halls. Yet differently we grew--I, ill of health, and buried in
gloom--she, agile, graceful, and overflowing with energy; hers, the
ramble on the hill-side--mine the studies of the cloister; I, living
within my own heart, and addicted, body and soul, to the most intense
and painful meditation--she, roaming carelessly through life, with
no thought of the shadows in her path, or the silent flight of the
raven-winged hours. Berenice!--I call upon her name--Berenice!--and
from the gray ruins of memory a thousand tumultuous recollections are
startled at the sound! Ah, vividly is her image before me now, as in the
early days of her light-heartedness and joy! Oh, gorgeous yet fantastic
beauty! Oh, sylph amid the shrubberies of Arnheim! Oh, Naiad among its
fountains! And then--then all is mystery and terror, and a tale which
should not be told. Disease--a fatal disease, fell like the simoon upon
her frame; and, even while I gazed upon her, the spirit of change swept
over her, pervading her mind, her habits, and her character, and, in a
manner the most subtle and terrible, disturbing even the identity of
her person! Alas! the destroyer came and went!--and the victim--where is
she? I knew her not--or knew her no longer as Berenice.

Among the numerous train of maladies superinduced by that fatal and
primary one which effected a revolution of so horrible a kind in the
moral and physical being of my cousin, may be mentioned as the most
distressing and obstinate in its nature, a species of epilepsy not
unfrequently terminating in _trance_ itself--trance very nearly
resembling positive dissolution, and from which her manner of recovery
was in most instances, startlingly abrupt. In the mean time my own
disease--for I have been told that I should call it by no other
appellation--my own disease, then, grew rapidly upon me, and assumed
finally a monomaniac character of a novel and extraordinary form--hourly
and momently gaining vigor--and at length obtaining over me the most
incomprehensible ascendancy. This monomania, if I must so term it,
consisted in a morbid irritability of those properties of the mind in
metaphysical science termed the _attentive_. It is more than probable
that I am not understood; but I fear, indeed, that it is in no manner
possible to convey to the mind of the merely general reader, an adequate
idea of that nervous _intensity of interest_ with which, in my case,
the powers of meditation (not to speak technically) busied and buried
themselves, in the contemplation of even the most ordinary objects of
the universe.

To muse

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
net LA FALO DE USXERO-DOMO NOVELO DE USONA VERKISTO EDGAR ALLAN POE (1809-1849) Esperantigis EDWIN GROBE Arizona-Stelo-Eldonejo .
Page 1
1620 North Sunset Drive Tempe, Arizona 85281-1550, Usono 2000 Edgar Allan Poe: "LA FALO DE USXERO-DOMO" Origina Anglalingva Titolo: "THE FALL OF THE HOUSE OF USHER" LA FALO DE USXERO-DOMO Dum la tuta dauxro de teda, malhela, sensona tago en la auxtuno de la jaro, kiam la nuboj pendis preme kaj malalte en la cxielo, mi pasis sola, sur cxevalo, tra malkutime morna kamparregiono; kaj finfine min trovis, dum estigxis la vesperaj ombroj, cxe vidpunkto pri la melankolia Usxero-Domo.
Page 2
Mi eksciis ankaux la ege rimarkindan fakton ke la tigo de la Usxera gento, kvankam gxuante longtempajn honorojn, neniam fondis dauxran brancxon; alivorte, ke la tuta familio sin limigis al rekta devenlinio kaj cxiam, krom ege malgravaj kaj ege provizoraj varioj, ade sin limigas tiel.
Page 3
Dum la objektoj min cxirkauxantaj--dum la cxizajxoj de la plafonoj, la.
Page 4
Malhelaj drapajxoj surpendis la murojn.
Page 5
En la maniero de mia amiko tujege mirigis min ioma nekohereco, ioma nekonstanteco; kaj baldaux mi konsciis ke tio fontas el sinsekvo da malfortaj kaj malutilaj baraktoj supervenki kutiman trepidadon--troabundan nervozan maltrankvilon.
Page 6
La malsano de Damo Madelino jam longan tempon rezistis la lertecon de sxiaj kuracistoj.
Page 7
Estis, eble, la mallargxaj etendoj al kiuj li sin limigis sur la gitaro kiuj naskigis, grandaparte, la fantazian karakteron de liaj prezentadoj.
Page 8
de la plej alta artefarita ekscitigxo.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
V Sed malicajxoj, en roboj de malgxojo, Atakis la altan bienon de la monarko; (Ho, ni lamentu, cxar neniam nova mateno Tagigxos super li, cxagrenito!) Kaj, cxirkaux lia logxejo, la gloro Kiu rugxigxis kaj ekfloris Estas nur malhele memorita legendo Pri enterigitaj tempoj.
Page 11
La indicaro--la indicaro pri tiu sensiveco--videblis, li diris, (kaj cxi tie mi eksaltetis dum li parolis) en la iompostioma tamen neprega kondensado de propra atmosfero ilia cxirkaux la akvoj kaj la muroj.
Page 12
Siajn ordinarajn okupojn li malatentis aux forgesis.
Page 13
Lia vizagxo estis, kiel kutime, kadavre pala--sed aldone enestis lian rigardon speco de freneza gxojego--en lia tuta konduto vidigxis speco de versxajne retenita _histerio_.
Page 14
Cxi tie, oni memoru, la rakonto tekstas jene: "Kaj Etelredo, kiu havis nature kuragxan koron kaj kiu estis nun des pli forta pro la potenco de la.
Page 15
Premite, kiel mi ja estis, je la okazo de la dua kaj eksterordinarega koincido, far mil kontrauxstarantaj sensacoj, en kiuj superis miro kaj terurego, mi retenis tamen suficxan spiritopretecon por eviti eksciti, per iu ajn komento, la sentivan nervozecon de mia kunestanto.
Page 16
Mi auxdis ilin--antaux multaj, multaj tagoj--tamen mankis al mi la kuragxo--_mankis la kuragxo ekparoli_! Kaj nun--hodiauxnokte--Etelredo--ho! ho!--la rompo de la pordo de la ermito, kaj la mortokriego de la drako, kaj la sonorego de la sxildo!--ni diru, anstatauxe, la frakaso de sxia cxerko kaj la grincado de la feraj cxarniroj de la karcero kaj sxiaj baraktoj interne de la latuntegita arkopasejo de la kelo! Ho, kien mi forrapidu? Cxu.
Page 17
La brilego fontis el plena, subigxanta, sangorugxa luno kiu nun scintilis klarege tra tiu antauxe apenaux videbla fendigxo kiu, laux mia pli frua priskribo, etendigxis ekde la tegmento de la konstruajxo, en zigzaga direkto, gxis ties bazo.
Page 18
SCOTT: LA DIAMANTO TIEL GRANDA KIEL RIC-HOTELO HAWTHORNE, NATHANIEL: TRI NOVELOJ ("La Eksperimento de D-ro Hejdegero," "La Nigra Vualo de la Pastoro," "Juna Bonulo Brauxno") IRVING, WASHINGTON: LA LEGENDO DE DORM-VALETO IRVING, WASHINGTON: TRI NOVELOJ ("Ripo van-Vinklo," "Al la Leganto," "Aventuro de la Germana Studento") JAMES, HENRY: LA TURNO DE LA SXRAUXBO (en tri libretoj: I, II, III) POE, EDGAR ALLAN: LA FALO DE USXERO-DOMO POE, EDGAR ALLAN: LA MURDOJ DE KADAVREJO-STRATO POE, EDGAR ALLAN: TRI NOVELOJ ("La Barelo de Amontilado," "La Denuncema Koro," "Manuskripto Trovita en Botelo") TWAIN, MARK: TRI CETERAJ NOVELOJ ("La Amaventuro de la Eskimoa Frauxlino," "Kanibalismo en la Vagonoj," "Bonsxanco") TWAIN, MARK: TRI NOVELOJ ("Konfeso de Mortanto," "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo," "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto") WHARTON, EDITH: ALIAJ TEMPOJ WHARTON, EDITH: LA LONGA DAUXRO.