The Works of Edgar Allan Poe — Volume 2

By Edgar Allan Poe

Page 179

race. To the uttermost regions of the globe have not
the indignant winds bruited its unparalleled infamy? Oh, outcast of all
outcasts most abandoned!--to the earth art thou not forever dead? to its
honors, to its flowers, to its golden aspirations?--and a cloud, dense,
dismal, and limitless, does it not hang eternally between thy hopes and
heaven?

I would not, if I could, here or to-day, embody a record of my later
years of unspeakable misery, and unpardonable crime. This epoch--these
later years--took unto themselves a sudden elevation in turpitude, whose
origin alone it is my present purpose to assign. Men usually grow base
by degrees. From me, in an instant, all virtue dropped bodily as a
mantle. From comparatively trivial wickedness I passed, with the stride
of a giant, into more than the enormities of an Elah-Gabalus. What
chance--what one event brought this evil thing to pass, bear with me
while I relate. Death approaches; and the shadow which foreruns him has
thrown a softening influence over my spirit. I long, in passing through
the dim valley, for the sympathy--I had nearly said for the pity--of
my fellow men. I would fain have them believe that I have been, in some
measure, the slave of circumstances beyond human control. I would wish
them to seek out for me, in the details I am about to give, some
little oasis of fatality amid a wilderness of error. I would have them
allow--what they cannot refrain from allowing--that, although temptation
may have erewhile existed as great, man was never thus, at least,
tempted before--certainly, never thus fell. And is it therefore that he
has never thus suffered? Have I not indeed been living in a dream? And
am I not now dying a victim to the horror and the mystery of the wildest
of all sublunary visions?

I am the descendant of a race whose imaginative and easily excitable
temperament has at all times rendered them remarkable; and, in my
earliest infancy, I gave evidence of having fully inherited the family
character. As I advanced in years it was more strongly developed;
becoming, for many reasons, a cause of serious disquietude to my
friends, and of positive injury to myself. I grew self-willed, addicted
to the wildest caprices, and a prey to the most ungovernable passions.
Weak-minded, and beset with constitutional infirmities akin to my own,
my parents could do but little to check the evil propensities which
distinguished me. Some feeble and ill-directed efforts resulted in
complete failure on their part, and, of course, in total triumph on
mine. Thenceforward my voice was a household law; and at

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
net LA FALO DE USXERO-DOMO NOVELO DE USONA VERKISTO EDGAR ALLAN POE (1809-1849) Esperantigis EDWIN GROBE Arizona-Stelo-Eldonejo .
Page 1
Mi devis min turni al la maltauxga konkludo ke, dum sendube ja ekzistas kombinoj.
Page 2
Eblas, mi pensis, ke simpla malsama arangxo de la trajtoj de la sceno, de la detaloj de la bildo, suficxos por aliigi aux ecx entute nuligi ties kapablon fari malfelicxan efekton; kaj, responde al tiu hipotezo, mi bridrimenis mian cxevalon cxe la kruta bordo de nigra kaj nebularda lageto kusxanta en senbrua heleco apud la logxejo kaj subenrigardis--sed kun tremego ecx pli ekscitanta ol antauxe--la rearangxitajn kaj inversigitajn bildojn pri la griza karekso kaj la makabraj arbotrunkoj kaj la okulsimilaj fenestroj.
Page 3
Dum la objektoj min cxirkauxantaj--dum la cxizajxoj de la plafonoj, la.
Page 4
Aspekto de severa, profunda kaj nereacxetebla melankolio surpendis kaj trapenetris cxion.
Page 5
Por io de tiu speco efektive jam min pretigis ne nur lia letero, sed ankaux memorajxoj pri kelkaj knabecaj trajtoj, kaj konkludoj estigitaj de liaj strangaj fizika strukturo kaj temperamento.
Page 6
stato.
Page 7
Malgranda pentrajxo bildigis la internajxon de ege longa kaj ortangula volbo aux tunelo, kun malaltaj muroj, glataj, blankaj, seninterrompaj, senaparataj.
Page 8
La vortojn de unu el tiuj rapsodioj mi facile memoras.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
V Sed malicajxoj, en roboj de malgxojo, Atakis la altan bienon de la monarko; (Ho, ni lamentu, cxar neniam nova mateno Tagigxos super li, cxagrenito!) Kaj, cxirkaux lia logxejo, la gloro Kiu rugxigxis kaj ekfloris Estas nur malhele memorita legendo Pri enterigitaj tempoj.
Page 11
Nia plej sxatata volumo estis malgranda oktava eldono de _Directorium Inquisitorium_, de la Dominikano Ejmeriko de Gxirono; kaj estis partajxoj de _Pomponius Mela_, pri la malnovaj afrikaj satirusoj kaj egiptajxoj super kiuj Usxero sidis en primeditado dum horoj.
Page 12
Rimarkinda simileco inter frato kaj fratino nun je la unua fojo altiris mian atenton; kaj Usxero, diveninte eble miajn pensojn, elmurmuris kelkajn vortojn informantajn ke la mortinto kaj li estis gegxemeloj kaj ke cxiam ekzistis inter ili simpatioj de apenaux komprenebla karaktero.
Page 13
Mi sentis supervenketi min, sxtelpasxe sed konstantaritme, la sovagxajn influojn de liaj personaj fantaziaj tamen imponegaj supersticxoj.
Page 14
Mi diras ke ecx ilia preterkutima denseco ne malhelpis nin percepti tion--tamen ni gxuis nenian ekvidon pri la luno aux la steloj--nek okazis iu ajn ekbrilo de fulmo.
Page 15
Premite, kiel mi ja estis, je la okazo de la dua kaj eksterordinarega koincido, far mil kontrauxstarantaj sensacoj, en kiuj superis miro kaj terurego, mi retenis tamen suficxan spiritopretecon por eviti eksciti, per iu ajn komento, la sentivan nervozecon de mia kunestanto.
Page 16
Klinigxante proksime super li, finfine mi komprenis la teruran signifon de liaj vortoj.
Page 17
" NOVELOJ DE USONAJ VERKISTOJ Esperantigitaj de EDWIN GROBE kaj .
Page 18
O.