The Works of Edgar Allan Poe — Volume 2

By Edgar Allan Poe

Page 124

think you," said he,
turning abruptly as he spoke--"what think you of this Madonna della
Pieta?"

"It is Guido's own!" I said, with all the enthusiasm of my nature, for I
had been poring intently over its surpassing loveliness. "It is Guido's
own!--how _could_ you have obtained it?--she is undoubtedly in painting
what the Venus is in sculpture."

"Ha!" said he thoughtfully, "the Venus--the beautiful Venus?--the Venus
of the Medici?--she of the diminutive head and the gilded hair? Part of
the left arm (here his voice dropped so as to be heard with difficulty,)
and all the right, are restorations; and in the coquetry of that right
arm lies, I think, the quintessence of all affectation. Give _me_ the
Canova! The Apollo, too, is a copy--there can be no doubt of it--blind
fool that I am, who cannot behold the boasted inspiration of the Apollo!
I cannot help--pity me!--I cannot help preferring the Antinous. Was it
not Socrates who said that the statuary found his statue in the block of
marble? Then Michael Angelo was by no means original in his couplet--

'Non ha l'ottimo artista alcun concetto
Che un marmo solo in se non circunscriva.'"

It has been, or should be remarked, that, in the manner of the true
gentleman, we are always aware of a difference from the bearing of the
vulgar, without being at once precisely able to determine in what such
difference consists. Allowing the remark to have applied in its full
force to the outward demeanor of my acquaintance, I felt it, on that
eventful morning, still more fully applicable to his moral temperament
and character. Nor can I better define that peculiarity of spirit which
seemed to place him so essentially apart from all other human beings,
than by calling it a _habit_ of intense and continual thought,
pervading even his most trivial actions--intruding upon his moments
of dalliance--and interweaving itself with his very flashes of
merriment--like adders which writhe from out the eyes of the grinning
masks in the cornices around the temples of Persepolis.

I could not help, however, repeatedly observing, through the mingled
tone of levity and solemnity with which he rapidly descanted upon
matters of little importance, a certain air of trepidation--a degree of
nervous _unction_ in action and in speech--an unquiet excitability of
manner which appeared to me at all times unaccountable, and upon some
occasions even filled me with alarm. Frequently, too, pausing in the
middle of a sentence whose commencement he had apparently forgotten,
he seemed to be listening in the deepest attention, as if either

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
pgdp.
Page 1
Mi devis min turni al la maltauxga konkludo ke, dum sendube ja ekzistas kombinoj.
Page 2
La manuskripto vidigis indicojn pri nervoza maltrankvilo.
Page 3
Forfalintis nenia parto de la masonajxo; kaj sxajnis esti sovagxa malkonformeco inter ties dauxre perfekta kunligo de eroj kaj la dispecigxanta stato de la unuopaj sxtonoj.
Page 4
La nun makabra paleco de la hauxto, kaj la nun mirakla heleco de la okuloj, antaux cxio surprizis kaj.
Page 5
Cetere la silkan hararon li permesintis kreski senatente, kaj dum, en sia sovagxa filandra teksturo, gxi ne falis, sed sxvebis cxirkaux la vizagxo, mi malscipovis, ecx strebegante, rilatigi tiun arabeskan mienon kun iu ajn koncepto pri simpla humaneco.
Page 6
Mi rigardis sxin kun nepra surprizo kunmiksita kun timego--tamen mi malsukcesis ekspliki tiajn sentojn.
Page 7
Kelkaj akcesoraj trajtoj de la desegnajxo bone agis por komprenigi ke cxi tiu elfosajxo situas je ege profunda distanco sub la surfaco de la tero.
Page 8
de la plej alta artefarita ekscitigxo.
Page 9
Laux la remparoj, plumhava kaj pala, Foriris estigxinte flugilhava odoro.
Page 10
Mi bone memoras ke sugestoj estigitaj de tiu balado nin kondukis en pensvojon sur kiu evidentigxis opinio de Usxero kiun mi mencias malpli pro ties noveco (cxar aliaj homoj tiel opiniis) ol.
Page 11
La kondicxoj de la sensiveco plenumigxis, li imagis, en la arangxsistemo de tiuj sxtonoj--en la ordo laux kiu ili estis apudmetitaj, kaj ankaux en tiu de la multaj fungoj sternitaj sur ili kaj de la putrintaj arboj cxirkauxstarantaj--antaux cxio en la longtempa seninterrompa dauxro de tiu arangxo kaj en ties duobligo en la trankvilaj akvoj de la lageto.
Page 12
flanke de sxiaj kuracistoj, kaj la fora kaj malkasxita loko de la familia tombejo.
Page 13
Mi penadis nuligi per logika rezonado la nervozecon kiu min regis.
Page 14
kaj zorge sxirminte sian lampon, li hastis al unu el la fenestroklapoj kaj jxetgeste malfermis gxin libere antaux la sxtormo.
Page 15
Mi dauxrigis la rakonton: "Sed la brava cxampiono Etelredo, nun trairinte la pordon, ege kolerigxis kaj mistifikigxis perceptante nenian signon pri la malica ermito; sed, anstatauxe, renkontante drakon de skvama kaj granddimensia aspekto kaj fajra lango, sidantan en gardpozo antaux palaco de oro, kun planko de argxento; kaj sur la muro pendis sxildo de brila latuno surportanta tiun surskribon: Konkerinto estas kiu cxi-tien eniras; Gajnos la sxildon kiu pereigos la drakon; kaj Etelredo levis la klabon kaj frapis la kapon de la drako, kiu falis antaux li, kaj liveris sian pestan spiradon kun sxirkriego tiel terura kaj rauxka, kaj krome tiel penetranta, ke Etelredo sentis la deziron manfermi la orelojn kontraux ties timigega bruo, kies ekvivalento neniam antauxe auxdigxis.
Page 16
La emocio de lia korpo, cetere, malakordis kun tiu pensado--cxar li sxanceligxis de flanko al flanko kun delikata tamen konstanta kaj sensxangxa svingado.
Page 17
Dum mi spektadis, tiu fendigxo plilargxigxis rapidege--sentigxis feroca ekspiro de la kirlvento--la tuta orbo de la satelito aperis subite antaux mia rigardo--mia cerbo sxanceligxis dum mi vidis disigxi hastege la potencajn murojn--auxdigxis longa tumulta kriegado kvazaux la sono de mil akvoj--kaj la profunda kaj mucida lageto cxe miaj piedoj fermigxis moroze kaj silente sur la eroj de "USXERO-DOMO.
Page 18
Haveblaj cxe ELNA LIBROSERVO P.