The Works of Edgar Allan Poe — Volume 1

By Edgar Allan Poe

Page 128

other window. Supposing, then,
the springs upon each sash to be the same, as was probable, there _must_
be found a difference between the nails, or at least between the modes
of their fixture. Getting upon the sacking of the bedstead, I looked
over the head-board minutely at the second casement. Passing my hand
down behind the board, I readily discovered and pressed the spring,
which was, as I had supposed, identical in character with its neighbor.
I now looked at the nail. It was as stout as the other, and apparently
fitted in the same manner--driven in nearly up to the head.

"You will say that I was puzzled; but, if you think so, you must have
misunderstood the nature of the inductions. To use a sporting phrase,
I had not been once 'at fault.' The scent had never for an instant
been lost. There was no flaw in any link of the chain. I had traced the
secret to its ultimate result,--and that result was _the nail._ It
had, I say, in every respect, the appearance of its fellow in the other
window; but this fact was an absolute nullity (conclusive us it might
seem to be) when compared with the consideration that here, at this
point, terminated the clew. 'There _must_ be something wrong,' I said,
'about the nail.' I touched it; and the head, with about a quarter of an
inch of the shank, came off in my fingers. The rest of the shank was in
the gimlet-hole where it had been broken off. The fracture was an old
one (for its edges were incrusted with rust), and had apparently been
accomplished by the blow of a hammer, which had partially imbedded,
in the top of the bottom sash, the head portion of the nail. I now
carefully replaced this head portion in the indentation whence I had
taken it, and the resemblance to a perfect nail was complete--the
fissure was invisible. Pressing the spring, I gently raised the sash
for a few inches; the head went up with it, remaining firm in its bed.
I closed the window, and the semblance of the whole nail was again
perfect.

"The riddle, so far, was now unriddled. The assassin had escaped through
the window which looked upon the bed. Dropping of its own accord upon
his exit (or perhaps purposely closed), it had become fastened by the
spring; and it was the retention of this spring which had been mistaken
by the police for that of the nail,--farther inquiry being thus
considered unnecessary.

"The next question is that of the mode of descent.

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
Online Distributed Proofreading Team at http://www.
Page 1
Kio--mi pauxzis por primediti la temon--kio min tiom maltrankviligis dum mi rigardis Usxero-Domon? Estis mistero nepre nesolvebla; cetere mi malsukcesis barakti kun la ombraj fantazioj kiuj min kunpremis dum mi meditadis.
Page 2
Letero, tamen, atingintis min en fora regiono de la lando--letero de li--kiu, pro sia senbride petema karaktero, invitis nur vivpersonan respondon.
Page 3
Etaj fungoj sin sternintis sur la tutan eksterajxon kaj pendis el la aleroj en subtila, implikita retajxo.
Page 4
La cxambro en kiu mi min trovis estis ege granda kaj alta.
Page 5
Temis, li diris, pri konstitucia kaj familia malico pri kiu li malesperas malkovri solvon--simpla nervoza kondicxo, li aldonis tujege, kiu baldaux sendube forpasos.
Page 6
Gxis nun sxi kontrauxstaris senmanke la premon de sia malsano kaj malkonsentis finfine sin enlitigi; sed dum la vespero de mia alveno cxe la domo, sxi cedis (kiel sxia frato min informis en la nokto kun nedirebla maltrankvilego) al la sterna potenco de la detruanto; kaj mi eksciis ke la ekvido gxuita de mi pri sxia persono estos sendube la lasta kiun mi gxuos--ke la damon, almenaux en viva stato, mi ne plu vidos.
Page 7
Kelkaj akcesoraj trajtoj de la desegnajxo bone agis por komprenigi ke cxi tiu elfosajxo situas je ege profunda distanco sub la surfaco de la tero.
Page 8
La versoj, kiuj titoligxis "La Hantita Palaco," tekstis proksimume, se ne lauxvorte, jene: I En la plej verda el niaj valoj, De bonaj angxeloj enlogxata, Foje bela kaj eleganta palaco-- Radianta palaco--levis la kapon.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
VI Kaj hodiauxaj vojagxantoj en tiu valo, Tra la rugxlumaj fenestroj, vidas Vastajn formojn kiuj movigxas fantazie Laux disonanca melodio; Dum, kvazaux rapida makabra rivero, Tra la pala pordego, Malbelega estajxaro elhastas sencxese, Kaj ridas--sed ne plu ridetas.
Page 11
Kondukis la fraton al tiu decido (tiel li diris al mi) lia konsiderado pri la malkutima karaktero de la malsano de la mortinto, kelkaj maldiskretaj kaj avidaj demandoj.
Page 12
Rimarkinda simileco inter frato kaj fratino nun je la unua fojo altiris mian atenton; kaj Usxero, diveninte eble miajn pensojn, elmurmuris kelkajn vortojn informantajn ke la mortinto kaj li estis gegxemeloj kaj ke cxiam ekzistis inter ili simpatioj de apenaux komprenebla karaktero.
Page 13
Lia vizagxo estis, kiel kutime, kadavre pala--sed aldone enestis lian rigardon speco de freneza gxojego--en lia tuta konduto vidigxis speco de versxajne retenita _histerio_.
Page 14
Ni fermu tiun klapon; la aero estas malvarmiga kaj minacas vian korpon.
Page 15
Estis, sendube, nur la koincido kiu fikstenis mian atenton; cxar, inter la klakado de la fenestroklapoj kaj la kutimaj kunmiksitaj bruoj de la ade plifortigxanta sxtormo, la sono enhavis en si mem nenion, certe, rajtantan min interesi aux perturbi.
Page 16
Klinigxante proksime super li, finfine mi komprenis la teruran signifon de liaj vortoj.
Page 17
baldauxege sxi ne aperos cxi tie? Cxu sxi ne hastas por riprocxi min pri mia senkonsiderado? Cxu mi ne auxdis sxiajn pasxojn sur la sxtuparo?--Cxu mi ne perceptas tiun pezan kaj teruran batadon de sxia koro? FRENEZULO!" Cxi tie li saltstarigxis furioze, elkriegante siajn silabojn, kvazaux en la strebado li rezignus sian animon.
Page 18
O.