The Works of Edgar Allan Poe — Volume 1

By Edgar Allan Poe

Page 124

of the room; the
corpse thrust, with the head downward, up the chimney; the frightful
mutilation of the body of the old lady; these considerations, with those
just mentioned, and others which I need not mention, have sufficed
to paralyze the powers, by putting completely at fault the boasted
_acumen_, of the government agents. They have fallen into the gross but
common error of confounding the unusual with the abstruse. But it is by
these deviations from the plane of the ordinary, that reason feels its
way, if at all, in its search for the true. In investigations such as we
are now pursuing, it should not be so much asked 'what has occurred,'
as 'what has occurred that has never occurred before.' In fact, the
facility with which I shall arrive, or have arrived, at the solution of
this mystery, is in the direct ratio of its apparent insolubility in the
eyes of the police."

I stared at the speaker in mute astonishment.

"I am now awaiting," continued he, looking toward the door of our
apartment--"I am now awaiting a person who, although perhaps not
the perpetrator of these butcheries, must have been in some measure
implicated in their perpetration. Of the worst portion of the crimes
committed, it is probable that he is innocent. I hope that I am right
in this supposition; for upon it I build my expectation of reading the
entire riddle. I look for the man here--in this room--every moment. It
is true that he may not arrive; but the probability is that he will.
Should he come, it will be necessary to detain him. Here are pistols;
and we both know how to use them when occasion demands their use."

I took the pistols, scarcely knowing what I did, or believing what
I heard, while Dupin went on, very much as if in a soliloquy. I have
already spoken of his abstract manner at such times. His discourse was
addressed to myself; but his voice, although by no means loud, had that
intonation which is commonly employed in speaking to some one at a great
distance. His eyes, vacant in expression, regarded only the wall.

"That the voices heard in contention," he said, "by the party upon the
stairs, were not the voices of the women themselves, was fully proved
by the evidence. This relieves us of all doubt upon the question whether
the old lady could have first destroyed the daughter and afterward have
committed suicide. I speak of this point chiefly for the sake of method;
for the strength of Madame L'Espanaye would have been utterly unequal
to

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
Online Distributed Proofreading Team at http://www.
Page 1
Mi diras "netolerebla" cxar trankviligis tiun senton nenia duonplezuriga (cxar poezia) sensaco kiun kutime registras la menso alfronte al la plej severaj naturaj bildoj pri sovagxeco aux teruro.
Page 2
Tamen en cxi tiu domego de morneco mi nun celis gastadi dum kelkaj semajnoj.
Page 3
Mi diris ke la sola rezulto de mia iom knabeca eksperimento--mia subenrigardado en la lageton--estis pliprofundigo de la unua malkutima efekto.
Page 4
Jxetgeste nun la servanto malfermis pordon kaj min kondukis antaux sian mastron.
Page 5
En la maniero de mia amiko tujege mirigis min ioma nekohereco, ioma nekonstanteco; kaj baldaux mi konsciis ke tio fontas el sinsekvo da malfortaj kaj malutilaj baraktoj supervenki kutiman trepidadon--troabundan nervozan maltrankvilon.
Page 6
stato.
Page 7
Se iam homa estajxo pentris ideon, tiu estajxo estis Roderiko Usxero.
Page 8
En la dominio de monarko Penso-- Gxi staris tie! Neniam serafo etendis flugilon Super teksajxo ecx duone tiel bela.
Page 9
III Vagpromenantoj en tiu felicxa valo Tra du brillumaj fenestroj vidis Spiritojn movigxantajn muzike Laux bone agordita liutlegxo, Cxirkaux trono, kie sidante (Nova Porfirio!) En majesteco konforma kun lia gloro, Videblis la estro de la regno.
Page 10
VI Kaj hodiauxaj vojagxantoj en tiu valo, Tra la rugxlumaj fenestroj, vidas Vastajn formojn kiuj movigxas fantazie Laux disonanca melodio; Dum, kvazaux rapida makabra rivero, Tra la pala pordego, Malbelega estajxaro elhastas sencxese, Kaj ridas--sed ne plu ridetas.
Page 11
Ni kunstudis atentege verkojn kiel _Verdverdo kaj Verdflavo_ de Graseto; _Belfegoro_ de Makjavelio; _Cxielo kaj Infero_ de Svedenborgo; _La Subtera Vojagxo de Nikolao Klimo_ de Holbergo; _Kiromancio_ de Roberto Fludo, tiun de Johano de Indagxineo, kaj tiun de Delacxambro; _Vojagxo en la Bluan Distancon_ de Tiko, kaj _Urbo de la Suno_ de Kampanelo.
Page 12
Kaj nun, post kelkaj tagoj de amara lamentado, videbla sxangxigxo agis sur la trajtojn de la mensa malsano de mia amiko.
Page 13
Mi strebis kredi ke pri granda parto, se ne pri la tutajxo de tio kion mi sentis, respondecas la mistifika influo de la morna meblaro de la cxambro--la malhelaj kaj cxifonigitaj drapajxoj kiuj, torture ekvigligite far la spirado de levigxanta sxtormo, sxanceligxis maltrankvile tien kaj reen sur la muroj kaj susuris malcerte inter la ornamajxoj de la lito.
Page 14
Mi diras ke ecx ilia preterkutima denseco ne malhelpis nin percepti tion--tamen ni gxuis nenian ekvidon pri la luno aux la steloj--nek okazis iu ajn ekbrilo de fulmo.
Page 15
Mi dauxrigis la rakonton: "Sed la brava cxampiono Etelredo, nun trairinte la pordon, ege kolerigxis kaj mistifikigxis perceptante nenian signon pri la malica ermito; sed, anstatauxe, renkontante drakon de skvama kaj granddimensia aspekto kaj fajra lango, sidantan en gardpozo antaux palaco de oro, kun planko de argxento; kaj sur la muro pendis sxildo de brila latuno surportanta tiun surskribon: Konkerinto estas kiu cxi-tien eniras; Gajnos la sxildon kiu pereigos la drakon; kaj Etelredo levis la klabon kaj frapis la kapon de la drako, kiu falis antaux li, kaj liveris sian pestan spiradon kun sxirkriego tiel terura kaj rauxka, kaj krome tiel penetranta, ke Etelredo sentis la deziron manfermi la orelojn kontraux ties timigega bruo, kies ekvivalento neniam antauxe auxdigxis.
Page 16
Mi alhastis la segxon sur kiu li sidis.
Page 17
Dum momento sxi restis tremante kaj sxanceligxante de flanko al flanko sur la sojlo, tiam, kun mallauxta gxemanta krio, enfalis pezege sur la korpon de sia frato kaj en siaj perfortaj kaj nun finaj mortodoloregoj, lin faligis surplanken, kadavron kaj viktimon de la teruroj kiujn li antauxtimis.
Page 18
O.