The Works of Edgar Allan Poe — Volume 1

By Edgar Allan Poe

Page 0

THE WORKS OF EDGAR ALLAN POE

IN FIVE VOLUMES


The Raven Edition




VOLUME I


Contents:

Edgar Allan Poe, An Appreciation
Life of Poe, by James Russell Lowell
Death of Poe, by N. P. Willis
The Unparalleled Adventures of One Hans Pfaall
The Gold-Bug
Four Beasts in One
The Murders in the Rue Morgue
The Mystery of Marie Rogêt
The Balloon-Hoax
MS. Found in a Bottle
The Oval Portrait




EDGAR ALLAN POE

AN APPRECIATION


Caught from some unhappy master whom unmerciful Disaster
Followed fast and followed faster till his songs one burden bore--
Till the dirges of his Hope that melancholy burden bore
Of "never--never more!"

THIS stanza from "The Raven" was recommended by James Russell Lowell as
an inscription upon the Baltimore monument which marks the resting place
of Edgar Allan Poe, the most interesting and original figure in American
letters. And, to signify that peculiar musical quality of Poe's genius
which inthralls every reader, Mr. Lowell suggested this additional
verse, from the "Haunted Palace":

And all with pearl and ruby glowing
Was the fair palace door,
Through which came flowing, flowing, flowing,
And sparkling ever more,
A troop of Echoes, whose sweet duty
Was but to sing,
In voices of surpassing beauty,
The wit and wisdom of their king.


Born in poverty at Boston, January 19, 1809, dying under painful
circumstances at Baltimore, October 7, 1849, his whole literary career
of scarcely fifteen years a pitiful struggle for mere subsistence, his
memory malignantly misrepresented by his earliest biographer, Griswold,
how completely has truth at last routed falsehood and how magnificently
has Poe come into his own. For "The Raven," first published in 1845,
and, within a few months, read, recited and parodied wherever the
English language was spoken, the half-starved poet received $10! Less
than a year later his brother poet, N. P. Willis, issued this touching
appeal to the admirers of genius on behalf of the neglected author, his
dying wife and her devoted mother, then living under very straitened
circumstances in a little cottage at Fordham, N. Y.:

"Here is one of the finest

Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
pgdp.
Page 1
Ekestis glaciigxo, sinkado, malsanigxo de la koro--senkompensa morneco de pensado kiun sukcesis survojigi gxis sublimeco nenia premego de la imagpovo.
Page 2
Tamen en cxi tiu domego de morneco mi nun celis gastadi dum kelkaj semajnoj.
Page 3
Forfalintis nenia parto de la masonajxo; kaj sxajnis esti sovagxa malkonformeco inter ties dauxre perfekta kunligo de eroj kaj la dispecigxanta stato de la unuopaj sxtonoj.
Page 4
Ni sidigxis kaj dum kelkaj momentoj, dum li diris nenian vorton, mi lin spektadis kun sento duonkompata, duonmira.
Page 5
En la maniero de mia amiko tujege mirigis min ioma nekohereco, ioma nekonstanteco; kaj baldaux mi konsciis ke tio fontas el sinsekvo da malfortaj kaj malutilaj baraktoj supervenki kutiman trepidadon--troabundan nervozan maltrankvilon.
Page 6
Gxis nun sxi kontrauxstaris senmanke la premon de sia malsano kaj malkonsentis finfine sin enlitigi; sed dum la vespero de mia alveno cxe la domo, sxi cedis (kiel sxia frato min informis en la nokto kun nedirebla maltrankvilego) al la sterna potenco de la detruanto; kaj mi eksciis ke la ekvido gxuita de mi pri sxia persono estos sendube la lasta kiun mi gxuos--ke la damon, almenaux en viva stato, mi ne plu vidos.
Page 7
Malgranda pentrajxo bildigis la internajxon de ege longa kaj ortangula volbo aux tunelo, kun malaltaj muroj, glataj, blankaj, seninterrompaj, senaparataj.
Page 8
II Standardoj flavaj, gloraj, orkoloraj, Sur ties tegmento flirtis kaj sxvebis; (Tio--cxio tio--okazis en la antikva Tempo de multantauxaj tagoj) Kaj cxiu delikata venteto kiu lantis, En tiu dolcxa tiamo, .
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
V Sed malicajxoj, en roboj de malgxojo, Atakis la altan bienon de la monarko; (Ho, ni lamentu, cxar neniam nova mateno Tagigxos super li, cxagrenito!) Kaj, cxirkaux lia logxejo, la gloro Kiu rugxigxis kaj ekfloris Estas nur malhele memorita legendo Pri enterigitaj tempoj.
Page 11
La kredo tamen rilatis (kiel mi sugestetis antauxe) al la grizaj sxtonoj de la logxejo de liaj antauxpatroj.
Page 12
Siajn ordinarajn okupojn li malatentis aux forgesis.
Page 13
Malbridebla tremado invadis iom post iom mian korpon; kaj, finfine, sur mian koron mem sidigxis inkubo de nepre senkiala timo.
Page 14
Temis, efektive, pri sxtorma tamen severe bela nokto, nokto sovagxe aparta pro sia teruro kaj sia beleco.
Page 15
Premite, kiel mi ja estis, je la okazo de la dua kaj eksterordinarega koincido, far mil kontrauxstarantaj sensacoj, en kiuj superis miro kaj terurego, mi retenis tamen suficxan spiritopretecon por eviti eksciti, per iu ajn komento, la sentivan nervozecon de mia kunestanto.
Page 16
Entute maltrankviligite, mi starigxis eksalte; sed la konstanta sinlulado de Usxero dauxris seninterrompe.
Page 17
Subite pafiris laux la vojo sovagxa lumo kaj mi turnigxis por vidi de kie devenis tiel malkutima brilego; cxar restis malantaux mi nur la vasta domo kaj ties ombroj.
Page 18
O.