The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket Comprising the details of a mutiny and atrocious butchery on board the American brig Grampus, on her way to the South Seas, in the month of June, 1827.

By Edgar Allan Poe

Page 73

with the two first, and it
now became evident that nothing could be done in this manner without
the aid of some weight with which the diver might steady himself, and
keep to the floor of the cabin while making his search. For a long time
we looked about in vain for something which might answer this purpose;
but at length, to our great joy, we discovered one of the
weather-forechains so loose that we had not the least difficulty in
wrenching it off. Having fastened this securely to one of his ancles,
Peters now made his fourth descent into the cabin, and this time
succeeded in making his way to the door of the steward's room. To his
inexpressible grief, however, he found it locked, and was obliged to
return without effecting an entrance, as, with the greatest exertion,
he could remain under water not more, at the utmost extent, than a
single minute. Our affairs now looked gloomy indeed, and neither
Augustus nor myself could refrain from bursting into tears, as we
thought of the host of difficulties which encompassed us, and the
slight probability which existed of our finally making an escape. But
this weakness was not of long duration. Throwing ourselves on our knees
to God, we implored his aid in the many dangers which beset us; and
arose with renewed hope and vigour to think what could yet be done by
mortal means towards accomplishing our deliverance.




CHAPTER X.


Shortly afterward an incident occurred which I am induced to look upon
as more intensely productive of emotion, as far more replete with the
extremes first of delight and then of horror, than even any of the
thousand chances which afterward befell me in nine long years, crowded
with events of the most startling, and, in many cases, of the most
unconceived and unconceivable character. We were lying on the deck near
the companion-way, and debating the possibility of yet making our way
into the storeroom, when, looking towards Augustus, who lay fronting
myself, I perceived that he had become all at once deadly pale, and
that his lips were quivering in the most singular and unaccountable
manner. Greatly alarmed, I spoke to him, but he made me no reply, and I
was beginning to think that he was suddenly taken ill, when I took
notice of his eyes, which were glaring apparently at some object behind
me. I turned my head, and shall never forget the ecstatic joy which
thrilled through every particle of my frame, when I perceived a large
brig bearing down upon us, and not more than a couple

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
net LA FALO DE USXERO-DOMO NOVELO DE USONA VERKISTO EDGAR ALLAN POE (1809-1849) Esperantigis EDWIN GROBE Arizona-Stelo-Eldonejo .
Page 1
Mi malscias la kialon de tio--sed je la unua ekvido pri la konstruajxo, sento de netolerebla malfelicxo invadis mian spiriton.
Page 2
Estis tiu manko, mi konsideris, primeditante la perfektan mantenadon de la lokalo kaj la agnoskatan karakteron de la gento, kaj spekulativante pri la ebla influo kiun la unua, dum la longa preterpaso de jarcentoj, povintus trudi al la alia--estis tiu manko, eble, de akcesora idaro, kaj la rezultinta sendevia transdono, de patro al filo, de la hereda posedajxo kun la nomo, kiu, finfine, tiomagrade kunidentigis la du ke la origina nomo de la bieno aliigxis en.
Page 3
Mi diris ke la sola rezulto de mia iom knabeca eksperimento--mia subenrigardado en la lageton--estis pliprofundigo de la unua malkutima efekto.
Page 4
Sur unu el la sxtuparoj mi renkontis la familian kuraciston.
Page 5
Tio sin elmontris en arego da kontrauxnaturaj sensacoj.
Page 6
Li agnoskis tamen, kvankam hezite, ke granda parto de la stranga malgxojo kiu lin tiel torturis devenis sendube de pli natura kaj ege pli palpebla fonto--de la severa kaj longe dauxranta malsano--efektive de la versxajne okazonta dissigxo--de tenere amata fratino--lia sola kunestanto dum longaj jaroj--lia lasta kaj sola parenco en la mondo.
Page 7
Unu el la fantasmagoriaj konceptajxoj de mia amiko, partoprenantan malpli rigide en la spirito de abstraktado, mi penadu priskribi, kvankam nur ombrakopie, en vortoj.
Page 8
Gxi imponis al mi des pli forte, eble, tia kian li gxin havigis al mi, cxar en la suba aux mistika fluo de ties signifo mi kredis percepti, kaj je la unua fojo, plenan konscion cxe Usxero pri la sxanceligxado de lia altnivela racio sur ties trono.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
VI Kaj hodiauxaj vojagxantoj en tiu valo, Tra la rugxlumaj fenestroj, vidas Vastajn formojn kiuj movigxas fantazie Laux disonanca melodio; Dum, kvazaux rapida makabra rivero, Tra la pala pordego, Malbelega estajxaro elhastas sencxese, Kaj ridas--sed ne plu ridetas.
Page 11
La kredo tamen rilatis (kiel mi sugestetis antauxe) al la grizaj sxtonoj de la logxejo de liaj antauxpatroj.
Page 12
Responde al la peto de Usxero, personamane mi helpis lin arangxi la provizoran entombigon.
Page 13
Sed miaj klopodoj vanis.
Page 14
Mi legu kaj vi auxskultu; kaj tiel kune ni forpasigu cxi tiun teruran nokton.
Page 15
vino kiun li trinkintis, ne plu prokrastis alparoli la ermiton, kiu havis, verdire, obstinan kaj malican karakteron, sed, sentante la pluvon sur siajn sxultrojn, kaj timante pligrandigxon de la sxtormo, levis senhezite sian klabon, kaj, per batoj, rapide faris malfermajxon por sia gantita mano en la lignajxoj de la pordo; kaj nun tirante fortege, li tiel fendis kaj frakasis kaj disigis cxion ke la bruo de la seka kaj kavsona ligno forsendis ehxoan alarmsignalon en la tutan arbaron.
Page 16
"Malauxdi gxin?--tute kontrauxe, mi ja auxdas gxin kaj jam antauxe gxin auxdis.
Page 17
Dum momento sxi restis tremante kaj sxanceligxante de flanko al flanko sur la sojlo, tiam, kun mallauxta gxemanta krio, enfalis pezege sur la korpon de sia frato kaj en siaj perfortaj kaj nun finaj mortodoloregoj, lin faligis surplanken, kadavron kaj viktimon de la teruroj kiujn li antauxtimis.
Page 18
Haveblaj cxe ELNA LIBROSERVO P.