The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket Comprising the details of a mutiny and atrocious butchery on board the American brig Grampus, on her way to the South Seas, in the month of June, 1827.

By Edgar Allan Poe

Page 47

say that at least one half of the
instances in which vessels have foundered in heavy gales at sea may be
attributed to a shifting of cargo or of ballast.

When a partial cargo of any kind is taken on board, the whole, after
being first stowed as compactly as may be, should be covered with a
layer of stout shifting-boards, extending completely across the vessel.
Upon these boards strong temporary stanchions should be erected,
reaching to the timbers above, and thus securing everything in its
place. In cargoes consisting of grain, or any similar matter,
additional precautions are requisite. A hold filled entirely with grain
upon leaving port will be found not more than three fourths full upon
leaching its destination--this, too, although the freight, when
measured bushel by bushel by the consignee, will overrun by a vast deal
(on account of the swelling of the grain) the quantity consigned. This
result is occasioned by _settling_ during the voyage, and is the more
perceptible in proportion to the roughness of the weather experienced.
If grain loosely thrown in a vessel, then, is ever so well secured by
shifting-boards and stanchions, it will be liable to shift in a long
passage so greatly as to bring about the most distressing calamities.
To prevent these, every method should be employed before leaving port
to _settle_ the cargo as much as possible; and for this there are many
contrivances, among which may be mentioned the driving of wedges into
the grain. Even after all this is done, and unusual pains taken to
secure the shifting-boards, no seaman who knows what he is about will
feel altogether secure in a gale of any violence with a cargo of grain
on board, and, least of all, with a partial cargo. Yet there are
hundreds of our coasting vessels, and, it is likely, many more from the
ports of Europe, which sail daily with partial cargoes, even of the
most dangerous species, and without any precautions whatever. The
wonder is that no more accidents occur than do actually happen. A
lamentable instance of this heedlessness occurred to my knowledge in
the case of Captain Joel Rice of the schooner Firefly, which sailed
from Richmond, Virginia, to Madeira, with a cargo of corn, in the year
1825. The captain had gone many voyages without serious accident,
although he was in the habit of paying no attention whatever to his
stowage, more than to secure it in the ordinary manner. He had never
before sailed with a cargo of grain, and on this occasion had the corn
thrown on board loosely, when it did

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 8
Τον ονομάζω σβούραν, διότι τον κατείχεν παράδοξος μανία κωμικωτάτη, αλλ' η οποία δεν εστερείτο λογικότητος.
Page 14
Υπέφερα, Ï Ï€Î­Ï†ÎµÏÎ± μέχρι Î¸Î±Î½Î¬Ï„Î¿Ï Î±Ï€ÏŒ την ατελεύτητον Î±Ï Ï„Î®Î½ αγωνίαν.
Page 15
Τότε η σιωπή, η ηρεμία και η Î½Ï Î¾ απετέλεσαν ολόκληρον το περί εμέ σύμπαν.
Page 16
Εάν φθάσαντες εις το δεύτερον στάδιον αναμνησθώμεν των ÏƒÏ Î½Î±Î¹ÏƒÎ¸Î·Î¼Î¬Ï„Ï‰Î½ όσα εδοκιμάσαμεν εις το πρώτον, είναι Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ να Ï Ï€Î¿Î¸Î­ÏƒÏ‰Î¼ÎµÎ½ ότι θα ÎµÏ ÏÎ¯ÏƒÎºÏ‰Î¼ÎµÎ½ πολύ πλούσια ÏƒÏ Î½Î±Î¹ÏƒÎ¸Î®Î¼Î±Ï„Î± εις αναμνήσεις Ï„Î¿Ï Ï€Î­ÏÎ±Î½ Ï„Î¿Ï ÎºÏŒÏƒÎ¼Î¿Ï Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï .
Page 17
Άφησα το χέρι Î¼Î¿Ï Î­Ï„ÏƒÎ¹ επί τινας στιγμάς, προσπαθών να φαντασθώ πού Î®Î¼Î¿Ï Î½ και τι απέγεινα.
Page 19
Άμα άφησα τον τοίχον απεφάσισα να διασχίσω την περιφερικήν επιφάνειαν.
Page 27
Αλλ' η μεταμόρφωσις δεν θα σταματούσεν εκεί.
Page 32
Η κοινή φήμη ωμιλούσε περί της Ï€ÎµÏÎ¹Î¿Ï ÏƒÎ¯Î±Ï‚ Ï„Î¿Ï .
Page 38
Καθώς βλέπετε δε, επίτηδες διεσκεύασα έν αναχωρητήριον κατάλληλον διά τον ρεμβασμόν Î¼Î¿Ï .
Page 41
Ανεύρισκα επί παραδείγματι τούτο εις την εντύπωσιν, ην μοι Ï€ÏÎ¿Ï Î¾Î­Î½ÎµÎ¹ άμπελος ταχέως Î±Ï Î¾Î±Î½Î¿Î¼Î­Î½Î·, Ï‡ÏÏ ÏƒÎ±Î»Î»Î¯Ï‚ ιπταμένη, φάλαινα, ή ορμητικός χείμαρρος· το ανεύρισκα εις την θέαν Ï„Î¿Ï Î©ÎºÎµÎ±Î½Î¿Ï, Ï„Î¿Ï Ï€Î¯Ï€Ï„Î¿Î½Ï„Î¿Ï‚ Î¼ÎµÏ„ÎµÏŽÏÎ¿Ï , και Î±Ï Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï Î²Î»Î­Î¼Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚ Ï Ï€ÎµÏÎ³Î®ÏÏ‰Î½ ατόμων, και εν τη διά Ï„Î·Î»ÎµÏƒÎºÎ¿Ï€Î¯Î¿Ï Î¸Î­Î± δύο αστέρων, και προ πάντων Ï„Î¿Ï ÎµÎ½ÏŒÏ‚ εξ Î±Ï Ï„ÏŽÎ½, Î­ÎºÏ„Î¿Ï Î¼ÎµÎ³Î­Î¸Î¿Ï Ï‚, διπλού και μεταβλητού την λάμψιν, ÎµÏ ÏÎ¹ÏƒÎºÎ¿Î¼Î­Î½Î¿Ï Ï€Î±ÏÎ¬ τον μέγαν αστέρα της Λήδας· επίσης εν τοις ήχοις εγχόρδων τινών οργάνων, και τέλος εν ταις περικοπαίς των αναγνώσεών Î¼Î¿Ï Â· ÎµÎ½Î¸Ï Î¼Î¿ÏÎ¼Î±Î¹ μάλιστα χωρίον τι Ï„Î¿Ï Î“Î»Î¬Î½Î²Î¹Î», όπερ μοι είχε προξενήσει Î¹Î´Î¹Î¬Î¶Î¿Ï ÏƒÎ±Î½ εντύπωσιν και όπερ πάντοτε, ένεκα Ï„Î¿Ï Î¹Î´Î¹Î¿ÏÏÏÎ¸Î¼Î¿Ï Ï„Î¿Ï Î¯ÏƒÏ‰Ï‚, παρήγεν εν εμοί το Î±Ï Ï„ÏŒ αίσθημα.
Page 43
Ακριβώς το μεσονύκτιον της ημέρας, καθ' ην απέθανε, με εκάλεσε παρά την κλίνην της επισήμως, και μοι εζήτησε να τη επαναλάβω Ï„Î¿Ï Ï‚ εξής ÏƒÏ„Î¯Ï‡Î¿Ï Ï‚, Î¿Ï Ï‚ αύτη πρό τινων ημερών είχε ÏƒÏ Î½Î¸Î­ÏƒÎµÎ¹: «Ιδού, επήλθε, τέλος, Î½Ï Î¾ πανηγύρεως μετά Ï„Î¿Ï Ï‚ Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Ï„Î±Î¯Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï Ï‚ θλιβερούς Ï‡ÏÏŒÎ½Î¿Ï Ï‚Â· πλήθος αγγέλων πτερωτών, φερόντων Ï€Î­Ï€Î»Î¿Ï Ï‚ και βρεχομένων από τα Î´Î¬ÎºÏÏ Î± των, Î²Î»Î­Ï€Î¿Ï ÏƒÎ¹Î½ εντός Î¸ÎµÎ¬Ï„ÏÎ¿Ï Î´ÏÎ¬Î¼Î± ελπίδων και φόβων, ενώ εκ διαλειμμάτων η ορχήστρα ανακρούει την Î¼Î¿Ï ÏƒÎ¹ÎºÎ®Î½ των σφαιρών».
Page 46
Αλλ' ενώ διηρχόμην Ï Ï€ÏŒ το φως Ï„Î¿Ï Î»Î±Î¼Ï€Ï„Î®ÏÎ¿Ï‚ εξεπλάγην ένεκα δύο αλλοκότων περιστατικών· ησθάνθην δηλαδή εγγίζον με ψηλαφητόν τι ελαφρώς αλλ' αόρατον ον, και Ï„Î±Ï Ï„Î¿Ï‡ÏÏŒÎ½Ï‰Ï‚ είδα επί Ï„Î¿Ï Ï„Î¬Ï€Î·Ï„Î¿Ï‚, ακριβώς επ' Î±Ï Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï ÎºÎ­Î½Ï„ÏÎ¿Ï Ï„Î¿Ï Ï†Î±ÎµÎ¹Î½Î¿Ï ÎºÏÎºÎ»Î¿Ï , ον διέγραφεν επί Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï Ï„Î¿ φως Ï„Î¿Ï Î»Î±Î¼Ï€Ï„Î®ÏÎ¿Ï‚, ασθενή και αόριστον σκιάν, Ï‰ÏÎ±Î¹Î¿Ï„Î¬Ï„Î¿Ï Ï„ÏÏ€Î¿Ï , την οποίαν μόνον ως σκιάς σκιάν ηδύνατό τις να εκλάβη.
Page 47
Έτεινα το Î¿Ï Ï‚ μεθ' Ï Ï€ÎµÏÏ„Î¬Ï„Î¿Ï Ï†ÏŒÎ²Î¿Ï .
Page 49
Είτε προσκαίρως είτε αιωνίως εις Ï„Î¿Ï Ï‚ σκοπούς της ανθρωπότητος.
Page 50
Η Î´ÎµÏ Ï„Î­ÏÎ± μας Î±Î½Î±ÎºÎ¬Î»Ï ÏˆÎ¹Ï‚ απέδιδεν εις τα σχέδια Ï„Î¿Ï Î˜ÎµÎ¿Ï και τον σκοπόν Ï€Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Îµ διά τον άνθρωπον προς διαιώνισιν Ï„Î¿Ï ÎµÎ¯Î´Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿Ï , και κατά πλειονοψηφίαν σχεδόν, εύρομεν εις τον σκοπόν Î±Ï Ï„ÏŒÎ½ την έδραν πάσης ÏƒÏ Î¼Ï€Î±Î¸ÎµÎ¯Î±Ï‚Â· και ούτω καθεξής διά την βιοπάλην, την ιδεολογίαν, την Î´Î·Î¼Î¹Î¿Ï ÏÎ³Î¹ÎºÏŒÏ„Î·Ï„Î±Â· κάθε όργανον με μια λέξι ανταπεκρίνετο είτε εις ένα ηθικόν ένστικτον, είτε εις επιτηδειότητα καθαρώς Ï€Î½ÎµÏ Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ®Î½.
Page 51
Αναγκάζεται να μεταχειρισθή βίαν διά να της απαγορεύση την δίοδον· φοβείται και θα ήθελε να Ï€ÏÎ¿Ï†Ï Î»Î±Ï‡Î¸Î® την αγανάκτησιν Ï„Î¿Ï Î±ÎºÏÎ¿Î±Ï„Î¿Ï.
Page 63
Ένα μάτι γαλανά ωχρό, με ασπράδι προς τα επάνω.
Page 64
Σκεφθήτε ότι Î®Î¼Î¿Ï Î½ εκεί, ότι ήνοιγα την πόρταν λίγο- λίγο και ότι ο γέρων δεν ήτο Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ να διανοηθή τας πράξεις ούτε τας σκέψεις τας οποίας Î­ÎºÏÏ Ï€Ï„Î±.
Page 65
Και ακριβώς ηπλούτο επ' Î±Ï Ï„Î¿Ï η θλιβερά επίδρασις της Î±Î¿ÏÎ¬Ï„Î¿Ï ÏƒÎºÎ¹Î¬Ï‚, αν και Î±Ï Ï„ÏŒÏ‚ δεν ημπορεί ν' ακούση ούτε και να ιδή· Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Ï„Î­ÏƒÏ„Î·ÏƒÎµÎ½ αντιληπτήν την Ï€Î±ÏÎ¿Ï ÏƒÎ¯Î±Î½ της κεφαλής εις το εσωτερικόν Ï„Î¿Ï Î´Ï‰Î¼Î±Ï„Î¯Î¿Ï .
Page 77
Εφαντάσθηκα μίαν σειράν όλην πραγματικά περιεσκεμμένων Ï€ÏÎ¿Ï†Ï Î»Î¬Î¾ÎµÏ‰Î½.