The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket Comprising the details of a mutiny and atrocious butchery on board the American brig Grampus, on her way to the South Seas, in the month of June, 1827.

By Edgar Allan Poe

Page 152

After throwing down the musket found in the chasm, I
fastened this rope to the bushes, and let myself down rapidly,
striving, by the vigour of my movements, to banish the trepidation
which I could overcome in no other manner. This answered sufficiently
well for the first four or five steps; but presently I found my
imagination growing terribly excited by thoughts of the vast depth yet
to be descended, and the precarious nature of the pegs and soapstone
holes which were my only support. It was in vain I endeavoured to
banish these reflections, and to keep my eyes steadily bent upon the
flat surface of the cliff before me. The more earnestly I struggled
_not to think_, the more intensely vivid became my conceptions, and the
more horribly distinct. At length arrived that crisis of fancy, so
fearful in all similar cases, the crisis in which we begin to
anticipate the feelings with which we _shall_ fall--to picture to
ourselves the sickness, and dizziness, and the last struggle, and the
half swoon, and the final bitterness of the rushing and headlong
descent. And now I found these fancies creating their own realities,
and all imagined horrors crowding upon me in fact. I felt my knees
strike violently together, while my fingers were gradually yet
certainly relaxing their grasp. There was a ringing in my ears, and I
said, "This is my knell of death!" And now I was consumed with the
irrepressible desire of looking below. I could not, I would not,
confine my glances to the cliff; and, with a wild, indefinable emotion
half of horror, half of a relieved oppression, I threw my vision far
down into the abyss. For one moment my fingers clutched convulsively
upon their hold, while, with the movement, the faintest possible idea
of ultimate escape wandered, like a shadow, through my mind--in the
next my whole soul was pervaded with _a longing to fall_; a desire, a
yearning, a passion utterly uncontrollable. I let go at once my grasp
upon the peg, and, turning half round from the precipice, remained
tottering for an instant against its naked face. But now there came a
spinning of the brain; a shrill-sounding and phantom voice screamed
within my ears; a dusky, fiendish, and filmy figure stood immediately
beneath me; and, sighing, I sunk down with a bursting heart, and
plunged within its arms.

I had swooned, and Peters had caught me as I fell. He had observed my
proceedings from his station at the bottom of the cliff; and,
perceiving my imminent danger, had endeavoured to inspire me with
courage by every

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
Online Distributed Proofreading Team at http://www.
Page 1
1620 North Sunset Drive Tempe, Arizona 85281-1550, Usono 2000 Edgar Allan Poe: "LA FALO DE USXERO-DOMO" Origina Anglalingva Titolo: "THE FALL OF THE HOUSE OF USHER" LA FALO DE USXERO-DOMO Dum la tuta dauxro de teda, malhela, sensona tago en la auxtuno de la jaro, kiam la nuboj pendis preme kaj malalte en la cxielo, mi pasis sola, sur cxevalo, tra malkutime morna kamparregiono; kaj finfine min trovis, dum estigxis la vesperaj ombroj, cxe vidpunkto pri la melankolia Usxero-Domo.
Page 2
Estis la maniero en kiu diritis cxio tio, kaj multe pli--estis la sxajna _koreco_ kiu akompanis la peton--kiu malpermesis min heziti; rezulte mi obeis tujege kion mi dauxre konsideris ege malkutima alvoko.
Page 3
Estas sendube ke la konscio pri la rapida pligrandigo de mia supersticxo--cxar kial mi hezitu gxin nomi tia?--utilis cxefe por plirapidigi tiun pligrandigon mem.
Page 4
Lia mieno, mi pensis, elmontris kunmiksitan aspekton de malnobla ruzado kaj perplekseco.
Page 5
"Mi pereos," li diris, "_devige_ mi pereos en tiu lamentinda frenezio.
Page 6
Kiam iu pordo fermigxis finfine post sxi, mia rigardo sercxis instinkte kaj avide la vizagxon de la frato--sed li kasxintis gxin en la manoj kaj mi rimarkis nur tion ke pli ol kutima paleco sternigxis sur la marasmaj fingroj tra kiuj gutetis multaj pasiaj larmoj.
Page 7
Sed la arda _facileco_ de liaj _improvizadoj_ maleksplikeblis.
Page 8
La vortojn de unu el tiuj rapsodioj mi facile memoras.
Page 9
III Vagpromenantoj en tiu felicxa valo Tra du brillumaj fenestroj vidis Spiritojn movigxantajn muzike Laux bone agordita liutlegxo, Cxirkaux trono, kie sidante (Nova Porfirio!) En majesteco konforma kun lia gloro, Videblis la estro de la regno.
Page 10
VI Kaj hodiauxaj vojagxantoj en tiu valo, Tra la rugxlumaj fenestroj, vidas Vastajn formojn kiuj movigxas fantazie Laux disonanca melodio; Dum, kvazaux rapida makabra rivero, Tra la pala pordego, Malbelega estajxaro elhastas sencxese, Kaj ridas--sed ne plu ridetas.
Page 11
Ni kunstudis atentege verkojn kiel _Verdverdo kaj Verdflavo_ de Graseto; _Belfegoro_ de Makjavelio; _Cxielo kaj Infero_ de Svedenborgo; _La Subtera Vojagxo de Nikolao Klimo_ de Holbergo; _Kiromancio_ de Roberto Fludo, tiun de Johano de Indagxineo, kaj tiun de Delacxambro; _Vojagxo en la Bluan Distancon_ de Tiko, kaj _Urbo de la Suno_ de Kampanelo.
Page 12
Siajn ordinarajn okupojn li malatentis aux forgesis.
Page 13
La sekvintan momenton li frapsonis, kun delikata tusxo, cxe mia pordo kaj eniris, portante lampon.
Page 14
Sed la subaj surfacoj de la enormaj kunamasoj de agitita vaporo, aldone al cxiuj surteraj objektoj nin proksime cxirkauxantaj, ardis en la kontrauxnatura lumo de malklare scintila kaj klare videbla gasa elspirajxo kiu cxirkauxpendis kaj vualis la domegon.
Page 15
Estis, sendube, nur la koincido kiu fikstenis mian atenton; cxar, inter la klakado de la fenestroklapoj kaj la kutimaj kunmiksitaj bruoj de la ade plifortigxanta sxtormo, la sono enhavis en si mem nenion, certe, rajtantan min interesi aux perturbi.
Page 16
De longaj--longaj--longaj--multaj minutoj, multaj horoj, multaj tagoj, mi auxdas gxin--tamen mi malkuragxis--ho, kompatu min, mizeran mizerulon kiu mi estas!--mankis al mi la kuragxo--mankis la _kuragxo_ ekparoli! _Ni entombigis sxin viva!_ Cxu mi ne diris ke miaj sensoj estas akutaj? Mi _nun_ diru al vi ke mi auxdis sxiajn unuajn malfortajn movigxojn en la kava cxerko.
Page 17
Tio estis la faro de la hastega ekblovo--sed tiam ekstere de tiuj pordoj ja staris la alta kaj envolvita figuro de Damo Madelino de Usxero.
Page 18
Haveblaj cxe ELNA LIBROSERVO P.