The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket Comprising the details of a mutiny and atrocious butchery on board the American brig Grampus, on her way to the South Seas, in the month of June, 1827.

By Edgar Allan Poe

Page 116

most intense interest that I heard Captain Guy express his
resolution of pushing boldly to the southward.




CHAPTER XVII.


We kept our course southwardly for four days after giving up the search
for Glass's Islands, without meeting with any ice at all. On the
twenty-sixth, at noon, we were in latitude 63° 23' S., longitude 41°
25' W. We now saw several large ice islands, and a floe of field ice,
not, however, of any great extent. The winds generally blew from the
southeast, or the northeast, but were very light. Whenever we had a
westerly wind, which was seldom, it was invariably attended with a rain
squall. Every day we had more or less snow. The thermometer, on the
twenty-seventh, stood at thirty-five.

_January 1, 1828._ This day we found ourselves completely hemmed in by
the ice, and our prospects looked cheerless indeed. A strong gale blew,
during the whole forenoon, from the northeast, and drove large cakes of
the drift against the rudder and counter with such violence that we all
trembled for the consequences. Towards evening, the gale still blowing
with fury, a large field in front separated, and we were enabled, by
carrying a press of sail, to force a passage through the smaller flakes
into some open water beyond. As we approached this space we took in
sail by degrees, and having at length got clear, lay to under a single
reefed foresail.

_January 2._ We had now tolerably pleasant weather. At noon we found
ourselves in latitude 69° 10' S., longitude 42° 20' W., having crossed
the Antarctic circle. Very little ice was to be seen to the southward,
although large fields of it lay behind us. This day we rigged some
sounding gear, using a large iron pot capable of holding twenty
gallons, and a line of two hundred fathoms. We found the current
setting to the north, about a quarter of a mile per hour. The
temperature of the air was now about thirty-three. Here we found the
variation to be 14° 28' easterly, per azimuth.

_January 5._ We had still held on to the southward without any very
great impediments. On this morning, however, being in latitude 73° 15'
E., longitude 42° 10' W., we were again brought to a stand by an
immense expanse of firm ice. We saw, nevertheless, much open water to
the southward, and felt no doubt of being able to reach it eventually.
Standing to the eastward along the edge of the floe, we at length came
to a passage of about a mile in width, through which we warped our way
by sundown.

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
pgdp.
Page 1
Mi malscias la kialon de tio--sed je la unua ekvido pri la konstruajxo, sento de netolerebla malfelicxo invadis mian spiriton.
Page 2
Mi konsciis tamen ke lia ege antikva familio estis fama, jam en forpasintaj epokoj, por aparta sensivo de temperamento sin montranta, dum longaj periodoj, en multaj verkoj de lauxdeginda arto kaj, pli lastatempe, en ripetitaj faroj de malavarega sed senfanfarona almozo, kaj cetere en pasia sindedicxo al la komplikajxoj, eble ecx pli ol al la tradiciaj kaj facile rekoneblaj belecoj, de la muzikaj sciencoj.
Page 3
Forfalintis nenia parto de la masonajxo; kaj sxajnis esti sovagxa malkonformeco inter ties dauxre perfekta kunligo de eroj kaj la dispecigxanta stato de la unuopaj sxtonoj.
Page 4
Jxetgeste nun la servanto malfermis pordon kaj min kondukis antaux sian mastron.
Page 5
Lia vocxo sxangxigxis rapide de trema hezitado (kiam liaj animalaj spiritoj sxajnis stari en nepra kadukeco) al tiu speco de energia precizado--tiu abrupta, peza, senurgxa, kavernsona eldirmaniero--tiu plumba, memekvilibrita kaj sendifekte modulita guturala eldirarto kiun ni konstatas cxe la perdita ebriulo aux la malrevalorigebla opimangxanto, dum la periodoj de lia plej intensa ekscitigxo.
Page 6
Dum pluraj sekvintaj tagoj sxian nomon menciis nek Usxero nek mi; kaj dum tiu periodo mi min okupis pri seriozaj klopodoj mildigi la melankolion de mia amiko.
Page 7
Pro la nepra simpleco, pro la nudeco de siaj desegnajxoj, li altiris kaj mirigis atenton.
Page 8
La vortojn de unu el tiuj rapsodioj mi facile memoras.
Page 9
Laux la remparoj, plumhava kaj pala, Foriris estigxinte flugilhava odoro.
Page 10
VI Kaj hodiauxaj vojagxantoj en tiu valo, Tra la rugxlumaj fenestroj, vidas Vastajn formojn kiuj movigxas fantazie Laux disonanca melodio; Dum, kvazaux rapida makabra rivero, Tra la pala pordego, Malbelega estajxaro elhastas sencxese, Kaj ridas--sed ne plu ridetas.
Page 11
La praktikan kialon tamen por tiu malkutima procedo mi pensis malhavi la rajton kontrauxstari.
Page 12
La kelo en kiu ni gxin deponis (kaj kiu dum tiom longa tempo restintis en fermado ke niaj torcxoj, duonsufokite en gxia prema atmosfero, disponigis al ni malmultan oportunon por kontrolado) estis malgranda, malseka kaj nepre malhavis rimedon per kiu enirigi lumon; lokigxante, je granda profundeco, neprege sub tiu parto de la konstruajxo kiun enestis mia persona cxambraro.
Page 13
" Tiel parolinte,.
Page 14
Mi diras ke ecx ilia preterkutima denseco ne malhelpis nin percepti tion--tamen ni gxuis nenian ekvidon pri la luno aux la steloj--nek okazis iu ajn ekbrilo de fulmo.
Page 15
" Cxi tie denove mi pauxzis abrupte, kaj spertis nun senton de sovagxa mirego--cxar nepre maleblis dubi, en la nuna kazo, ke efektive mi auxdis (kvankam el kiu direkto gxi fontis mi malsukcesis diri) mallauxtan kaj sxajne foran, tamen rauxkan, dauxran kaj preterkutiman kri- aux gratsonon--la nepran ekvivalenton de tio kion mia imago jam naskigis por la kontrauxnatura kriego de la drako tia kian priskribis la rakontisto.
Page 16
Klinigxante proksime super li, finfine mi komprenis la teruran signifon de liaj vortoj.
Page 17
Subite pafiris laux la vojo sovagxa lumo kaj mi turnigxis por vidi de kie devenis tiel malkutima brilego; cxar restis malantaux mi nur la vasta domo kaj ties ombroj.
Page 18
O.