The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 85

At the Vatican.

(_Exit Bal_.)

_Enter Castiglione_.

_Cas_. The Earl of Leicester here!

_Pol_. I _am_ the Earl of Leicester, and thou seest,
Dost thou not, that I am here?

_Cas_. My lord, some strange,
Some singular mistake--misunderstanding--
Hath without doubt arisen: thou hast been urged
Thereby, in heat of anger, to address
Some words most unaccountable, in writing,
To me, Castiglione; the bearer being
Baldazzar, Duke of Surrey. I am aware
Of nothing which might warrant thee in this thing,
Having given thee no offence. Ha!--am I right?
'Twas a mistake?--undoubtedly--we all
Do err at times.

_Pol_. Draw, villain, and prate no more!

_Cas_. Ha!--draw?--and villain? have at thee then at once,

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 3
Υπεκρινόμεθα ότι είχομεν απέναντί μας ένα ασθενή πάσχοντα εκ ÏƒÏ Î½Î®Î¸Î¿Ï Ï‚ ασθενείας και Î¿Ï Î´Î­Ï€Î¿Ï„Îµ εκάμνομεν λόγον περί τρέλλας.
Page 11
Ποίος είναι ούτος λοιπόν; — Μάλιστα, απήντησεν, Ï Ï€Î®ÏÏ‡Î¿Î½ ενίοτε αληθείς ÎºÎ¯Î½Î´Ï Î½Î¿Î¹.
Page 19
τον βραχίονα Î¼Î¿Ï ÎµÏÏÎ¿Î½ παραπλεύρως ένα άρτον και μια κανάτα νερού.
Page 23
Περιέπεσα εις νέαν περίοδον τελείας αναισθησίας, ήτις όμως Ï Ï€Î®ÏÎ¾Îµ Î²ÏÎ±Ï‡Ï Ï„Î¬Ï„Î·.
Page 28
Page 32
Είχα Î±Ï€Î¿Ï„Ï Ï†Î»Ï‰Î¸Î® ÎºÏ ÏÎ¹Î¿Î»ÎµÎºÏ„Î¹ÎºÏŽÏ‚ και αποσβολωθή από την μεγαλοπρέπειάν Ï„Î¿Ï .
Page 35
Η Αφροδίτη, η ωραία Αφροδίτη των Μεδίκων, εννοείτε.
Page 37
Page 39
Ποίος γνωρίζει τα Î¼Ï ÏƒÏ„Î®ÏÎ¹Î± της θε- λήσεως και την δύναμίν της; Î‘Ï Ï„ÏŒÏ‚ ο Θεός δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία με- γάλη θέλησις, η οποία επιβάλλεται επί παντός πράγματος διά μόνης της εντά- σεώς της.
Page 44
Παραλείπων την λεπτομερή αφήγησιν των τόσων άλλων μικρολογιών, θα περιορισθώ εις την περιγραφήν Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Ï„Î·ÏÎ±Î¼Î­Î½Î¿Ï Î¸Î±Î»Î¬Î¼Î¿Ï , εν ώ ωδήγησα την Î´ÎµÏ Ï„Î­ÏÎ±Î½ Î¼Î¿Ï ÏƒÏÎ¶Ï Î³Î¿Î½, την λαίδην Ροβέναν δε Τρεμαίν, ξανθήν και ÎºÏ Î±Î½ÏŒÏ†Î¸Î±Î»Î¼Î¿Î½ νεανίδα.
Page 45
Αλλ' ό,τι ÎºÏ ÏÎ¯Ï‰Ï‚ εξέπλησσε την φαντασίαν ήσαν, Ï†ÎµÏ ! τα παραπετάσματα, άτινα ÎµÎºÎ¬Î»Ï Ï€Ï„Î¿Î½ καθ' ολοκληρίαν τα τεράστια εκείνα τείχη· το ύφασμα Î±Ï Ï„ÏŽÎ½ ήτο Ï‡ÏÏ ÏƒÎ¿ÏÎ½ και βαρύτιμον λίαν, φέρον ακανονίστως μορφάς Î±Î»Î»Î¿ÎºÏŒÏ„Î¿Ï Ï‚, αι οποίαι ήλλασσον Î´Î¹Î±Ï†ÏŒÏÎ¿Ï Ï‚ όψεις, αναλόγως Ï„Î¿Ï Î¼Î­ÏÎ¿Ï Ï‚ ένθα ίστατο ο παρατηρών.
Page 46
και έκτοτε η ÏƒÏÎ¶Ï Î³ÏŒÏ‚ Î¼Î¿Ï , ούσα φύσει Î±Î´Ï Î½Î¬Ï„Î¿Ï ÎºÏÎ¬ÏƒÎµÏ‰Ï‚, δεν κατώρθωσε πλέον ν' ανακτήση την προτέραν Ï Î³ÎµÎ¯Î±Î½Â· ο χαρακτήρ Ï„Î¿Ï Î½Î¿ÏƒÎ®Î¼Î±Ï„Î¿Ï‚ εγίνετο οσημέραι επιφοβώτερος, χωρίς να δύνανται οι ιατροί να παράσχωσι την παραμικράν βοήθειαν, και τέλος κατέστη τούτο χρόνιον, ενώ Ï„Î±Ï Ï„Î¿Ï‡ÏÏŒÎ½Ï‰Ï‚ ήρχισε να προάγεται εν Î±Ï Ï„Î® και Î½ÎµÏ ÏÎ¹ÎºÏŒÏ‚ ερεθισμός, βαθμηδόν επιτεινόμενος, εξ Î¿Ï Ï„Î± κοινότερα των πραγμάτων τη είχον καταστή αντικείμενα Ï„ÏÏŒÎ¼Î¿Ï .
Page 53
Ούτε μίαν φοράν δεν επέρασεν από το Î¼Ï Î±Î»ÏŒ Î¼Î¿Ï ÏŒÏ„Î¹ ήτο Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ ν' Î±Î½Î±ÎºÎ±Î»Ï Ï†Î¸Î® το έγκλημα.
Page 58
Όλοι εφαίνοντο ότι ÎµÏ Ï‡Î±ÏÎ¹ÏƒÏ„Î¿ÏÎ½Ï„Î¿ διά την ÎµÏ Î¸Ï Î¼Î¯Î±Î½ της Α.
Page 63
Καλύτερον από όλας τας άλλας αισθήσεις διατηρώ την ακοήν ιδιαιτέρως εξαιρετικήν.
Page 65
Έμεινεν εις το κρεββάτι Ï„Î¿Ï , κατά το Î®Î¼Î¹ÏƒÏ Î¿ÏÎ¸ÏŒÏ‚, και Î®ÎºÎ¿Ï ÎµÎ½, όπως ÏƒÏ Î½Î®Î¸Î¹Î¶Îµ πολλάκις επί πολλάς νύκτας διαδοχικώς, προσέχων εις το ωρολόγιον Ï„Î¿Ï Î¸Î±Î½Î¬Ï„Î¿Ï , Ï€Î¿Ï Î®Ï„Î¿ κρεμασμένον εις τον τοίχον.
Page 66
Ο τρόμος Ï„Î¿Ï Î³Î­ÏÎ¿Î½Ï„Î¿Ï‚ έφθανεν εις το ÎºÎ±Ï„Î±ÎºÏŒÏÏ Ï†Î¿Î½.
Page 67
Ο γέρος ήτο άκαμπτος, νεκρός.
Page 72
Ελήφθησαν τα κατάλληλα μέτρα διά τας εργασίας της εκταφής — εκταφαί δε άλλως ενεργούνται ÏƒÏ Î½Î®Î¸Ï‰Ï‚ εις.
Page 74
Αι διαφοραί τας οποίας παρατηρούμεν δεν είναι άλλο τι από τας κατά βαθμόν διαφοράς.