The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 75

it Fate,
Still will I not descend. Baldazzar, make
Apology unto the Duke for me;
I go not down to-night.

_Bal_. Your lordship's pleasure
Shall be attended to. Good-night, Politian.

_Pol_. Good-night, my friend, good-night.


The Gardens of a Palace--Moonlight. LALAGE and POLITIAN.

_Lalage_. And dost thou speak of love
To _me_, Politian?--dost thou speak of love
To Lalage?--ah woe--ah woe is me!
This mockery is most cruel--most cruel indeed!

_Politian_. Weep not! oh, sob not thus!--thy bitter tears
Will madden me. Oh, mourn not, Lalage--
Be comforted! I know--I know it all,
And _still_ I speak of love. Look at me, brightest,
And beautiful Lalage!--turn here thine eyes!
Thou askest me if I could speak of love,
Knowing what I know, and seeing what I have seen
Thou askest me

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 12
Page 24
Το πρώτον φίλημα Ï„Î¿Ï ÎºÏ ÏÏ„Î¿Ï Î¾Ï ÏÎ±Ï†Î¹Î¿Ï Î¼Î¿Ï , εις οιονδήποτε μέρος Ï„Î¿Ï ÏƒÏ‡Î¿Î¹Î½Î¹Î¿Ï, θα Î·Î»ÎµÏ Î¸Î­ÏÏ‰Î½ÎµÎ½ αρκετά το αριστερόν Î¼Î¿Ï Ï‡Î­ÏÎ¹.
Page 26
Απεμακρύνθην από το καίον μέταλλον, προσεγγίζων προς το κέντρον της Ï†Ï Î»Î±ÎºÎ®Ï‚ Î¼Î¿Ï .
Page 33
Page 38
«Και στο βάθος ÎµÏ ÏÎ¯ÏƒÎºÎµÏ„Î±Î¹ η θέλησις, η οποία Î¿Ï Î´Î­Ï€Î¿Ï„Îµ.
Page 39
Ιωσήφ Γλάνβιλ Δεν δύναται η ÏˆÏ Ï‡Î® Î¼Î¿Ï Î½' αναπολήση ακριβώς την εποχήν και το μέρος, ένθα κατά πρώτον Î­Ï„Ï Ï‡Îµ να ίδω την λαίδην Λίγειαν, διότι ο χρόνος και αι θλίψεις εξησθένισαν το μνημονικόν Î¼Î¿Ï , πιθανόν δε εις τούτο να ÏƒÏ Î½Î­Ï„ÎµÎ¹Î½Îµ και ο τρόπος, καθ' ον το αίσθημα εκείνο με είχε ÎºÏ ÏÎ¹ÎµÏÏƒÎµÎ¹, δηλαδή η βαθμιαία.
Page 40
Î•Î½Î¸Ï Î¼Î¿ÏÎ¼Î±Î¹ όμως ότι πολλάκις ύστερον την είχα ÏƒÏ Î½Î±Î½Ï„Î®ÏƒÎµÎ¹ έν τινι μεγάλη και αρχαία πόλει ηρειπωμένη παρά τας όχθας Ï„Î¿Ï Î¡Î®Î½Î¿Ï .
Page 44
Υπεράνω Î±Ï Ï„Î¿Ï εξετείνετο το Î´Î¯ÎºÏ„Ï Ï‰.
Page 48
ώρμησα προς το πτώμα και είδα, είδα καθαρώς τα χείλη Î±Ï Ï„Î¿Ï ÏƒÏ ÏƒÏ€ÏŽÎ¼ÎµÎ½Î±, μετ' Î¿Ï Ï€Î¿Î»Ï δε χαλαρωθέντα και αποκαλύψαντα λαμπράν σειράν μαργαριτωδών οδόντων.
Page 51
Πρέπει, πρέπει απολύτως ν' αρχίσωμεν το έργον Î±Ï Ï„ÏŒ την ιδίαν ημέραν και εν τούτοις αναβάλλομεν διά την αύριον.
Page 53
Δεν άφησα να Ï Ï€Î¬ÏÏ‡Î· ούτε η παραμικροτέρα σκιά Ï Ï€Î¿Î½Î¿Î¯Î±Ï‚, ούτε κατά φαντασίαν, ότι εγώ εδολοφόνησα την Î³Ï Î½Î±Î¯ÎºÎ±.
Page 54
Μόλις Î¼Î¿Ï ÎµÏ€Î­Ï„ÏÎµÏ€Îµ μίαν στιγμήν αναπαύσεως.
Page 62
Α! Α! τώρα αρχίζω να βλέπω ποίοι είναι Î±Ï Ï„Î¿Î¯ εδώ οι άνθρωποι.
Page 63
Εις το τέλος, επειδή αι φλόγες ηύξησαν αιφνιδίως πάρα πολύ, ηνάγκασαν τον γελωτοποιόν να σκαρφαλώση ολίγον Ï ÏˆÎ·Î»ÏŒÏ„ÎµÏÎ± εις την Î¬Î»Ï ÏƒÎ¿Î½ διά ν' αποφύγη τον ÎºÎ¯Î½Î´Ï Î½Î¿Î½.
Page 64
Σκεφθήτε ότι Î®Î¼Î¿Ï Î½ εκεί, ότι ήνοιγα την πόρταν λίγο- λίγο και ότι ο γέρων δεν ήτο Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ να διανοηθή τας πράξεις ούτε τας σκέψεις τας οποίας Î­ÎºÏÏ Ï€Ï„Î±.
Page 69
Î£Ï Î½Î­Î²Î· προ Î¿Î»Î¯Î³Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ÏÎ¿Ï εις την Βαλτιμόρην, ÏŒÏ€Î¿Ï Ï€Î±ÏÎ®Î³Î±Î³Îµ ζωηράν εντύπωσιν, και ανεκοινώθη μάλιστα εις ÎµÏ ÏÏÏ„Î±Ï„Î¿Î½ κύκλον.
Page 71
Ηπατήθησαν εν τούτοις, διότι πραγματικώς, από την πρώτην ÏƒÏ Î½Î¬Î½Ï„Î·ÏƒÎ¹Î½, ο κ.
Page 74
Τίποτε δεν είναι Ï Ï€Î¿ÎºÎµÎ¯Î¼ÎµÎ½Î¿Î½ να εμπνεύση την ιδέαν Ï„Î¿Ï Ï†Ï ÏƒÎ¹ÎºÎ¿Ï και ηθικού Ï€ÏŒÎ½Î¿Ï ÎµÎ¹Ï‚ τον ύψιστον βαθμόν, από το γεγονός ότι ετάφη ζων.
Page 76
Î‰Î¼Î¿Ï Î½ Î±Î´Ï ÏƒÏŽÏ€Î·Ï„Î¿Ï‚, τώρα είμαι ελεήμων.
Page 79
Ούτε καν το έσπασα.