The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 49

what ethereal dances,
By what eternal streams!

Alas! for that accursed time
They bore thee o'er the billow,
From love to titled age and crime,
And an unholy pillow!
From me, and from our misty clime,
Where weeps the silver willow!


1835





* * * * *





THE COLISEUM.


Type of the antique Rome! Rich reliquary
Of lofty contemplation left to Time
By buried centuries of pomp and power!
At length--at length--after so many days
Of weary pilgrimage and burning thirst,
(Thirst for the springs of lore that in thee lie,)
I kneel, an altered and an humble man,
Amid thy shadows, and so drink within
My very soul thy grandeur, gloom, and glory!

Vastness! and Age! and Memories of Eld!
Silence! and Desolation! and dim Night!
I feel ye now--I feel ye in your strength--
O spells more sure than e'er Judaean king
Taught in the gardens of Gethsemane!
O charms more potent than the rapt Chaldee
Ever drew down from out the quiet stars!

Here, where a hero fell, a column falls!
Here, where the mimic eagle glared in gold,
A midnight vigil holds the swarthy bat!
Here, where the dames of Rome their gilded hair
Waved to the wind, now wave the reed and thistle!
Here, where on golden throne the monarch lolled,
Glides, spectre-like, unto his marble home,
Lit by the wan light of the horned moon,
The swift and silent lizard of the stones!

But stay! these walls--these ivy-clad arcades--
These mouldering plinths--these sad and blackened shafts--
These vague entablatures--this crumbling frieze--
These shattered cornices--this wreck--this ruin--
These stones--alas! these gray stones--are they all--
All of the famed, and the colossal left
By the corrosive Hours to Fate and me?

"Not all"--the Echoes answer me--"not all!
Prophetic sounds and loud, arise forever
From us, and from all Ruin, unto the wise,
As melody from Memnon to the Sun.
We rule the hearts of mightiest men--we

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
pgdp.
Page 1
Mi devis min turni al la maltauxga konkludo ke, dum sendube ja ekzistas kombinoj.
Page 2
de tre simplaj naturaj objektoj havantaj la povon nin tiel afekcii, tamen la analizo de tiu povo nombrigxas inter konsideradoj preterpasantaj nian komprenon.
Page 3
Forfalintis nenia parto de la masonajxo; kaj sxajnis esti sovagxa malkonformeco inter ties dauxre perfekta kunligo de eroj kaj la dispecigxanta stato de la unuopaj sxtonoj.
Page 4
Ni sidigxis kaj dum kelkaj momentoj, dum li diris nenian vorton, mi lin spektadis kun sento duonkompata, duonmira.
Page 5
Estis tial ke li parolis pri la celo de mia vizito, pri sia sincera deziro vidi min, kaj la konsolo kiun li atendis ke mi liveru al li.
Page 6
Sensaco de stuporo ekpremis min dum mia rigardo postsekvis sxiajn forirantajn pasxojn.
Page 7
Pro la nepra simpleco, pro la nudeco de siaj desegnajxoj, li altiris kaj mirigis atenton.
Page 8
La vortojn de unu el tiuj rapsodioj mi facile memoras.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
V Sed malicajxoj, en roboj de malgxojo, Atakis la altan bienon de la monarko; (Ho, ni lamentu, cxar neniam nova mateno Tagigxos super li, cxagrenito!) Kaj, cxirkaux lia logxejo, la gloro Kiu rugxigxis kaj ekfloris Estas nur malhele memorita legendo Pri enterigitaj tempoj.
Page 11
pro la persisto kun kiu li gxin proponis.
Page 12
Kiam la kadavro ekestis en la cxerko, ni ambaux, kaj nur ni, gxin alportis al ties ripozejo.
Page 13
Supervenkite de intensa sento de hororo, neklarigebla kaj netolerebla, jxethaste mi vestigxis (cxar mi pensis ne plu povi dormi dum la nokto) kaj strebis min eligi el la lamentinda kondicxo en kiun mi falintis, per rapida cxirkauxpromenado, tien kaj reen, en la cxambraro.
Page 14
Se mi kuragxintus taksi la situacion, efektive, laux la freneza trostrecxita mieno de entuziasmo kun kiu li auxskultis, aux sxajnigis auxskulti, la vortojn de la rakonto, eble mi rajtintus min gratuli pri la sukceso de mia procedo.
Page 15
vino kiun li trinkintis, ne plu prokrastis alparoli la ermiton, kiu havis, verdire, obstinan kaj malican karakteron, sed, sentante la pluvon sur siajn sxultrojn, kaj timante pligrandigxon de la sxtormo, levis senhezite sian klabon, kaj, per batoj, rapide faris malfermajxon por sia gantita mano en la lignajxoj de la pordo; kaj nun tirante fortege, li tiel fendis kaj frakasis kaj disigis cxion ke la bruo de la seka kaj kavsona ligno forsendis ehxoan alarmsignalon en la tutan arbaron.
Page 16
Mi auxdis ilin--antaux multaj, multaj tagoj--tamen mankis al mi la kuragxo--_mankis la kuragxo ekparoli_! Kaj nun--hodiauxnokte--Etelredo--ho! ho!--la rompo de la pordo de la ermito, kaj la mortokriego de la drako, kaj la sonorego de la sxildo!--ni diru, anstatauxe, la frakaso de sxia cxerko kaj la grincado de la feraj cxarniroj de la karcero kaj sxiaj baraktoj interne de la latuntegita arkopasejo de la kelo! Ho, kien mi forrapidu? Cxu.
Page 17
baldauxege sxi ne aperos cxi tie? Cxu sxi ne hastas por riprocxi min pri mia senkonsiderado? Cxu mi ne auxdis sxiajn pasxojn sur la sxtuparo?--Cxu mi ne perceptas tiun pezan kaj teruran batadon de sxia koro? FRENEZULO!" Cxi tie li saltstarigxis furioze, elkriegante siajn silabojn, kvazaux en la strebado li rezignus sian animon.
Page 18
Box 1129, El Cerrito, CA 94530, Usono ALCOTT, LOUISA MAY: MIA KONTRABANDULO ANDERSON, SHERWOOD: TRI NOVELOJ ("La Morto en la Arbaro," "La Reveno," "La Perdita Romano") FITZGERALD, F.