The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 34

heart:--ah, that horrible,
Horrible throbbing!

The sickness--the nausea--
The pitiless pain--
Have ceased, with the fever
That maddened my brain--
With the fever called "Living"
That burned in my brain.

And oh! of all tortures
_That_ torture the worst
Has abated--the terrible
Torture of thirst,
For the naphthaline river
Of Passion accurst:--
I have drank of a water
That quenches all thirst:--

Of a water that flows,
With a lullaby sound,
From a spring but a very few
Feet under ground--
From a cavern not very far
Down under ground.

And ah! let it never
Be foolishly said
That my room it is gloomy
And narrow my bed--
For man never slept
In a different bed;
And, to _sleep_, you must slumber
In just such a bed.

My tantalized spirit
Here blandly reposes,
Forgetting, or never
Regretting its roses--
Its old agitations
Of myrtles and roses:

For now, while so quietly
Lying, it fancies
A holier odor
About it, of pansies--
A rosemary odor,
Commingled with pansies--
With rue and the beautiful
Puritan pansies.

And so it lies happily,
Bathing in many
A dream of the truth
And the beauty of Annie--
Drowned in a bath
Of the tresses of Annie.

She tenderly kissed me,
She fondly caressed,
And then I fell gently
To sleep on her breast--
Deeply to sleep
From the heaven of her breast.

When the light was extinguished,
She covered me warm,
And she prayed to the angels
To keep me from harm--
To the queen of the angels
To shield me from harm.

And I lie so composedly,
Now in my bed
(Knowing her love)

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 0
Αλλ' ούτος απέρριψε την πρότασίν Î¼Î¿Ï , αφ' ενός προσποιούμενος ότι ήτο πολύ βιαστικός, και αφ' ÎµÏ„Î­ÏÎ¿Ï Î¿Î¼Î¿Î»Î¿Î³ÏŽÎ½ ότι η θέα ενός τρελλού Ï„Î¿Ï ÎµÎ³Î­Î½Î½Î± μίαν πραγματικήν αποστροφήν.
Page 1
Έλαβα λοιπόν τα μέτρα Î¼Î¿Ï Î½Î± μη Î±Ï€Î¿Î¼Î±ÎºÏÏ Î½Î¸ÏŽ κατά την ÏƒÏ Î½Î¿Î¼Î¹Î»Î¯Î±Î½ Î¼Î¿Ï Ï„Î±ÏÏ„Î·Î½ από την αρχικήν ÎµÏ€Î¹Ï†Ï Î»Î±ÎºÏ„Î¹ÎºÏŒÏ„Î·Ï„Î¬ Î¼Î¿Ï .
Page 2
Î›Ï Ï€Î¿ÏÎ¼Î±Î¹ διότι η επίσκεψις σας δεν έγινεν ολίγον ενωρίτερον, διότι θα εκρίνατε Î±Ï Ï„Î¿Ï€ÏÎ¿ÏƒÏŽÏ€Ï‰Ï‚.
Page 5
Επί πολύν καιρόν δεν έτρωγε παρά Î³Î±ÏŠÎ´Î¿Ï ÏÎ¬Î³ÎºÎ±Î¸Î±, Ï„Î¿Ï ÎµÎ¾Î±Î»ÎµÎ¯ÏˆÎ±Î¼ÎµÎ½ δε Î±Ï Ï„Î®Î½ την μανίαν εμποδίσαντες Î±Ï Ï„ÏŒÎ½ να λάβη άλλην τροφήν.
Page 6
Είσθε σχεδόν τόσον μεγάλος γάιδαρος, όσον και Î±Ï Ï„ÏŒÏ‚ διά τον οποίον διηγείσθε.
Page 7
Αλλά δεν ηδύνατο κανείς να τον παραβάλη προς ένα πρόσωπον, το οποίον όλοι γνωρίζομεν εκτός Ï„Î¿Ï Î¾Î­Î½Î¿Ï Î¼Î±Ï‚.
Page 8
Την στιγμήν Î±Ï Ï„Î®Î½ φίλος Ï„Î¿Ï ÏÎ®Ï„Î¿ÏÎ¿Ï‚, καθήμενος παρά το Ï€Î»ÎµÏ ÏÏŒÎ½ Ï„Î¿Ï , έβαλε το χέρι επί Ï„Î¿Ï ÏŽÎ¼Î¿Ï Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ Ï„Î¿Ï ÎµÏƒÏ†ÏÏÎ¹Î¾Îµ μερικάς λέξεις εις το Î±Ï Ï„Î¯.
Page 11
Κύριε Μαγιάρ, οφείλω να ομολογήσω, με κάμνετε να αισχύνωμαι διά τον ÎµÎ±Ï Ï„ÏŒÎ½ Î¼Î¿Ï .
Page 15
Άλλως δεν θα Ï Ï€Î®ÏÏ‡ÎµÎ½ αθανασία διά τον άνθρωπον.
Page 50
ο άνθρωπος.
Page 51
Πρέπει, πρέπει απολύτως ν' αρχίσωμεν το έργον Î±Ï Ï„ÏŒ την ιδίαν ημέραν και εν τούτοις αναβάλλομεν διά την αύριον.
Page 55
Πολλαί μεγάλαι Â«Î´Ï Î½Î¬Î¼ÎµÎ¹Ï‚Â» της Î•Ï ÏÏŽÏ€Î·Ï‚ είχον ακόμη Ï„Î¿Ï Ï‚ τρελλούς των, οι οποίοι έφερον ακόμη ενδύματα κεντημένα με ÎºÎ¿Ï Î´Î¿Ï Î½Î¹ÏƒÏ„Î¬ βραχιόλια, και οι οποίοι έπρεπε να ήσαν πάντοτε έτοιμοι να Ï€Î±ÏÎ­Ï‡Î¿Ï Î½ αμέσως επίκαιρα σκώμματα ως αντάλλαγμα των δώρων, τα οποία έπιπτον από το βασιλικό τραπέζι.
Page 56
Ο Χοπ -Φρωγκ και μία μικρά κόρη, μόλις ολιγώτερον νάνος από Î±Ï Ï„ÏŒÎ½, με αστείαν αναλογίαν και η οποία ÎµÏ‡ÏŒÏÎµÏ Îµ Î¸Î±Ï Î¼Î¬ÏƒÎ¹Î±, απεσπάσθησαν από τας πατρικάς των φωλεάς και απεστάλησαν εις τον βασιλέα, ως δώρον, από ένα των στρατηγών Ï„Î¿Ï , τέκνον της νίκης.
Page 58
Επί ένα λεπτόν επεκράτησεν Î±Ï€ÏŒÎ»Ï Ï„Î¿Ï‚ σιγή· θα ημπορούσα ν' ακούσω ένα φύλλο ή ένα φτερό Ï€Î¿Ï Ï€Î­Ï†Ï„ÎµÎ¹.
Page 60
Ο βασιλεύς και οι Ï Ï€Î¿Ï ÏÎ³Î¿Î¯ εκλείσθησαν κατά πρώτον εις Ï Ï€Î¿ÎºÎ¬Î¼Î¹ÏƒÎ± και πανταλόνια πολύ στενά.
Page 64
.
Page 68
Και Î±Ï Ï„Î¿Î¯ οι άνθρωποι, Ï€Î¿Ï ÎµÎ¾Î·ÎºÎ¿Î»Î¿ÏÎ¸Î¿Ï Î½ να Ï†Î»Ï Î±ÏÎ¿ÏÎ½, ν' αστειεύωνται και να γελούν, πώς δεν ήτο Î´Ï Î½Î±Ï„ÏŒÎ½ ν' Î±ÎºÎ¿ÏÎ¿Ï Î½; Θεέ Î¼Î¿Ï Ï€Î±Î½Ï„Î¿Î´ÏÎ½Î±Î¼Îµ! Αλλ' όχι, όχι, Î®ÎºÎ¿Ï Î¿Î½ το παν, Ï Ï€Ï‰ÏˆÎ¹Î¬Î¶Î¿Î½Ï„Î¿ το παν, εγνώριζαν το παν, ÎµÎ½ÏŒÎ¿Ï Î½ τον τρόμον Î¼Î¿Ï .
Page 72
Î‰ÎºÎ¿Ï ÏƒÎµ βήματα επάνω από το κεφάλι Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ προσεπάθησε να δώση να ÎµÎ½Î½Î¿Î®ÏƒÎ¿Ï Î½ την ύπαρξίν Ï„Î¿Ï .
Page 74
Το εξώτατον μέρος της Ï Ï€Î¬ÏÎ¾ÎµÏŽÏ‚ Ï„Î¿Ï ÎµÎ¯Î½Î±Î¹ αναίσθητον και ακίνητον.
Page 81
Η δούκισσα Ï„Î¿Ï Berry, αφού ανεγνώρισεν επί Ï„Î­Î»Î¿Ï Ï‚ τον βασιλέα, τον ÎµÎºÎ¬Î»Ï ÏˆÎµ με τον μανδύαν της, και ούτω τον έσωσεν.