The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 29

is written, sweet sister,
On the door of this legended tomb?"
She replied--"Ulalume--Ulalume--
'Tis the vault of thy lost Ulalume!"

Then my heart it grew ashen and sober
As the leaves that were crisped and sere--
As the leaves that were withering and sere;
And I cried--"It was surely October
On _this_ very night of last year
That I journeyed--I journeyed down here--
That I brought a dread burden down here!
On this night of all nights in the year,
Ah, what demon has tempted me here?
Well I know, now, this dim lake of Auber--
This misty mid region of Weir--
Well I know, now, this dank tarn of Auber,--
This ghoul-haunted woodland of Weir."


1847.





* * * * *





TO HELEN.


I saw thee once--once only--years ago:
I must not say _how_ many--but _not_ many.
It was a July midnight; and from out
A full-orbed moon, that, like thine own soul, soaring,
Sought a precipitate pathway up through heaven,
There fell a silvery-silken veil of light,
With quietude, and sultriness and slumber,
Upon the upturn'd faces of a thousand
Roses that grew in an enchanted garden,
Where no wind dared to stir, unless on tiptoe--
Fell on the upturn'd faces of these roses
That gave out, in return for the love-light,
Their odorous souls in an ecstatic death--
Fell on the upturn'd faces of these roses
That smiled and died in this parterre, enchanted
By thee, and by the poetry of thy presence.

Clad all in white, upon a violet bank
I saw thee half-reclining; while the moon
Fell on the upturn'd faces of the roses,
And on thine own, upturn'd--alas, in sorrow!

Was it not Fate, that, on this July midnight--
Was it not Fate (whose name is also Sorrow),
That bade me pause before that garden-gate,
To breathe the incense of those slumbering

Last Page Next Page

Text Comparison with La Murdoj de Kadavrejo-Strato

Page 0
pgdp.
Page 1
Se gxi malvigligxas nur momenteton, preteratentajxo okazas, kaj rezultas vundo aux malvenko.
Page 3
Sercxante en Parizo la celobjektojn kiujn mi tiam deziris, mi opiniis ke la kompanio de tia viro estos por mi pretervalora trezoro.
Page 5
Kiel granda tial estis sendube mia mirego kiam mi auxdis la Francon anonci la jxusan informon dum mi ne scipovis malagnoski ties veron.
Page 7
.
Page 8
Sxia gorgxo estis tiel nepre tratrancxita ke kiam oni entreprenis levi la korpon, ties kapo forfalis.
Page 9
La atestinto vidis la filinon eble kvin-ses fojojn dum la ses jaroj.
Page 10
Tuj post kiam ili perfortis la enirpordon, ili refermis gxin por ekskludi la homamason tre rapide kunigxintan malgraux la malfruo .
Page 11
Ili dauxris plurajn minutojn--eble dek.
Page 12
La pordo kunliganta la antauxan cxambron kaj la koridoron estis sxlosita kaj la sxlosilo situis.
Page 14
Peza lignoklabo, aux largxa ferstango--segxo--iu ajn granda, peza, obtuza armilo povintus estigi tiajn rezultojn manipulate per la manoj de ege fortika viro.
Page 15
Mi konceptis nenian rimedon pere de kiu spuri la murdinton.
Page 19
" "Mi ne scias," dauxrigis Dupino, "kiujn efektojn mi estigis gxis nun, eble, sur vian komprenon.
Page 22
Same kiel homoj fojfoje sin trovas sur la rando de rememorado sen, post cxio, rememorpovo.
Page 23
En la maniero en kiu oni suprensxovis la kadavron en la kamentubon, vi agnosku, estis io ekscese troigita--io nepre neakordigebla kun niaj kutimaj konceptoj pri homa agado, ecx kiam ni supozu la aktorojn la plej depravaciigxintaj homoj.
Page 24
Mi malimplikis tiun etan tufon el la rigide krocxintaj fingroj de S-rino Lespanajo.
Page 25
Aldone cxi-tiu flavbruna hartufo havas la saman karakteron kiel tiu de la besto de Kuvjero.
Page 26
.
Page 29
Aliflanke li multe pritimis kion povus fari la simio en la domo.
Page 30
"Li parolu," diris Dupino, opiniante ke ne necesas respondi.