The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 147

* * * *





THE COLLOQUY OF MONOS AND UNA.


[Greek: Mellonta sauta']

These things are in the future.

_Sophocles_--'Antig.'



'Una.'

"Born again?"


'Monos.'

Yes, fairest and best beloved Una, "born again." These were the words
upon whose mystical meaning I had so long pondered, rejecting the
explanations of the priesthood, until Death itself resolved for me the
secret.


'Una.'

Death!


'Monos.'

How strangely, sweet _Una_, you echo my words! I observe, too, a
vacillation in your step, a joyous inquietude in your eyes. You are
confused and oppressed by the majestic novelty of the Life Eternal.
Yes, it was of Death I spoke. And here how singularly sounds that word
which of old was wont to bring terror to all hearts, throwing a mildew
upon all pleasures!


'Una.'

Ah, Death, the spectre which sate at all feasts! How often, Monos, did
we lose ourselves in speculations upon its nature! How mysteriously
did it act as a check to human bliss, saying unto it, "thus far, and
no farther!" That earnest mutual love, my own Monos, which burned
within our bosoms, how vainly did we flatter ourselves, feeling happy
in its first upspringing that our happiness would strengthen with its
strength! Alas, as it grew, so grew in our hearts the dread of that
evil hour which was hurrying to separate us forever! Thus in time it
became painful to love. Hate would have been mercy then.


'Monos'.

Speak not here of these griefs, dear Una--mine, mine forever now!


'Una'.

But the memory of past sorrow, is it not present joy? I have much to
say yet of the things which have been. Above all, I burn to know the
incidents of your own passage through the dark Valley and Shadow.


'Monos'.

And when did the radiant Una ask anything of her Monos in vain? I will
be minute in relating all, but at what point shall the weird narrative
begin?


'Una'.

At what point?


'Monos'.

You have said.


'Una'.

Monos, I comprehend you. In Death we have both learned the propensity
of man to define the indefinable. I will not say,

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
net LA FALO DE USXERO-DOMO NOVELO DE USONA VERKISTO EDGAR ALLAN POE (1809-1849) Esperantigis EDWIN GROBE Arizona-Stelo-Eldonejo .
Page 1
Kio--mi pauxzis por primediti la temon--kio min tiom maltrankviligis dum mi rigardis Usxero-Domon? Estis mistero nepre nesolvebla; cetere mi malsukcesis barakti kun la ombraj fantazioj kiuj min kunpremis dum mi meditadis.
Page 2
Mi eksciis ankaux la ege rimarkindan fakton ke la tigo de la Usxera gento, kvankam gxuante longtempajn honorojn, neniam fondis dauxran brancxon; alivorte, ke la tuta familio sin limigis al rekta devenlinio kaj cxiam, krom ege malgravaj kaj ege provizoraj varioj, ade sin limigas tiel.
Page 3
Mi tiel aktivigintis mian imagpovon ke mi komencis pensi efektive ke super la tutaj domego kaj bieno pendas etoso propra nur al ili kaj al ilia cxirkauxejo--etoso havanta nenian rilaton kun la aero de la cxielo, sed levigxinta el la putrintaj arboj kaj la griza muro kaj la silenta lageto--pesta kaj mistika vaporo, malhela, malenergia, apenaux videbla, plumba.
Page 4
Je mia eniro, Usxero starigxis el sofo sur kiu li kusxis plenlonge kaj min salutis kun vigla varmeco kiu enhavis, laux mia unua takso, iom troigitan afablecon--la retenitan agon de enuigita mondcivitano.
Page 5
Li diskutis, iom longadetale, kion li konsideris esti la karaktero de lia malsano.
Page 6
Ni kunpentris kaj kunlegis; aux mi auxskultis, kvazaux en songxo, la sovagxajn improvizadojn de lia parolanta gitaro.
Page 7
Por mi almenaux--en la cirkonstancoj tiam min cxirkauxantaj--ellevigxis el la puraj abstraktajxoj kiujn la hipokondriulo penadis jxeti sur sian drelikon, intenseco de netolerebla mirego, de kiu nenian ombron mi sentis ecx gxis nun starante en kontemplado antaux la agnoskite brilaj tamen tro konkretaj revajxoj de Fuselio.
Page 8
En la dominio de monarko Penso-- Gxi staris tie! Neniam serafo etendis flugilon Super teksajxo ecx duone tiel bela.
Page 9
Laux la remparoj, plumhava kaj pala, Foriris estigxinte flugilhava odoro.
Page 10
rego.
Page 11
Niaj libroj--la libroj konsistingintaj dum jaroj ne malgrandan parton de la mensa ekzisto de la malsanulo--nepre tauxgis, kiel oni rajtas supozi, al tiu fantoma karaktero.
Page 12
flanke de sxiaj kuracistoj, kaj la fora kaj malkasxita loko de la familia tombejo.
Page 13
kaj tremega vibradeto, kvazaux kauxzite de nepra teruro, karakterizis seninterrompe lian eldiradon.
Page 14
Ni fermu tiun klapon; la aero estas malvarmiga kaj minacas vian korpon.
Page 15
Mi dauxrigis la rakonton: "Sed la brava cxampiono Etelredo, nun trairinte la pordon, ege kolerigxis kaj mistifikigxis perceptante nenian signon pri la malica ermito; sed, anstatauxe, renkontante drakon de skvama kaj granddimensia aspekto kaj fajra lango, sidantan en gardpozo antaux palaco de oro, kun planko de argxento; kaj sur la muro pendis sxildo de brila latuno surportanta tiun surskribon: Konkerinto estas kiu cxi-tien eniras; Gajnos la sxildon kiu pereigos la drakon; kaj Etelredo levis la klabon kaj frapis la kapon de la drako, kiu falis antaux li, kaj liveris sian pestan spiradon kun sxirkriego tiel terura kaj rauxka, kaj krome tiel penetranta, ke Etelredo sentis la deziron manfermi la orelojn kontraux ties timigega bruo, kies ekvivalento neniam antauxe auxdigxis.
Page 16
Entute maltrankviligite, mi starigxis eksalte; sed la konstanta sinlulado de Usxero dauxris seninterrompe.
Page 17
"FRENEZULO! MI DIRAS AL VI KE SXI NUN STARAS ALIFLANKE DE LA PORDO!" Kvazaux en la preterhoma energio de lia eldiro eltrovigxis la potenco de iu sorcxo--la grandegaj antikvaj paneloj kiujn la parolinto indikis pergeste, malfermis malrapide, en tiu momento, siajn pezegajn kaj ebonajn makzelojn.
Page 18
Box 1129, El Cerrito, CA 94530, Usono ALCOTT, LOUISA MAY: MIA KONTRABANDULO ANDERSON, SHERWOOD: TRI NOVELOJ ("La Morto en la Arbaro," "La Reveno," "La Perdita Romano") FITZGERALD, F.