The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

By Edgar Allan Poe

Page 145

aware that, as no thought can
perish, so no act is without infinite result. We moved our hands, for
example, when we were dwellers on the earth, and in so doing we gave
vibration to the atmosphere which engirdled it. This vibration was
indefinitely extended till it gave impulse to every particle of the
earth's air, which thenceforward, _and forever_, was actuated by the
one movement of the hand. This fact the mathematicians of our globe
well knew. They made the special effects, indeed, wrought in the fluid
by special impulses, the subject of exact calculation--so that it
became easy to determine in what precise period an impulse of given
extent would engirdle the orb, and impress (forever) every atom of the
atmosphere circumambient. Retrograding, they found no difficulty; from
a given effect, under given conditions, in determining the value of
the original impulse. Now the mathematicians who saw that the results
of any given impulse were absolutely endless--and who saw that a
portion of these results were accurately traceable through the agency
of algebraic analysis--who saw, too, the facility of the
retrogradation--these men saw, at the same time, that this species of
analysis itself had within itself a capacity for indefinite
progress--that there were no bounds conceivable to its advancement and
applicability, except within the intellect of him who advanced or
applied it. But at this point our mathematicians paused.


'Oinos.'

And why, Agathos, should they have proceeded?


'Agathos.'

Because there were some considerations of deep interest beyond. It was
deducible from what they knew, that to a being of infinite
understanding--one to whom the _perfection_ of the algebraic analysis
lay unfolded--there could be no difficulty in tracing every impulse
given the air--and the ether through the air--to the remotest
consequences at any even infinitely remote epoch of time. It is indeed
demonstrable that every such impulse _given the air_, must _in the
end_ impress every individual thing that exists _within the
universe;_--and the being of infinite understanding--the being whom
we have imagined--might trace the remote undulations of the
impulse--trace them upward and onward in their influences upon all
particles of all matter--upward and onward forever in their
modifications of old forms--or, in other words, _in

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
Online Distributed Proofreading Team at http://www.
Page 1
Ekestis glaciigxo, sinkado, malsanigxo de la koro--senkompensa morneco de pensado kiun sukcesis survojigi gxis sublimeco nenia premego de la imagpovo.
Page 2
Letero, tamen, atingintis min en fora regiono de la lando--letero de li--kiu, pro sia senbride petema karaktero, invitis nur vivpersonan respondon.
Page 3
Eble la rigardo de kontrolanta observanto konstatintus apenaux percepteblan fendeton, kiu, etendigxante ekde la tegmento de la domo sur la fasado, estigis vojon suben laux la muro en zigzaga direkto, gxis sin perdigi en la morozajn akvojn de la lageto.
Page 4
La cxambro en kiu mi min trovis estis ege granda kaj alta.
Page 5
Lia farado estis alterne viveca kaj pauxta.
Page 6
Kaj tial, dum pli kaj pli intima proksimeco kondukis min pli kaj pli senrezerve en la kasxejojn de lia spirito, des pli amare mi konsciis la senutilon de cxiu klopodo felicxigi menson.
Page 7
El la pentrajxoj pri kiuj meditadis lia komplika fantazio, kaj kiuj kreskis, tusxon post tusxo, en svagecon pri kiu mi tremegis des pli entuziasme, cxar mi tremegis sen konscii la kialon;--el la pentrajxoj (tiom vivecaj iliaj bildoj postrestas nun antaux mi) vane mi penadis eligi pli ol eta parto disponebla al la traktopovo de nuraj vortoj.
Page 8
de la plej alta artefarita ekscitigxo.
Page 9
Laux la remparoj, plumhava kaj pala, Foriris estigxinte flugilhava odoro.
Page 10
Mi bone memoras ke sugestoj estigitaj de tiu balado nin kondukis en pensvojon sur kiu evidentigxis opinio de Usxero kiun mi mencias malpli pro ties noveco (cxar aliaj homoj tiel opiniis) ol.
Page 11
Plejmulte placxis al li tamen tralegi precipe raran kaj kuriozan libron en kvartaj gotikajxoj--manlibron de forgesita eklezio--_Vigiliae Mortuorum Chorum Ecclesiae Maguntinae_.
Page 12
La kelo en kiu ni gxin deponis (kaj kiu dum tiom longa tempo restintis en fermado ke niaj torcxoj, duonsufokite en gxia prema atmosfero, disponigis al ni malmultan oportunon por kontrolado) estis malgranda, malseka kaj nepre malhavis rimedon per kiu enirigi lumon; lokigxante, je granda profundeco, neprege sub tiu parto de la konstruajxo kiun enestis mia persona cxambraro.
Page 13
Lia maniero min konsternegis--sed io ajn prefereblis al la soleco kiun mi tolerintis dum tiom longa tempo, kaj mi ecx antauxgxuis lian kuneston kiel konsolon.
Page 14
Gxi estis tamen la sola cxemana libro; kaj mi nutris svagan esperon ke en la ekstremismo mem de la malsagxajxo kiun mi deziris legi (cxar la historio de mensaj malsanoj plenas je similaj anomalioj) trovos malstrecxigxon la ekscitigxo nun agitanta la hipokondriulon.
Page 15
vino kiun li trinkintis, ne plu prokrastis alparoli la ermiton, kiu havis, verdire, obstinan kaj malican karakteron, sed, sentante la pluvon sur siajn sxultrojn, kaj timante pligrandigxon de la sxtormo, levis senhezite sian klabon, kaj, per batoj, rapide faris malfermajxon por sia gantita mano en la lignajxoj de la pordo; kaj nun tirante fortege, li tiel fendis kaj frakasis kaj disigis cxion ke la bruo de la seka kaj kavsona ligno forsendis ehxoan alarmsignalon en la tutan arbaron.
Page 16
De pozicio alfrontinta la mian, iom post iom li cxirkauxmovis sian segxon gxis gxin postenigi en alfrontado al la cxambropordo; tial mi gxuis nur duonvidon pri liaj trajtoj kvankam mi konsciis ke liaj lipoj tremetas, kvazaux en neauxdebla murmurado.
Page 17
La sxtormo dauxre agis kun sia tuta furiozo dum mi min trovis transiranta la malnovan digvojon.
Page 18
Haveblaj cxe ELNA LIBROSERVO P.