The Bells, and Other Poems

By Edgar Allan Poe

Page 32

Are lips--and all thy melody
Of lip-begotten words--

Thine eyes, in Heaven of heart enshrined,
Then desolately fall,
O God! on my funereal mind
Like starlight on a pall--

Thy heart--_thy_ heart!--I wake and sigh,
And sleep to dream till day
Of the truth that gold can never buy--
Of the baubles that it may.


Dim vales--and shadowy floods--
And cloudy-looking woods,
Whose forms we can't discover
For the tears that drip all over
Huge moons there wax and wane--
Every moment of the night--
Forever changing places--
And they put out the star-light
With the breath from their pale faces.
About twelve by the moon-dial,
One more filmy than the rest
(A kind which, upon trial,
They have found to be the best)
Comes down--still down--and down,
With its centre on the crown
Of a mountain's eminence,
While its wide circumference
In easy drapery falls
Over hamlets, over halls,
Wherever they may be--
O'er the strange woods--o'er the sea--
Over spirits on the wing--
Over every drowsy thing--
And buries them up quite
In a labyrinth of light--
And then, how deep!--O, deep!
Is the passion of their sleep.
In the morning they arise,
And their moony covering
Is soaring in the skies,
With the tempests as they toss,
Like-almost anything--
Or a yellow Albatross.
They use that moon no more
For the same end as before--
Videlicet a tent--
Which I think extravagant:
Its atomies, however,
Into a shower dissever,
Of which those butterflies,
Of Earth, who seek the skies,
And so come down again
(Never-contented things!)
Have brought a specimen
Upon their quivering wings.

[Illustration: Fairy-land]


Type of the antique Rome! Rich reliquary
Of lofty contemplation left to Time
By buried centuries of pomp and power!
At length--at length--after so many days
Of weary pilgrimage and burning thirst,
(Thirst for the springs of lore that in thee lie,)
I kneel, an altered and an humble man,
Amid thy shadows, and so drink within
My very soul thy grandeur, gloom, and glory!

Vastness! and Age! and Memories of Eld!
Silence! and Desolation! and dim Night!
I feel ye now--I feel ye in your strength--
O spells more sure than e'er Judaean king
Taught in the gardens of Gethsemane!
O charms more potent than the rapt Chaldee
Ever drew down from out the quiet stars!

Here, where a hero fell, a column falls!
Here, where the mimic eagle glared in gold
A midnight vigil holds the swarthy bat!
Here, where the dames of Rome their gilded hair
Waved to the wind, now wave the reed and thistle!
Here, where on golden throne the monarch lolled,
Glides, spectre-like, unto his marble home,
Lit by the wan light of the horned moon,
The swift and silent lizard of the stones!

But stay! these walls--these ivy-clad arcades--
These mouldering plinths--these sad and blackened

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 1
Οι πλείστοι εξ Î±Ï Ï„ÏŽÎ½ είχον την άδειαν να περιφέρωνται εντός της οικίας και της περιοχής Î±Ï Ï„Î®Ï‚, ÎµÎ½Î´ÎµÎ´Ï Î¼Î­Î½Î¿Î¹ όπως είναι κανείς ÎµÎ½Î´ÎµÎ´Ï Î¼Î­Î½Î¿Ï‚ όταν είναι Ï Î³Î¹Î®Ï‚ τας φρένας.
Page 6
— Και έπειτα, λέγει κάποιος με σκελετώδη Ï†Ï ÏƒÎ¹Î¿Î³Î½Ï‰Î¼Î¯Î±Î½ από το άλλο άκρον της τραπέζης ÏƒÏ Î½ÎµÏ‡Î¯Î¶Ï‰Î½ την ομιλίαν, είχομεν επί τινα καιρόν μεταξύ άλλων παρομοίων παραδειγμάτων και ένα ο οποίος ÎµÏ€Î¯ÏƒÏ„ÎµÏ ÎµÎ½ ακραδάντως ότι ήτο Ï„Ï ÏÎ¯ της Κορδούης, και ο οποίος κραδαίνων ένα μαχαίρι εις το χέρι προσεκάλει Ï„Î¿Ï Ï‚ Ï†Î¯Î»Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿Ï Î½Î± ÎºÏŒÏˆÎ¿Ï Î½.
Page 7
Page 8
Page 15
Το ολίγον Ï€Î¿Ï Î¼Î¿Ï Î­Î¼ÎµÎ½ÎµÎ½ ακόμη από την ÏƒÏ Î½Î±Î¯ÏƒÎ¸Î·ÏƒÎ¹Î½ των ÏƒÏ Î¼Î²Î±Î¹Î½ÏŒÎ½Ï„Ï‰Î½ μάτην θα προσπαθήσω να το ορίσω ή καν να δώσω μίαν Î±Î¼Ï Î´ÏÎ¬Î½ ιδέαν Î±Ï Ï„Î¿Ï.
Page 17
Άφησα το χέρι Î¼Î¿Ï Î­Ï„ÏƒÎ¹ επί τινας στιγμάς, προσπαθών να φαντασθώ πού Î®Î¼Î¿Ï Î½ και τι απέγεινα.
Page 18
Î‘Î½Î­Ï€Î½ÎµÏ ÏƒÎ± ÎµÎ»ÎµÏ Î¸ÎµÏÏŽÏ„ÎµÏÎ±, διότι Î¼Î¿Ï ÎµÏ†Î¬Î½Î· ότι η τύχη, η οποία Î¼Î¿Ï ÎµÏ€ÎµÏ†Ï Î»Î¬ÏƒÏƒÎµÏ„Î¿, δεν ήτο ίσως η χειροτέρα πάσης άλλης.
Page 22
Η φρενίτις.
Page 23
Μολονότι δε η δύναμις Ï„Î¿Ï ÎµÎºÎºÏÎµÎ¼Î¿ÏÏ‚ και η στερεότης Ï„Î¿Ï Ï‡Î¬Î»Ï Î²Î¿Ï‚ ήτο τοιαύτη ώστε θα ηδύνατο να Î´Î¹Î±Ï„ÏÏ Ï€Î®ÏƒÎ· και Ï„Î¿Ï Ï‚ Ï‡Î±Î»Ï Î²Î´Î¯Î½Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿Î¯Ï‡Î¿Ï Ï‚, εν τούτοις διά να κάμη την μικράν εργασίαν, την οποίαν προείπα, θα απητείτο χρόνος αρκετός.
Page 25
Από ώρας τώρα τα πέριξ Ï„Î¿Ï Î¾Ï Î»Î¯Î½Î¿Ï ÎºÎ¿Ï Ï„Î¹Î¿Ï, επί Ï„Î¿Ï Î¿Ï€Î¿Î¯Î¿Ï ÎµÏ ÏÎ¹ÏƒÎºÏŒÎ¼Î·Î½ εξηπλωμένος, έβριθον ÎºÏ ÏÎ¹Î¿Î»ÎµÎºÏ„Î¹ÎºÏŽÏ‚ από ένα στρατόν εκ ποντικών.
Page 27
Αλλ' η αγωνία της ÏˆÏ Ï‡Î®Ï‚ Î¼Î¿Ï ÎµÏÎ¼Î·Î½ÎµÏÎ¸Î· διά μιας ÎºÏÎ±Ï Î³Î®Ï‚ απελπισίας.
Page 31
Page 37
Page 51
Είμεθα λοιπόν προ ενός Î­ÏÎ³Î¿Ï Ï€Î¿Ï Ï€ÏÎ­Ï€ÎµÎ¹ να εκτελεσθή εις βραχύτατον διάστημα.
Page 53
Εγνώριζα ότι το θύμα Î¼Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Îµ την ÏƒÏ Î½Î®Î¸ÎµÎ¹Î±Î½ να μελετά κλινήρες.
Page 60
Την εποχήν Î±Ï Ï„Î®Î½ τα περί Î¿Ï Î¿ λόγος ζώα ήσαν ολίγον γνωστά εις τα διάφορα μέρη Ï„Î¿Ï Ï€ÎµÏ€Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÏƒÎ¼Î­Î½Î¿Ï ÎºÏŒÏƒÎ¼Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ Ï†Ï ÏƒÎ¹ÎºÎ¬, αφού ο νάνος θα Ï„Î¿Ï Ï‚ έδινε μίαν όψιν αρκετά κτηνώδη και πολύ Î´Ï ÏƒÎµÎ¹Î´Î®, ο νάνος εθεωρείτο απηλλαγμένος από τα καθήκοντα της πιστής απεικονίσεως εκ Ï„Î¿Ï Ï†Ï ÏƒÎ¹ÎºÎ¿Ï.
Page 61
Ενώ ο Î¸ÏŒÏÏ Î²Î¿Ï‚ ήτο εις το ÎºÎ±Ï„Î±ÎºÏŒÏÏ Ï†ÏŒÎ½ Ï„Î¿Ï , και ενώ κάθε μάσκα δεν εσκέπτετο παρά διά την ιδικήν της ασφάλειαν — διότι Ï Ï€Î®ÏÏ‡Îµ πραγματικός ÎºÎ¯Î½Î´Ï Î½Î¿Ï‚ ως εκ της ανεμοζάλης Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Ï„Î±Ï„ÏÎ¿Î¼Î±Î³Î¼Î­Î½Î¿Ï Ï€Î»Î®Î¸Î¿Ï Ï‚ — έβλεπαν την Î¬Î»Ï ÏƒÎ¿Î½, την κρατούσαν ÏƒÏ Î½Î®Î¸Ï‰Ï‚ τον Ï€Î¿Î»Ï Î­Î»Î±Î¹Î¿Î½, να καταβαίνη βαθμιαίως, μέχρις ÏŒÏ„Î¿Ï Ï„Î¿ βαρύδιον το προσκολλημένον εις το άκρον της Î±Î»ÏÏƒÎ¿Ï Î­Ï†Î¸Î±ÏƒÎµ εις τρεις πόδας άνωθεν Ï„Î¿Ï Ï€Î±Ï„ÏŽÎ¼Î±Ï„Î¿Ï‚.
Page 64
Όπως λοιπόν βλέπετε καλά, είναι πολύ αληθές ότι τίποτε δεν ÏƒÏ Î½Î­Î²Î· απρόοπτον εις τον γέροντα, ώστε να Ï Ï€Î¿ÏˆÎ¹Î±ÏƒÎ¸Î® ότι κάθε νύκτα, ακριβώς την δωδεκάτην ώραν, τον Ï€Î±ÏÎµÏ„Î®ÏÎ¿Ï Î½ να κοιμάται.
Page 69
Ο ζωντανός ενταφιασμός είναι αναντιρρήτως η τρομερωτέρα αγωνία όλως εκείνων, εις ας ο άνθρωπος είναι εκτεθειμένος, και τούτο διά τον λόγον ότι είναι θνητός.
Page 72
Μία ηλεκτρική ÏƒÏ ÏƒÏ„Î¿Î¹Ï‡Î¯Î± εκενώθη επάνω Ï„Î¿Ï , οπότε ÎµÎ¾Î­Ï€Î½ÎµÏ ÏƒÎµÎ½ αιφνιδίως κατά την διάρκειαν των Ï Ï€ÎµÏÎµÎ½Ï„Î±Ï„Î¹ÎºÏ‰Î½ διεγέρσεών Ï„Î¿Ï , αίτινες είναι πάντοτε αποτέλεσμα της ηλεκτρικής επιδράσεως.