Nouvelles histoires extraordinaires

By Edgar Allan Poe

Page 81

du vent, et l'excessive densité des
nuages, maintenant descendus si bas qu'ils pesaient presque sur les
tourelles du château, ne nous empêchait pas d'apprécier la vélocité
vivante avec laquelle ils accouraient l'un contre l'autre de tous les
points de l'horizon, au lieu de se perdre dans l'espace. Leur excessive
densité ne nous empêchait pas de voir ce phénomène; pourtant nous
n'apercevions pas un brin de lune ni d'étoiles, et aucun éclair ne
projetait sa lueur. Mais les surfaces inférieures de ces vastes masses
de vapeurs cahotées, aussi bien que tous les objets terrestres situés
dans notre étroit horizon, réfléchissaient la clarté surnaturelle d'une
exhalaison gazeuse qui pesait sur la maison et l'enveloppait dans un
linceul presque lumineux et distinctement visible.

--Vous ne devez pas voir cela!--Vous ne contemplerez pas cela!--dis-je
en frissonnant à Usher; et je le ramenai avec une douce violence de la
fenêtre vers un fauteuil.--Ces spectacles qui vous mettent hors de vous
sont des phénomènes purement électriques et fort ordinaires,--ou
peut-être tirent-ils leur funeste origine des miasmes fétides de
l'étang. Fermons cette fenêtre;--l'air est glacé et dangereux pour votre
constitution. Voici un de vos romans favoris. Je lirai, et vous
écouterez;--et nous passerons ainsi cette terrible nuit ensemble.

L'antique bouquin sur lequel j'avais mis la main était le _Mad Trist_,
de sir Launcelot Canning; mais je l'avais décoré du titre de livre
favori d'Usher par plaisanterie;--triste plaisanterie, car, en vérité,
dans sa niaise et baroque prolixité, il n'y avait pas grande pâture pour
la haute spiritualité de mon ami. Mais c'était le seul livre que j'eusse
immédiatement sous la main; et je me berçais du vague espoir que
l'agitation qui tourmentait l'hypocondriaque trouverait du soulagement
(car l'histoire des maladies mentales est pleine d'anomalies de ce
genre) dans l'exagération même des folies que j'allais lui lire. À en
juger par l'air d'intérêt étrangement tendu avec lequel il écoutait ou
feignait d'écouter les phrases du récit, j'aurais pu me féliciter du
succès de ma ruse.

J'étais arrivé à cette partie si connue de l'histoire où Ethelred, le
héros du livre, ayant en vain cherché à entrer à l'amiable dans la
demeure d'un ermite, se met en devoir de s'introduire par la force. Ici,
on s'en souvient, le narrateur s'exprime ainsi:

«Et Ethelred, qui était par nature un coeur vaillant, et qui maintenant
était aussi très-fort, en raison de l'efficacité du vin qu'il avait bu,
n'attendit pas plus longtemps pour parlementer avec l'ermite, qui avait,
en vérité, l'esprit tourné à l'obstination et à la malice, mais sentant
la pluie sur ses épaules et craignant l'explosion de la tempête, il leva
bel et bien sa massue, et avec quelques coups fraya bien

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 4
Αλλ' ÎµÎ½ÎµÎ¸Ï Î¼Î®Î¸Î·Î½ ότι εις Î Î±ÏÎ¹ÏƒÎ¯Î¿Ï Ï‚ Î¼Î¿Ï Ï‰Î¼Î¯Î»Î·ÏƒÎ±Î½ διά την Î±ÏƒÏ Î½Î®Î¸Î· εκκεντρικότητα των μεσημβρινών, δι' ό και Î¼Î¿Ï Î®ÏÎºÎµÏƒÎµ ν' ανταλλάξω ολίγας λέξεις μέ τινας ÏƒÏ Î½Î´Î±Î¹Ï„Ï Î¼ÏŒÎ½Î±Ï‚, διά να ίδω Ï„Î¿Ï Ï‚ Ï†ÏŒÎ²Î¿Ï Ï‚ Î¼Î¿Ï Ï‚ ÎµÎ¾Î±Î»ÎµÎ¹Ï†Î¿Î¼Î­Î½Î¿Ï Ï‚ τελείως.
Page 9
.
Page 13
.
Page 17
Δεν εύρον τίποτε.
Page 21
Αι γωνίαι αύται ωφείλοντο αποκλειστικώς εις μερικάς ελαφράς θλάσεις και εις μερικά κοιλώματα ακανονίστως διατεταγμένα.
Page 25
Δεν ÎµÎ¼Î¬Î½Ï„ÎµÏ ÏƒÎ± ματαίως την αδηφαγίαν των.
Page 26
Η Ï†Ï Î»Î±ÎºÎ® Î¼Î¿Ï ÎµÎ¯Ï‡Îµ πληρωθή από αποπνικτικήν οσμήν.
Page 28
.
Page 33
Αντιλαμβανόμενος δε ότι ο παράδοξος τρόπος, μεθ' Î¿Ï Î¼Îµ Ï Ï€ÎµÎ´Î­Ï‡Î¸Î·, δεν ηδύνατο ή να με εκπλήξη ολίγον: — Βλέπω, είπεν, ότι εκπλήττεσθε από τον διάκοσμον Ï„Î¿Ï Î¼ÎµÎ³Î¬ÏÎ¿Ï Î¼Î¿Ï , από τα αγάλματά Î¼Î¿Ï , τας εικόνας Î¼Î¿Ï , από την εκκεντρικότητα των ιδεών Î¼Î¿Ï ÎµÎ¹Ï‚ τα ζητήματα της αρχιτεκτονικής και των Ï Ï†Î±Î½Ï„ÏŽÎ½ εικόνων Î¼Î¿Ï .
Page 34
Θα το γνωρίζετε άλλως, ότι εις την Σπάρτην ανεκαλύφθη προς μεσημβρίαν της ακροπόλεως, εν μέσω Ï‡Î¬Î¿Ï Ï‚ Î´Ï ÏƒÎ´Î¹Î±ÎºÏÎ¯Ï„Ï‰Î½ ερειπίων, βάθρον, επάνω εις το οποίον εδιάβαζε κανείς Î±Ï Ï„Î¬ τα γράμματα: ΛΑΣΜ.
Page 39
Ποίος γνωρίζει τα Î¼Ï ÏƒÏ„Î®ÏÎ¹Î± της θε- λήσεως και την δύναμίν της; Î‘Ï Ï„ÏŒÏ‚ ο Θεός δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία με- γάλη θέλησις, η οποία επιβάλλεται επί παντός πράγματος διά μόνης της εντά- σεώς της.
Page 40
Î•Î½Î¸Ï Î¼Î¿ÏÎ¼Î±Î¹ όμως ότι πολλάκις ύστερον την είχα ÏƒÏ Î½Î±Î½Ï„Î®ÏƒÎµÎ¹ έν τινι μεγάλη και αρχαία πόλει ηρειπωμένη παρά τας όχθας Ï„Î¿Ï Î¡Î®Î½Î¿Ï .
Page 42
Η κατά το φαινόμενον πάντοτε γαλήνιος Λίγεια ήτο το αθλιώτερον θύμα Ï„Î¿Ï Ï‰Î¼Î¿Ï Ï€Î¬Î¸Î¿Ï Ï‚, το μέγεθος δε Î±Ï Ï„Î¿Ï Ï Ï€ÎµÎ»ÏŒÎ³Î¹Î¶Î± εκ της Î¸Î±Ï Î¼Î±ÏƒÎ¯Î±Ï‚ διαχύσεως των οφθαλμών της, οίτινες με έθελγον άμα και ÎµÎ½ÎµÏ€Î¿Î¯Î¿Ï Î½ τρόμον, εκ της μαγικής μελωδίας, Ï„Î¿Ï Ï„ÏŒÎ½Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ καθαρότητος και εκ της αγρίας επενεργείας των παραδόξων Î±Ï Ï„Î®Ï‚ λόγων, ων το αποτέλεσμα εδιπλασίαζεν η αντίθεσις της απαγγελίας.
Page 47
Πιεζόμενος Ï Ï€ÏŒ Î±Ï€ÎµÏÎ¹Î³ÏÎ¬Ï€Ï„Î¿Ï Ï†ÏÎ¯ÎºÎ·Ï‚ και Ï„ÏÏŒÎ¼Î¿Ï , ησθάνθην την καρδίαν Î¼Î¿Ï ÏƒÏ Î³ÎºÎ¿Ï€Ï„Î¿Î¼Î­Î½Î·Î½ και τα μέλη Ï„Î¿Ï ÏƒÏŽÎ¼Î±Ï„Î¿Ï‚ Î¼Î¿Ï Î±Ï€Î¿Î½ÎµÎºÏÎ¿ÏÎ¼ÎµÎ½Î±Â· αλλ' επί Ï„Î­Î»Î¿Ï Ï‚ ανέλαβα το θάρρος Î¼Î¿Ï , σκεφθείς ότι η Ροβένα έζη και ότι ηπατήθην εκλαβών Î±Ï Ï„Î®Î½ ως αποθανούσαν, Ï€Î¬ÏÎ±Ï Ï„Î± δε επεμελήθην κατά καθήκον όπως την επαναφέρω εις την ζωήν· επεδόθην δε εις τούτο όλως μόνος, διότι, μη έχων Ï Ï€Î·ÏÎ­Ï„Î±Ï‚ πλησίον Î¼Î¿Ï , δεν Î·Î´Ï Î½Î¬Î¼Î·Î½ και να Ï„Î¿Ï Ï‚ καλέσω, επειδή Î¿Ï Î´' επί στιγμήν ÎµÎ½ÏŒÎ¿Ï Î½ να ανέλθω εκ Ï„Î¿Ï Î¸Î±Î»Î¬Î¼Î¿Ï , η δε φωνή Î¼Î¿Ï Î´ÎµÎ½ έφθανε μέχρι των δωμάτων των.
Page 50
Σύμφωνα με την Ï Ï€Î¿Î²Î¿Î»Î®Î½ εργαζόμεθα χωρίς καταληπτόν σκοπόν, ή άλλως διότι τα λόγια Î±Ï Ï„Î¬ θα φανούν αναμφιβόλως Î±Î½Ï„Î¹ÎºÏÎ¿Ï ÏŒÎ¼ÎµÎ½Î± ημπορώ να μεταβάλω την πρότασιν δίδων τοιαύτην μορφήν: Σύμφωνα με την Ï Ï€Î¿Î²Î¿Î»Î®Î½ εργαζόμεθα διά μόνον το αίτιον Î¬Î½ÎµÏ Î¿Ï Î´ÎµÎ½ÏŒÏ‚ σκοπού.
Page 56
Αλλά, όπως και άλλοτε είπα, ÏƒÏ Î¼Î²Î±Î¯Î½ÎµÎ¹ ενενήκοντα φοράς τοις εκατόν οι γελωτοποιοί να είναι Ï€Ï Î³Î¼Î±Î¯Î¿Î¹, ÏƒÏ„ÏÎ¿Î³Î³Ï Î»Î¿Î¯ και ογκώδεις, και ως εκ Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï Î´Î¹Î¬ τον ιδικόν μας βασιληά ήτο μοναδική ÎµÏ ÎºÎ±Î¹ÏÎ¯Î± να ÎµÏ Ï‡Î±ÏÎ¹ÏƒÏ„Î®Ï„Î±Î¹ να έχη ως Χοπ-Φρωγκ (το όνομα Ï„Î¿Ï Ï„ÏÎµÎ»Î»Î¿Ï) ένα τριπλούν Î¸Î·ÏƒÎ±Ï ÏÏŒÎ½ εις ένα και μόνον πρόσωπον.
Page 58
Μεγαλειότητος.
Page 61
Εις την ÏƒÏ Î¼Î²Î¿Ï Î»Î®Î½ Î±Ï Ï„Î®Ï‚ οφείλεται και η αφαίρεσις Ï„Î¿Ï Ï€Î¿Î»Ï ÎµÎ»Î±Î¯Î¿Ï ÎµÏ€Î¯ τη ÎµÏ ÎºÎ±Î¹ÏÎ¯Î± ταύτη.
Page 63
.
Page 75
Όμοιον προς την Î±Ï Î³Î®Î½ η οποία έρχεται διά τον αλήτην χωρίς φίλον και στέγην, Ï€Î¿Ï Î²Î±Î´Î¯Î¶ÎµÎ¹ εις Ï„Î¿Ï Ï‚ Î±Ï€ÎµÏÎ¬Î½Ï„Î¿Ï Ï‚ και ερημικούς Î´ÏÏŒÎ¼Î¿Ï Ï‚ μιας νύκτας Ï„Î¿Ï Ï‡ÎµÎ¹Î¼ÏŽÎ½Î¿Ï‚, τόσον ασαφές, τόσον αργόν, τόσον διστακτικόν, και τόσον ακόμη χαρούμενον εφαίνετο εις εμέ το φως της ÏˆÏ Ï‡Î®Ï‚.