Nouvelles histoires extraordinaires

By Edgar Allan Poe

Page 124

deux marins ne se conduisirent pas avec tout le
décorum qu'on aurait eu le droit d'attendre d'eux. Legs, s'appuyant
contre le mur auprès duquel il se trouvait, laissa tomber sa mâchoire
inférieure encore plus bas que de coutume, et déploya ses vastes yeux
dans toute leur étendue; pendant que Hugh Tarpaulin, se baissant au
point de mettre son nez de niveau avec la table, et posant ses mains sur
ses genoux, éclata en un rire immodéré et intempestif, c'est-à-dire en
un long, bruyant, étourdissant rugissement.

Cependant, sans prendre ombrage d'une conduite si prodigieusement
grossière, le grand président sourit très-gracieusement à nos
intrus,--leur fit, avec sa tête de plumes noires, un signe plein de
dignité,--et, se levant, prit chacun par un bras, et le conduisit vers
un siège que les autres personnes de la compagnie venaient d'installer à
son intention. Legs ne fit pas à tout cela la plus légère résistance, et
s'assit où on le conduisit, pendant que le galant Hugh, enlevant son
tréteau du haut bout de la table, porta son installation dans le
voisinage de la petite dame phtisique au linceul, s'abattit à côté
d'elle en grande joie, et, se versant un crâne de vin rouge, l'avala en
l'honneur d'une plus intime connaissance. Mais, à cette présomption, le
raide gentleman à la bière parut singulièrement exaspéré; et cela aurait
pu donner lieu à de sérieuses conséquences, si le président n'avait pas,
en frappant sur la table avec son spectre, ramené l'attention de tous
les assistants au discours suivant:

--L'heureuse occasion qui se présente nous fait un devoir...

--Tiens bon là!--interrompit Legs, avec un air de grand sérieux,--tiens
bon, un bout de temps, que je dis, et dis-nous qui diable vous êtes
tous, et quelle besogne vous faites ici, équipés comme de sales démons,
et avalant le bon petit _tord-boyaux_ de notre honnête camarade, Will
Wimble le croque-mort, et toutes ses provisions arrimées pour l'hiver!

À cet impardonnable échantillon de mauvaise éducation, toute l'étrange
société se dressa à moitié sur ses pieds, et proféra rapidement une
foule de cris diaboliques, semblables à ceux qui avaient d'abord attiré
l'attention des matelots. Le président, néanmoins, fut le premier à
recouvrer son sang-froid, et, à la longue, se tournant vers Legs avec
une grande dignité, il reprit:

--C'est avec un parfait bon vouloir que nous satisferons toute curiosité
raisonnable de la part d'hôtes aussi illustres, bien qu'ils n'aient pas
été invités. Sachez donc que je suis le monarque de cet empire, et que
je règne ici sans partage, sous ce titre: le Roi Peste Ier.

«Cette salle, que vous supposez très-injurieusement être la boutique de
Will Wimble, l'entrepreneur de pompes funèbres,--un homme

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
pgdp.
Page 1
Mi rigardis la scenon antaux mi--la nuran domon kaj la simplajn pejzagxtrajtojn de la bieno--la mornajn murojn--la malplenajn okulaspektajn fenestrojn--kelkajn fetorajn kareksojn--kaj kelkajn blankajn trunkojn de putrintaj arboj--kun nepra depremo de animo kiun mi scipovas kompari kun nenia surtera sensaco pli tauxge ol kun la postrevo de opiofestinto--la amara replongxo en cxiutagan vivadon--la malbelega forfalo de la vualo.
Page 2
La leterinto priparolis seriozegan korpan malsanon--mensan malsanon kiu lin premas--kaj pri sincera deziro vidi min, kiel lian plej bonan, kaj efektive solan amikon, kun la celo, pere de la plezuro de mia kompanio, iom malpligrandigi lian malsanon.
Page 3
Forfalintis nenia parto de la masonajxo; kaj sxajnis esti sovagxa malkonformeco inter ties dauxre perfekta kunligo de eroj kaj la dispecigxanta stato de la unuopaj sxtonoj.
Page 4
Je mia eniro, Usxero starigxis el sofo sur kiu li kusxis plenlonge kaj min salutis kun vigla varmeco kiu enhavis, laux mia unua takso, iom troigitan afablecon--la retenitan agon de enuigita mondcivitano.
Page 5
Kelkaj el tiuj, dum li priskribis ilin, min interesis kaj mistifikis; kvankam, eble, la terminoj kaj la gxenerala maniero de la rakontado min surpezis.
Page 6
Konstanta apatio, iompostioma forvelkado de la persono, kaj oftaj kvankam efemeraj tendencoj de parte katalepsia karaktero estis la malkutima diagnozo.
Page 7
Ekscitigxema kaj ege kolerema idealismo jxetis sulfuran glaceon sur cxion.
Page 8
En la dominio de monarko Penso-- Gxi staris tie! Neniam serafo etendis flugilon Super teksajxo ecx duone tiel bela.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
Mi bone memoras ke sugestoj estigitaj de tiu balado nin kondukis en pensvojon sur kiu evidentigxis opinio de Usxero kiun mi mencias malpli pro ties noveco (cxar aliaj homoj tiel opiniis) ol.
Page 11
Ni kunstudis atentege verkojn kiel _Verdverdo kaj Verdflavo_ de Graseto; _Belfegoro_ de Makjavelio; _Cxielo kaj Infero_ de Svedenborgo; _La Subtera Vojagxo de Nikolao Klimo_ de Holbergo; _Kiromancio_ de Roberto Fludo, tiun de Johano de Indagxineo, kaj tiun de Delacxambro; _Vojagxo en la Bluan Distancon_ de Tiko, kaj _Urbo de la Suno_ de Kampanelo.
Page 12
Kiam la kadavro ekestis en la cxerko, ni ambaux, kaj nur ni, gxin alportis al ties ripozejo.
Page 13
Estis momentoj, efektive, kiam mi pensis ke lia sencxese agitata menso baraktas sub la pezo de iu premega sekreto por malkovri kiun li penadas naskigi la bezonatan kuragxon.
Page 14
Se mi kuragxintus taksi la situacion, efektive, laux la freneza trostrecxita mieno de entuziasmo kun kiu li auxskultis, aux sxajnigis auxskulti, la vortojn de la rakonto, eble mi rajtintus min gratuli pri la sukceso de mia procedo.
Page 15
Estis, sendube, nur la koincido kiu fikstenis mian atenton; cxar, inter la klakado de la fenestroklapoj kaj la kutimaj kunmiksitaj bruoj de la ade plifortigxanta sxtormo, la sono enhavis en si mem nenion, certe, rajtantan min interesi aux perturbi.
Page 16
Klinigxante proksime super li, finfine mi komprenis la teruran signifon de liaj vortoj.
Page 17
Tio estis la faro de la hastega ekblovo--sed tiam ekstere de tiuj pordoj ja staris la alta kaj envolvita figuro de Damo Madelino de Usxero.
Page 18
Box 1129, El Cerrito, CA 94530, Usono ALCOTT, LOUISA MAY: MIA KONTRABANDULO ANDERSON, SHERWOOD: TRI NOVELOJ ("La Morto en la Arbaro," "La Reveno," "La Perdita Romano") FITZGERALD, F.