Nouvelles histoires extraordinaires

By Edgar Allan Poe

Page 117

sous le linceul et le masque cadavéreux, qu'ils
avaient empoignés avec une si violente énergie, ne logeait aucune forme
palpable.

On reconnut alors la présence de la _Mort Rouge_. Elle était venue comme
un voleur de nuit. Et tous les convives tombèrent un à un dans les
salles de l'orgie inondées d'une rosée sanglante, et chacun mourut dans
la posture désespérée de sa chute.

Et la vie de l'horloge d'ébène disparut avec celle du dernier de ces
êtres joyeux. Et les flammes des trépieds expirèrent. Et les Ténèbres,
et la Ruine, et la _Mort Rouge_ établirent sur toutes choses leur empire
illimité.




LE ROI PESTE

HISTOIRE CONTENANT UNE ALLÉGORIE

_Les dieux souffrent et autorisent fort bien chez les rois les choses
qui leur font horreur dans les chemins de la canaille._
BUCKHURST, _Ferrex et Porrex._


Vers minuit environ, pendant une nuit du mois d'octobre, sous le règne
chevaleresque d'Édouard III, deux matelots appartenant à l'équipage du
_Free-and-Easy_, goélette de commerce faisant le service entre l'Écluse
(Belgique) et la Tamise, et qui était alors à l'ancre dans cette
rivière, furent très-émerveillés de se trouver assis dans la salle d'une
taverne de la paroisse Saint-André, à Londres,--laquelle taverne portait
pour enseigne la portraiture du _Joyeux Loup de mer_.

La salle, quoique mal construite, noircie par la fumée, basse de
plafond, et ressemblant d'ailleurs à tous les cabarets de cette époque,
était néanmoins, dans l'opinion des groupes grotesques de buveurs
disséminés çà et là, suffisamment bien appropriée à sa destination.

De ces groupes, nos deux matelots formaient, je crois, le plus
intéressant, sinon le plus remarquable.

Celui qui paraissait être l'aîné, et que son compagnon appelait du nom
caractéristique de _Legs_ (jambes), était aussi de beaucoup le plus
grand des deux. Il pouvait bien avoir six pieds et demi, et une courbure
habituelle des épaules semblait la conséquence nécessaire d'une aussi
prodigieuse stature.--Son superflu en hauteur était néanmoins plus que
compensé par des déficits à d'autres égards. Il était excessivement
maigre, et il aurait pu, comme l'affirmaient ses camarades, remplacer,
quand il était ivre, une flamme de tête de mât, et à jeun le bout-dehors
du foc. Mais évidemment ces plaisanteries et d'autres analogues
n'avaient jamais produit aucun effet sur les muscles cachinnatoires du
loup de mer. Avec ses pommettes saillantes, son grand nez de faucon, son
menton fuyant, sa mâchoire inférieure déprimée et ses énormes yeux
blancs protubérants, l'expression de sa physionomie, quoique empreinte
d'une espèce d'indifférence bourrue pour toutes choses, n'en était pas
moins solennelle et sérieuse, au delà de toute imitation et de toute
description.

Le plus jeune matelot était, dans toute son apparence extérieure,
l'inverse et la réciproque

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
net LA FALO DE USXERO-DOMO NOVELO DE USONA VERKISTO EDGAR ALLAN POE (1809-1849) Esperantigis EDWIN GROBE Arizona-Stelo-Eldonejo .
Page 1
1620 North Sunset Drive Tempe, Arizona 85281-1550, Usono 2000 Edgar Allan Poe: "LA FALO DE USXERO-DOMO" Origina Anglalingva Titolo: "THE FALL OF THE HOUSE OF USHER" LA FALO DE USXERO-DOMO Dum la tuta dauxro de teda, malhela, sensona tago en la auxtuno de la jaro, kiam la nuboj pendis preme kaj malalte en la cxielo, mi pasis sola, sur cxevalo, tra malkutime morna kamparregiono; kaj finfine min trovis, dum estigxis la vesperaj ombroj, cxe vidpunkto pri la melankolia Usxero-Domo.
Page 2
Estis la maniero en kiu diritis cxio tio, kaj multe pli--estis la sxajna _koreco_ kiu akompanis la peton--kiu malpermesis min heziti; rezulte mi obeis tujege kion mi dauxre konsideris ege malkutima alvoko.
Page 3
Forskuinte de sur mia spirito tion kio povintus esti nur songxo, mi rigardis pli proksimdetale la veran aspekton de la konstruajxo.
Page 4
sombraj tapiserioj sur la muroj, la ebona nigreco de la plankoj, kaj la fantasmagoriaj armoriaj trofeoj kiuj klakadis dum mi preterpasis, estis nur aferoj al kiuj, aux similaj al tiuj al kiuj mi jam alkutimigxis ekde mia infaneco--dum mi malkuragxis malagnoski kiom konata estas cxio tio--tamen mi miris ekkonsciante kiom malkonataj estas la fantazioj kiujn estigis tiuj kutimaj bildoj.
Page 5
Mi tremegas antaux la penso pri iu ajn okazontajxo, ecx la plej sensignifa, povonta estigi premon sur tiun netolereblan maltrankvilon de animo.
Page 6
stato.
Page 7
Kelkaj akcesoraj trajtoj de la desegnajxo bone agis por komprenigi ke cxi tiu elfosajxo situas je ege profunda distanco sub la surfaco de la tero.
Page 8
Gxi imponis al mi des pli forte, eble, tia kian li gxin havigis al mi, cxar en la suba aux mistika fluo de ties signifo mi kredis percepti, kaj je la unua fojo, plenan konscion cxe Usxero pri la sxanceligxado de lia altnivela racio sur ties trono.
Page 9
IV Kaj tute perl- kaj rubenbrila Estis la bela palacopordego, Tra kiu alvenis fluante, fluante, fluante Kaj sencxese scintilante, Ehxoaro kies sola placxa Tasko estis lauxdkanti, En vocxoj de supera beleco, La spriton kaj la sagxecon de sia.
Page 10
Mi bone memoras ke sugestoj estigitaj de tiu balado nin kondukis en pensvojon sur kiu evidentigxis opinio de Usxero kiun mi mencias malpli pro ties noveco (cxar aliaj homoj tiel opiniis) ol.
Page 11
Tiu opinio, en ties gxenerala formo, asertis la sensivecon de cxiuj vegetajxoj.
Page 12
Kaj nun, post kelkaj tagoj de amara lamentado, videbla sxangxigxo agis sur la trajtojn de la mensa malsano de mia amiko.
Page 13
Lia maniero min konsternegis--sed io ajn prefereblis al la soleco kiun mi tolerintis dum tiom longa tempo, kaj mi ecx antauxgxuis lian kuneston kiel konsolon.
Page 14
Mi diras ke ecx ilia preterkutima denseco ne malhelpis nin percepti tion--tamen ni gxuis nenian ekvidon pri la luno aux la steloj--nek okazis iu ajn ekbrilo de fulmo.
Page 15
" Cxi tie denove mi pauxzis abrupte, kaj spertis nun senton de sovagxa mirego--cxar nepre maleblis dubi, en la nuna kazo, ke efektive mi auxdis (kvankam el kiu direkto gxi fontis mi malsukcesis diri) mallauxtan kaj sxajne foran, tamen rauxkan, dauxran kaj preterkutiman kri- aux gratsonon--la nepran ekvivalenton de tio kion mia imago jam naskigis por la kontrauxnatura kriego de la drako tia kian priskribis la rakontisto.
Page 16
Mi auxdis ilin--antaux multaj, multaj tagoj--tamen mankis al mi la kuragxo--_mankis la kuragxo ekparoli_! Kaj nun--hodiauxnokte--Etelredo--ho! ho!--la rompo de la pordo de la ermito, kaj la mortokriego de la drako, kaj la sonorego de la sxildo!--ni diru, anstatauxe, la frakaso de sxia cxerko kaj la grincado de la feraj cxarniroj de la karcero kaj sxiaj baraktoj interne de la latuntegita arkopasejo de la kelo! Ho, kien mi forrapidu? Cxu.
Page 17
Dum mi spektadis, tiu fendigxo plilargxigxis rapidege--sentigxis feroca ekspiro de la kirlvento--la tuta orbo de la satelito aperis subite antaux mia rigardo--mia cerbo sxanceligxis dum mi vidis disigxi hastege la potencajn murojn--auxdigxis longa tumulta kriegado kvazaux la sono de mil akvoj--kaj la profunda kaj mucida lageto cxe miaj piedoj fermigxis moroze kaj silente sur la eroj de "USXERO-DOMO.
Page 18
Haveblaj cxe ELNA LIBROSERVO P.