La Murdoj de Kadavrejo-Strato

By Edgar Allan Poe

Page 28

en momento kiam
vi povintus sxteli senpune. Vi havas nenion kasxendan. Vi havas
nenian kialon ion kasxi. Aliflanke, cxiu honorprincipo vin devigas
konfesi vian tutan tiurilatan sciadon. Nun sidas en malliberejo
senkulpulo al kiu imputigxis krimo kies farinton vi scipovas
identigi."

La maristo jam sin reregis egagrade dum Dupino eldiris tiujn vortojn;
tamen nun entute malaperis lia antauxa kondutauxdaco.

"Dio helpu min!" li diris post mallonga pauxzo. "Mi jes ja sciigos
al vi cxion kion mi scias pri tiu-cxi afero. Sed mi ne atendas ke vi
kredu duonon el mia dirado. Se mi tion atendus, mi estus efektive
stultulo. Cxiomalgrauxe, senkulpa mi estas, kaj mi plene konfesos ecx
devonte morti pro tio."

Sekvas esencadetale tio kion li raportis.

Li vojagxis lastatempe en Indonezia Insularo. Bando, al kiu
li anigxis, alterigxis en Borneo kaj faris interninsulan
distrigxekskurson. Li kaj kunekskursinto kaptis la orangutanon. Lia
kunulo mortis kaj la besto farigxis lia aparta posedajxo. Post multe
da gxeno, okazigita per la nebridebla feroco de lia kaptito dum la
hejmenrevena vojagxo, li sukcesis finfine logxigi gxin sekure cxe si
en Parizo. Tie, por ne altiri al si la malplacxan scivolemon de siaj
najbaroj, li retenis la beston en prizorgata sekureco gxis kiam tiu
resanigxus de piedvundo kauxzita de sursxipe ricevita splito. Lia
fina celo estis vendi la simion.

Hejmenreveninte de iu marista kapriolado la nokton, aux pli gxuste
la matenon de la murdoj, li trovis la beston enlogxantan lian
propran dormcxambron en kiun gxi eskapis el apuda kamero kie gxi
estis, laux la supozo de la maristo, sekure malliberigita. Tenante
razilon enmane, plene sxauxmsapite, gxi sidis antaux la spegulo,
entreprenante sin razi, procedo kiun antauxe, sendube, tra la kamera
sxlosiltruo, gxi vidis plenumi la mastron.

Ekvidinte tiel ferocan kaj tiel imitpovan beston posedi armilon tiel
dangxeran, dum kelkaj momentoj, terurite, la maristo ne sciis kion
fari. Li jam kutimis pacigi la beston tamen, ecx okaze de gxiaj
plej ferocaj humoroj, per vipo, kaj tiun li nun utiligis. Vidinte
la vipon, la orangutano trairis eksalte la cxambropordon, kuris
malsupren laux la sxtuparo kaj de tie, pere de fenestro bedauxrinde
malfermita, eniris la straton.

La Franco postsekvis malespere. La simio, ankoraux tenante enmane
la razilon, haltis fojfoje por rigardi malantauxen kaj gestadi al
sia postkuranto gxis kiam tiulasta preskaux atingis gxin. Tiam gxi
foriris denove. Tiel-cxi la cxaso dauxris longan tempon. La stratoj
nepre silentis cxar estis preskaux la tria horo de la mateno.

Lauxpasante strateton malantaux Kadavrejo-Strato, la fugxinto
ekvidis lumon brilantan tra la malfermita fenestro de la cxambro de
S-rino Lespanajo en la kvara etagxo de sxia domo. Hastante al la
konstruajxo, gxi perceptis la fulmsucxilon, suprengrimpis laux gxi
kun nekonceptebla facilmovo, alprenis la sxutron, kiu estis jxetita
entute kontraux la

Last Page Next Page

Text Comparison with First Project Gutenberg Collection of Edgar Allan Poe

Page 0
Thanks! Michael S.
Page 1
Not the least.
Page 2
" Startled at the stillness broken by reply so aptly spoken, "Doubtless," said I, "what it utters is.
Page 3
its only stock and store, Caught from some unhappy master whom unmerciful Disaster Followed fast and followed faster till his songs one burden bore-- Till the dirges of his Hope that melancholy burden bore Of 'Never--nevermore.
Page 4
yet all undaunted, on this desert land enchanted-- On this home by Horror haunted--tell me truly, I implore-- Is there--_is_ there balm in Gilead?--tell me--tell me, I implore!" Quoth the Raven, "Nevermore.
Page 5
Blood was its Avatar and its seal--the redness and the horror of blood.
Page 6
It was in this apartment, also, that there stood against the western wall, a gigantic clock of ebony.
Page 7
The tastes of the duke were peculiar.
Page 8
And thus too, it happened, perhaps, that before the last echoes of the last chime had utterly sunk into silence, there were many individuals in the crowd who had found leisure to become aware of the presence of a masked figure which had arrested the attention of no single individual before.
Page 9
It was in the blue room where stood the prince, with a group of pale courtiers by his side.
Page 10
He had come like a thief in the night.
Page 11
" "And yet some fools will have it that his taste is a match for your own.
Page 12
Amontillado.
Page 13
Your cough--" "It is nothing," he said; "let us go on.
Page 14
Within the wall thus exposed by the displacing of the bones, we perceived a still interior recess, in depth about four feet in width three, in height six or seven.
Page 15
We shall have many a rich laugh about it at the palazzo--he! he! he!--over our wine--he! he! he!" "The Amontillado!" I said.
Page 16
My heart grew sick on account of the dampness of the catacombs.