La Murdoj de Kadavrejo-Strato

By Edgar Allan Poe

Page 24

La kapo estis fortrancxita disde
la korpo kvankam la trancxilo estis ordinara razilo."

"Mi deziras ke vi konsideru ankaux la _brutan_ ferocon de tiuj agoj.
Pri la ekimozoj sur la korpo de S-rino Lespanajo mi ne parolu. S-ro
Dumaso kaj lia estimata koadjutoro S-ro Etjeno deklaris ke obtuza ilo
ilin estigis kaj gxis iu punkto la sinjoroj ege pravas. La obtuza ilo
estis evidente la sxtona pavimo de la korto sur kiun la viktimo falis
el la fenestro alfrontanta la liton. Tiun veron, kiom ajn simpla gxi
nun sxajnu, la polico malkonstatis pro la sama kialo ke la largxon de
la fenestrosxutroj ili malagnoskis--cxar, pro la najloafero, siajn
perceptojn ili hermetikigis kontraux la eblo ke la fenestroj iam ajn
malfermigxis."

"Se nun, krom cxiuj tiuj konsiderindajxoj, vi ankaux primeditis
gxustavalore la strangan malbonordon de la cxambro, ni nun sukcesis
apudigi la jenajn temojn: surprizegan facilmovecon, preterhoman
fortikon, brutalan ferocon, senmotivan bucxadon, _groteskon_ neprege
fremdan al la tuta homaro pro ties hororo, kaj vocxon fremdatonan
al la oreloj de viroj de multaj landoj kaj tute malplenan je cxiu
klara aux komprenebla silabado. Sekvas tial kiu rezulto? Sur vian
imagkapablon mi imponis kiun instigon?"

Mi sentis ekvibracxi mian karnon dum Dupino starigis la demandon.
"Frenezulo," mi diris, "plenumis tiun faron. Iu delira maniulo,
forfugxinte el najbara sandomo."

"Laux iu vidpunkto," li respondis, "via ideo ne estas indiferenta.
Tamen la vocxoj de frenezuloj, ecx okaze de iliaj plej sovagxaj
paroksismoj, neniam akordas kun tiu stranga vocxo auxdita
sursxtupare. Frenezulo devenas de iu lando kaj lia lingvajxo, kiom
ajn malkohera cxe la nivelo de siaj vortoj, havas cxiam koheron de
silabado. Aldone, la hararo de frenezulo ne similas tion kion mi nun
tenas enmane. Mi malimplikis tiun etan tufon el la rigide krocxintaj
fingroj de S-rino Lespanajo. Diru al mi kiel vi gxin interpretas."

"Dupino!" mi diris, nepre sennervigite. "Tiu hararo ege strangas. Gxi
neniel estas _homa_ hararo."

"Mi ne asertis kontrauxe," li diris, "sed antaux ol determini tiun
punkton, mi petas ke vi ekrigardu la etan krokizon kiun mi desegnis
sur cxi-tiun folion. Gxi estas _faksimila_ desegnajxo pri tio kion
oni priskribis en unu parto el la atestajxaro kiel 'malhelajn
ekimozojn kaj profundajn ungokauxzitajn nocxojn' surestantajn la
gorgxon de Frauxlino Lespanajo kaj en alia parto (tiu de S-roj
Dumaso kaj Etjeno) kiel 'sinsekvon da lividaj makuloj, versxajne
fingropremajxoj.'"

"Vi perceptos," dauxrigis mia amiko, dissternante la folion sur la
tablon antaux ni, "ke cxi-tiu desegnajxo pensigas pri solida kaj
fiksita teno. Evidentas nenia _glitado_. Cxiu fingro retenis--eble
gxis la morto de la viktimo--la timigan alprenon per kiu gxi origine
sin enfiksis. Nun, klopodu meti viajn fingrojn cxiujn, sammomente, en
la respektivajn premsignojn tiel kiel vi ilin vidas."

Mi entreprenis sensukcese plenumi

Last Page Next Page

Text Comparison with Le Corbeau = The Raven

Page 0
"'Tis some visitor," I muttered, "tapping at my chamber door-- Only this and nothing more.
Page 1
_Mon âme devint subitement plus forte et, n'hésitant davantage «Monsieur, dis-je, ou Madame, j'implore véritablement votre pardon; mais le fait est que je somnolais et vous vîntes si doucement frapper, et si faiblement vous vîntes heurter, heurter à la porte de ma chambre, que j'étais à peine sûr de vous avoir entendu.
Page 2
plus.
Page 3
_Au large je poussai le volet; quand, avec maints enjouement et agitation d'ailes, entra un majestueux Corbeau des saints jours de jadis.
Page 4
»_ But the Raven, sitting lonely on that placid bust, spoke only That one word, as if his soul in that one word he did outpour.
Page 5
de «Jamais--jamais plus.
Page 6
«Misérable, m'écriai-je, ton Dieu t'a prêté--il t'a envoyé, par ces anges, le répit--le répit et le népenthès dans ta mémoire de Lénore! Bois! oh! bois ce bon népenthès et oublie cette Lénore perdue!» Le Corbeau dit: «Jamais plus!»_ "Prophet!" said I, "thing of evil!--prophet still, if bird or devil!-- Whether Tempter sent, or whether tempest tossed thee here ashore, Desolate yet all undaunted, on this desert land enchanted-- On this home by Horror haunted--tell me truly, I implore-- Is there--_is_ there balm in Gilead?--tell me--tell me, I implore!" Quoth the Raven, "Nevermore.
Page 7
" _«Que ce mot soit le signal de notre séparation, oiseau ou malin esprit,» hurlai-je, en me dressant.