La Murdoj de Kadavrejo-Strato

By Edgar Allan Poe

Page 16

agi tro profunde. La vero ne sidas cxiam
en puto. Efektive, rilate al la plej grava scio, mi opinias ke la
vero estas jes ja senmanke surfaca. Profundeco situas en la valoj kie
ni sercxas la veron, ne sur la montopintoj kie ni gxin malkovras. La
modoj kaj fontoj de tiu erarspeco bone ekzempligxas en nia meditado
pri la astroj. Spektadi stelon per ekrigardetoj, gxin okulkontroli
per deflanka rigardado, turni gxiadirekten la eksterajn partojn de la
retino (kiuj pli facile kaptas malfortajn lumradiojn ol la internaj
partoj), tio estas percepti la stelon klardetale, tio estas havigi
al si la plej bonan alttakson pri ties brilo--brilo kiu malheligxas
proporcie dum ni direktas pli kaj pli plenan rigardon al gxi. En tiu
lasta kazo pli da radioj trafas verfakte la okulojn sed en la antauxa
ekzistas pli rafinita komprenkapablo. Pere de maltauxga profundeco ni
konfuzas kaj malfortigas la pensadon. Ni povas ecx malaperigi el la
firmamento Venuson mem per spektado tro longdauxra, tro koncentrita,
tro rekta."

"Rilate al tiuj murdoj, ni mem entreprenu kelkajn kontrolesplorojn
antaux ol finopinii pri ili. Enketo provizos nin per distrigxo,"
[mi jugxis la vorton stranga, utiligitan tiumaniere, sed mi nenion
diris] "kaj krome Lebono foje estigis helpon al mi pro kio mi ne
estas maldankema. Ni mem iru kaj kontrolu proprokule la murdejon.
Mi konas G.....on, Prefekton de Polico, kaj spertos nenian gxenon
akirante la devigan permeson."

La permeson li akiris kaj tuj ni aliris Kadavrejo-Straton. Tiu
estas unu el tiuj acxaj vojetoj intervenantaj Ricxeljeo-Straton kaj
Sankta-Rohxo-Straton. La posttagmezo malfruhoris kiam ni atingis gxin
cxar tiu kvartalo situas tre malproksime disde tiu kiun ni enlogxis.
La domon ni facile trovis cxar multaj homoj fiksrigardis la fermitajn
supraetagxajn sxutrojn kun sencela scivolemo ekde la kontrauxa
flanko de la vojo. Gxi estis ordinara Pariza logxdomo kun pordego
cxe unu flanko de kiu situis vitrita kontrolbudo havanta en la
fenestro glitpanelon identigantan gxin kiel apartamenton de pordisto.
Antaux ol eniri ni piediris laux la strato, turnigxis en flankaleon
kaj, tiam turnigxante denove, preterpasis la malantauxajxon de la
konstruajxo. Intertempe, Dupino okulkontrolis, krom la domo, ankaux
la tutan najbarejon, kun zorgega atento kies celon mi nepre ne
komprenis.

Revenante inverse laux la sama vojo ni atingis denove la cxefenirejon
de la domo kaj, elmontrinte niajn identigdokumentojn, estis enlasitaj
de la respondecaj agentoj. Ni aliris la supraetagxan cxambron kie
malkovrigxintis la korpo de Frauxlino Lespanajo kaj kie ankoraux
kusxis ambaux mortintoj. La hxaosa stato de la ejo restis sensxangxe,
konforme al polica procedo. Mi vidis nenion krom tio kion raportis
_Tribunala Gazeto_. Dupino kontrolesploris cxion, inkluzive la
korpojn de la viktimoj. Tiam ni vizitis la aliajn cxambrojn kaj la
korton, cxie akompanate de gxendarmo. La kontrolesploro dauxris
gxis

Last Page Next Page

Text Comparison with The Raven Illustrated

Page 0
Eagerly I wished the morrow;-- Vainly I had tried to borrow From my books surcease of sorrow-- Sorrow for the lost Lenore-- For the rare and radiant maiden Whom the angels name Lenore-- Nameless here for evermore.
Page 1
" [Illustration: 9015] Presently my soul grew stronger; Hesitating then no longer, "Sir," said I, "or Madam, truly Your forgiveness I implore; But the fact is I was napping, And so gently you came rapping, And so faintly you came tapping, Tapping at my chamber door, That I scarce was sure I heard you"-- Here I opened .
Page 2
Deep into that darkness peering, Long I stood there, wondering, fearing, Doubting, dreaming dreams no mortals Ever dared to dream before; But the silence was unbroken, And the darkness gave no token, And the only word there spoken Was the whispered word, "Lenore?" This I whispered, and an echo Murmured back the word, "Lenore!" Merely this and nothing more.
Page 3
[Illustration: 0022] Then this ebony bird beguiling My sad fancy into smiling, By the grave and stern decorum Of the countenance it wore, " Though thy crest be shorn and shaven, Thou," I said, " art sure no craven, Ghastly, grim and ancient Raven Wandering from the Nightly shore-- Tell me what thy lordly name is On the Night's Plutonian shore!" Quoth the Raven, "Nevermore.
Page 4
Much I marvelled this ungainly Fowl to hear discourse so plainly, Though its answer little meaning-- Little relevancy bore; For we cannot help agreeing That no sublunary being Ever yet was blessed with seeing Bird above his chamber door-- Bird or beast upon the sculptured Bust above his chamber door, With such name as "Nevermore.
Page 5
" This I sat engaged in guessing, But no syllable expressing To the fowl whose fiery eyes now Burned into my bosom's core; This and more I sat divining, With my head at ease reclining On the cushion's velvet lining That the lamplight gloated o'er, But.
Page 6
"Wretch," I cried, "thy God hath lent thee By these angels he hath sent thee Respite--respite and Nepenthe From thy memories of Lenore! Let me quaff this kind Nepenthe, And forget this lost Lenore!" Quoth the Raven, "Nevermore.
Page 7
" [Illustration: 0033] Leave no black plume as a token Of that lie thy soul hath spoken! Leave my loneliness unbroken!-- Quit the bust above my door! Take thy beak from out my heart, and Take thy form from off my door!" Quoth the Raven, "Nevermore.
Page 8
And the lamplight o'er him streaming Throws his shadow on the floor, And my soul from out that shadow That lies floating on the floor Shall be lifted--nevermore! [Illustration: 0035].