La Murdoj de Kadavrejo-Strato

By Edgar Allan Poe

Page 12

mono.

ADOLFO LEBONO, komizo cxe Minjodo-kaj-Filo, depozicias ke
en la koncerna tago, cxirkaux tagmezo, li akompanis S-rinon
Lespanajon al sxia logxejo kun la 4.000 frankoj deponitaj en
du sakoj. Kiam la pordo malfermigxis, Frauxlino L. aperis kaj
forprenis el liaj manoj unu el la du sakoj dum la maljunulino
liberigis la alian. Tiam li riverencis kaj foriris. Vidis
neniun en la strato en tiu tempo. Malcxefstrato gxi estis--tre
soleca.

GILJOMO BIRDO, tajloro, depozicias esti membrinta en la
ensemblo enirinta la domon. Estas Anglo. Logxas en Parizo nur
de du jaroj. Estis unu el la unuaj suprenirintaj lauxsxtupare.
Auxdis la vocxojn en kverelado. La rauxka vocxo estis tiu
de Franco. Rekonis plurajn vortojn sed ne povas cxiujn
rememori nun. Auxdis klare '_sacre_' kaj '_mon Dieu_.'
Estigxis en tiu momento sono kredigante ke pluraj personoj
interluktas--gratsono, skrappasxsono. La strida vocxo estis
ege lauxta, pli lauxta ol la rauxka vocxo. Certas ke ne estis
vocxo de Anglo. Sonis kiel vocxo de Germano. Eblas ke estis ina
vocxo. Ne komprenas la Germanan.

Kvar el la suprenomitaj atestintoj, revokite, depoziciis ke
kiam la enketintaro atingis la cxambron en kiu trovigxis la
kadavro de Frauxlino L., la pordo estis sxlosita internaflanke.
Cxio nepre silentis, neniaj gxemoj nek bruoj de iu ajn speco.
Perfortinte la pordon, ili vidis neniun. La fenestroj, kaj de
la malantauxa kaj de la antauxa cxambroj, estis fermitaj kaj
solide fiksitaj de interne. Pordo kunliganta la du cxambrojn
estis fermita sed ne sxlosita. La pordo kunliganta la antauxan
cxambron kaj la koridoron estis sxlosita kaj la sxlosilo
situis

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 3
Οι τοιούτοι αποστέλλονται ÏƒÏ Î½Î®Î¸Ï‰Ï‚ εις τα δημόσια φρενοκομεία.
Page 8
Î™ÏƒÏ‡Ï ÏÎ¯Î¶ÎµÏ„Î¿ ότι η μία εξ Î±Ï Ï„ÏŽÎ½ ήτο Ï„Î¿Ï ÎšÎ¹ÎºÎ­ÏÏ‰Î½Î¿Ï‚, η δε άλλη σύνθετος και ότι το έν μέρος Î±Ï Ï„Î®Ï‚, από το μέτωπον μέχρι Ï„Î¿Ï ÏƒÏ„ÏŒÎ¼Î±Ï„Î¿Ï‚, ανήκεν εις τον Δημοσθένην, το δε άλλο, από το στόμα μέχρι Ï„Î¿Ï Ï€ÏŽÎ³Ï‰Î½Î¿Ï‚, εις τον λόρδον ÎœÏ€ÏÎ¿Ï Î¼.
Page 10
είναι οι καλοί Î¼Î¿Ï Ï†Î¯Î»Î¿Î¹ και ÏƒÏ Î½ÎµÏÎ³Î¬Ï„Î±Î¹.
Page 11
Κύριε Μαγιάρ, οφείλω να ομολογήσω, με κάμνετε να αισχύνωμαι διά τον ÎµÎ±Ï Ï„ÏŒÎ½ Î¼Î¿Ï .
Page 21
Ό,τι εξελάμβανον διά τοιχοδομήν τώρα Î¼Î¿Ï ÎµÏ†Î±Î¯Î½ÎµÏ„Î¿ ότι ήτο από σίδηρον ή από κάποιο άλλο μέταλλον, διατεθειμένον εις μεγάλας πλάκας, των οποίων αι ÏƒÏ Î³ÎºÎ¿Î»Î»Î®ÏƒÎµÎ¹Ï‚ ή αι ÏƒÏ Î½Î±ÏÎ¼Î¿Î³Î±Î¯ εσχημάτιζον τας θλάσεις, τας οποίας παρετήρησα.
Page 24
Η ελπίς η οποία επισκέπτεται και Î±Ï Ï„Î¬Ï‚ τας κρύπτας της Ιεράς Εξετάσεως.
Page 26
Καμμία αμφιβολία δεν Î¼Î¿Ï Î±Ï€Î­Î¼ÎµÎ½Îµ πλέον ως προς τα σχέδια των διωκτών Î¼Î¿Ï , των φανατικωτάτων τούτων ανθρώπων.
Page 28
.
Page 34
Στον χαιρετισμόν Î¼Î¿Ï ÎµÏ€Î¬Î½Ï‰ σηκώθηκε Î±Ï Ï„ÏŒÏ‚, μ' έπιασε μπράτσο και κάμνοντάς Î¼Î¿Ï Ï„Î¿Î½ γύρον Ï„Î¿Ï ÏƒÎ±Î»Î¿Î½Î¹Î¿Ï εξηκολούθησε: Εδώ, καθώς βλέπετε, Ï Ï€Î¬ÏÏ‡Î¿Ï Î½ εικόνες όλων των εποχών, από τα παλαιά Ελληνικά χρόνια μέχρι Ï„Î¿Ï Î£Î¹Î¼Î±Î¼Ï€Î¿Ï Î­ και από Ï„Î¿Ï Î£Î¹Î¼Î±Î¼Ï€Î¿Ï Î­ πάλιν ως τα σήμερα.
Page 35
Ο καθένας έχει παρατηρήσει την διαφοράν Ï€Î¿Ï Ï Ï€Î¬ÏÏ‡ÎµÎ¹ στο φέρσιμο ενός ÎºÎ±Î»Î¿Î³ÎµÎ½Î½Î·Î¼Î­Î½Î¿Ï Î±Î½Î¸ÏÏŽÏ€Î¿Ï Î±Ï€ÏŒ εκείνο ενός χωριάτη.
Page 41
Αι κόραι των οφθαλμών ήσαν λαμπρόταται και μαύραι, σκιαζόμεναι Ï Ï€ÏŒ μακρών μαύρων βλεφαρίδων, Ï„Î¿Ï Î±Ï Ï„Î¿Ï δε χρώματος ήσαν και αι ολίγον ακανόνιστοι Î±Ï Ï„Î®Ï‚ οφρύς· αλλά το παράδοξον το ÎµÎ½Ï Ï€Î¬ÏÏ‡Î¿Î½ εντός των οφθαλμών τούτων δεν είχε ποσώς σχέσιν προς το σχήμα των, το χρώμα ή την λάμψιν, αποδίδω δε Î±Ï Ï„ÏŒ εξάπαντος εις την έκφρασιν.
Page 43
Ακριβώς το μεσονύκτιον της ημέρας, καθ' ην απέθανε, με εκάλεσε παρά την κλίνην της επισήμως, και μοι εζήτησε να τη επαναλάβω Ï„Î¿Ï Ï‚ εξής ÏƒÏ„Î¯Ï‡Î¿Ï Ï‚, Î¿Ï Ï‚ αύτη πρό τινων ημερών είχε ÏƒÏ Î½Î¸Î­ÏƒÎµÎ¹: «Ιδού, επήλθε, τέλος, Î½Ï Î¾ πανηγύρεως μετά Ï„Î¿Ï Ï‚ Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Ï„Î±Î¯Î¿Ï Ï‚ Ï„Î¿ÏÏ„Î¿Ï Ï‚ θλιβερούς Ï‡ÏÏŒÎ½Î¿Ï Ï‚Â· πλήθος αγγέλων πτερωτών, φερόντων Ï€Î­Ï€Î»Î¿Ï Ï‚ και βρεχομένων από τα Î´Î¬ÎºÏÏ Î± των, Î²Î»Î­Ï€Î¿Ï ÏƒÎ¹Î½ εντός Î¸ÎµÎ¬Ï„ÏÎ¿Ï Î´ÏÎ¬Î¼Î± ελπίδων και φόβων, ενώ εκ διαλειμμάτων η ορχήστρα ανακρούει την Î¼Î¿Ï ÏƒÎ¹ÎºÎ®Î½ των σφαιρών».
Page 48
Το μέτωπον, αι παρειαί και ο λαιμός είχαν προσλάβει ελαφράν χροιάν ζωής, δι' ÏŒÎ»Î¿Ï Î´Îµ Ï„Î¿Ï ÏƒÏŽÎ¼Î±Ï„Î¿Ï‚ ÎµÎºÏ ÎºÎ»Î¿Ï†ÏŒÏÎµÎ¹ θερμότης επαισθητή και η καρδιακή χώρα ανεκινείτο αδιοράτως Ï Ï€ÏŒ ελαφρών παλμών.
Page 49
Το να έχωμεν αφήσει την ύπαρξίν της να κρύπτεται από τα μάτια μας, τούτο Ï€ÏÎ¿Î­ÎºÏ ÏˆÎµÎ½ από έλλειψιν πίστεως — πίστεως εις την Î±Ï€Î¿ÎºÎ¬Î»Ï ÏˆÎ¹Î½ ήτοι εις την μαγείαν — να έχωμεν πίστιν, ότι θα εννοήσωμεν από εδώ την πίστιν εν τη αποκαλύψει, είτε την πίστιν εν τη μαγγανεία.
Page 50
Με την σημασίαν Ï€Î¿Ï Î±Î½Ï„Î¹Î»Î±Î¼Î²Î¬Î½Î¿Î¼Î±Î¹ την λέξιν Î±Ï Ï„Î®Î½, φανερώνει αύτη πραγματικώς ένα ελατήριον Î¬Î½ÎµÏ Î±Î¹Ï„Î¯Î¿Ï , ένα αίτιον στερούμενον αιτίας.
Page 54
Με μίαν Î±ÏƒÏ Î½Î®Î¸Î· ÎµÏ ÏƒÏ„ÏÎ¿Ï†Î¯Î±Î½ τας επανέλαβα Ï Ï€ÏŒ νέαν μορφήν.
Page 68
.
Page 74
Το εξώτατον μέρος της Ï Ï€Î¬ÏÎ¾ÎµÏŽÏ‚ Ï„Î¿Ï ÎµÎ¯Î½Î±Î¹ αναίσθητον και ακίνητον.
Page 75
Ο Î±Ï„Ï Ï‡Î®Ï‚, Ï„Î¿Ï Î¿Ï€Î¿Î¯Î¿Ï Î· πρώτη προσβολή θα Ï€Î±ÏÎ¿Ï ÏƒÎ¯Î±Î¶Îµ τον Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Ï„Î±Î¯Î¿Î½ χαρακτήρα, πράγμα Ï€Î¿Ï ÏƒÏ Î¼Î²Î±Î¯Î½ÎµÎ¹ ÏƒÏ Î½Î®Î¸Ï‰Ï‚, σχεδόν θα ήτο Î±Î½ÎµÏ€Î¹Ï†Ï Î»Î¬ÎºÏ„Ï‰Ï‚ καταδικασμένος να ταφή ζωντανός.
Page 80
ΤΕΛΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Το σύστημα Ï„Î¿Ï Î´ÏŒÎºÏ„Î¿ÏÎ¿Ï‚ Î“ÎºÎ¿Ï Î½Ï„ÏÏŒÎ½ και Ï„Î¿Ï ÎºÎ±Î¸Î·Î³Î·Ï„Î¿Ï Î Î»Î¿Ï Î¼ Σελ.