La Falo de Uŝero-Domo

By Edgar Allan Poe

Page 2

de tre
simplaj naturaj objektoj havantaj la povon nin tiel afekcii, tamen
la analizo de tiu povo nombrigxas inter konsideradoj preterpasantaj
nian komprenon. Eblas, mi pensis, ke simpla malsama arangxo de la
trajtoj de la sceno, de la detaloj de la bildo, suficxos por aliigi
aux ecx entute nuligi ties kapablon fari malfelicxan efekton; kaj,
responde al tiu hipotezo, mi bridrimenis mian cxevalon cxe la kruta
bordo de nigra kaj nebularda lageto kusxanta en senbrua heleco apud
la logxejo kaj subenrigardis--sed kun tremego ecx pli ekscitanta ol
antauxe--la rearangxitajn kaj inversigitajn bildojn pri la griza
karekso kaj la makabraj arbotrunkoj kaj la okulsimilaj fenestroj.

Tamen en cxi tiu domego de morneco mi nun celis gastadi dum kelkaj
semajnoj. Gxia proprietanto, Roderiko Usxero, estis unu el miaj
plej intimaj amikoj dum nia knabeco; tamen multaj jaroj forpasis
ekde nia lasta renkontigxo. Letero, tamen, atingintis min en fora
regiono de la lando--letero de li--kiu, pro sia senbride petema
karaktero, invitis nur vivpersonan respondon. La manuskripto vidigis
indicojn pri nervoza maltrankvilo. La leterinto priparolis seriozegan
korpan malsanon--mensan malsanon kiu lin premas--kaj pri sincera
deziro vidi min, kiel lian plej bonan, kaj efektive solan amikon,
kun la celo, pere de la plezuro de mia kompanio, iom malpligrandigi
lian malsanon. Estis la maniero en kiu diritis cxio tio, kaj
multe pli--estis la sxajna _koreco_ kiu akompanis la peton--kiu
malpermesis min heziti; rezulte mi obeis tujege kion mi dauxre
konsideris ege malkutima alvoko.

Kvankam, kiel knaboj, ni estis ecx intimaj kunirantoj, mi malmulte
sciis tamen pri mia amiko. Lia distancemo estis cxiam ekscesa
kaj konstanta. Mi konsciis tamen ke lia ege antikva familio
estis fama, jam en forpasintaj epokoj, por aparta sensivo de
temperamento sin montranta, dum longaj periodoj, en multaj verkoj
de lauxdeginda arto kaj, pli lastatempe, en ripetitaj faroj de
malavarega sed senfanfarona almozo, kaj cetere en pasia sindedicxo
al la komplikajxoj, eble ecx pli ol al la tradiciaj kaj facile
rekoneblaj belecoj, de la muzikaj sciencoj. Mi eksciis ankaux la ege
rimarkindan fakton ke la tigo de la Usxera gento, kvankam gxuante
longtempajn honorojn, neniam fondis dauxran brancxon; alivorte, ke
la tuta familio sin limigis al rekta devenlinio kaj cxiam, krom ege
malgravaj kaj ege provizoraj varioj, ade sin limigas tiel. Estis tiu
manko, mi konsideris, primeditante la perfektan mantenadon de la
lokalo kaj la agnoskatan karakteron de la gento, kaj spekulativante
pri la ebla influo kiun la unua, dum la longa preterpaso de
jarcentoj, povintus trudi al la alia--estis tiu manko, eble, de
akcesora idaro, kaj la rezultinta sendevia transdono, de patro al
filo, de la hereda posedajxo kun la nomo, kiu, finfine, tiomagrade
kunidentigis la du ke la origina nomo de la bieno aliigxis en

Last Page Next Page

Text Comparison with Selections from Poe

Page 0
Furthermore, his writings are so highly subjective, and so intimately connected with his strongly held critical theories, as to need somewhat careful and extended study.
Page 7
With these limitations Poe, as might be expected, had a very defective sense of humor, lacked true sympathy, was tactless, possessed little business ability, and was excessively annoyed by the dull routine and rude frictions of ordinary life.
Page 23
15 All beauty sleeps!--and lo! where lies Irene, with her destinies! Oh lady bright! can it be right, This window open to the night? The wanton airs, from the tree-top, 20 Laughingly through the lattice drop; The bodiless airs, a wizard rout, Flit through thy chamber in and out, And wave the curtain canopy So fitfully, so fearfully, .
Page 33
" Ah, distinctly I remember it was in the bleak December, And each separate dying ember wrought its ghost upon the floor.
Page 37
S-- Of all who hail thy presence as the morning; Of all to whom thine absence is the night, The blotting utterly from out high heaven The sacred sun; of all who, weeping, bless thee Hourly for hope, for life, ah! above all, .
Page 49
ANNABEL LEE It was many and many a year ago, In a kingdom by the sea, That a maiden there lived whom you may know By the name of Annabel Lee; And this maiden she lived with no other thought .
Page 57
I have, indeed, no abhorrence of danger, except in its absolute effect--in terror.
Page 66
" Here again I paused abruptly, and now with a feeling of wild amazement; for there could be no doubt whatever that, in this instance, I did actually hear (although from what direction it proceeded I found it impossible to say) a low and apparently distant, but harsh, protracted, and most unusual screaming or grating sound--the exact counterpart of what my fancy had already conjured up for the dragon's unnatural shriek as described by the romancer.
Page 69
Steeped in misery as I am--misery, alas! only too real--I shall be pardoned for seeking relief, however slight and temporary, in the weakness of a few.
Page 93
without accident; although at times my heart has been in my mouth when we happened to be a minute or so behind or before the slack.
Page 117
Deep ravines, in various directions, gave an air of still sterner solemnity to the scene.
Page 122
a depth of five feet, and yet no signs of any treasure became manifest.
Page 123
I was dreadfully weary, but, scarcely understanding what had occasioned the change in my thoughts, I felt no longer any great aversion from the labor imposed.
Page 138
The instant that I left 'the devil's seat,' however, the circular rift vanished; nor could I get a glimpse of it afterwards, turn as I would.
Page 141
"Oh, good Heavens! who ever heard of such an idea?" "A little _too_ self-evident.
Page 146
" "How much was the reward offered, did you say?" asked Dupin.
Page 155
He had fired it among a crowd of women and children.
Page 164
Read the comment in the Introduction, page xxv.
Page 165
Lowell said of this story: "Had its author written nothing else, it would alone have been enough to stamp him as a man of genius, and a master of a classic style.
Page 169
The reader will notice a number of improbable expressions of Jupiter's, introduced for humorous effect, but the general character of the old negro is portrayed, in the main, very well.