Derniers Contes

By Edgar Allan Poe

Page 27

direction de notre systeme dans
un tel orbite puisse, pour une perception humaine, devier dans la
moindre mesure de la ligne droite, meme dans l'espace d'un million
d'annees, c'est la une proposition insoutenable: et cependant ces
anciens astronomes semblent avoir ete absolument induits a croire qu'une
courbe visible s'etait manifestee durant la courte periode de leur
histoire astronomique--dans la duree de ce point imperceptible, dans un
pur neant de deux ou trois mille ans! Il est vraiment incomprehensible
que des considerations telles que celles-ci ne les aient jamais eclaires
sur le veritable etat des choses--celui d'une revolution binaire de
notre soleil et d'Alpha Lyra autour d'un centre commun de gravite!

_7 avril._--Nous avons continue la nuit derniere nos amusements
astronomiques. Nous avons eu une vue magnifique des 5 asteroides
Nepturiens, et nous avons assiste avec le plus grand interet a la pose
d'une enorme imposte sur deux linteaux dans le nouveau temple situe a
Daphnis dans la lune. Rien de plus amusant que de voir des creatures
aussi minuscules que celles de la lune, et ressemblant si peu a la race
humaine, deployer une habilete mecanique si superieure a la notre. Il
nous est difficile aussi de concevoir que les enormes masses qu'elles
manient si aisement soient en realite aussi legeres que notre raison
nous dit qu'elles sont.

_8 avril._--Eureka! Pundit triomphe! Un ballon venant du Canada nous
a parle aujourd'hui, et nous a jete quelques anciens papiers; ils
contiennent des informations excessivement curieuses touchant les
antiquites Canadiennes ou plutot Amriccanes. Vous savez, je presume, que
des terrassiers ont passe plusieurs mois a preparer l'emplacement pour
l'erection d'une nouvelle fontaine a Paradis, le principal jardin
de plaisance de l'empereur. Paradis, parait-il, etait a une epoque
immemoriale, une ile--c'est-a-dire, qu'il etait borne au nord par un
petit ruisseau, ou plutot par un bras de mer fort etroit. Ce bras
s'elargit graduellement jusqu'a ce qu'il eut atteint sa largeur
actuelle--un mille. La longueur totale de l'ile est de neuf milles; sa
largeur varie d'une facon sensible. L'etendue entiere de l'ile (selon
Pundit,) etait, il y a quelque huit cents ans, encombree de maisons,
dont quelques-unes avaient vingt etages de haut: la terre (pour quelque
raison fort inexplicable) etant consideree comme tres precieuse dans ces
parages. Le desastreux tremblement de terre de l'an 2050 engloutit si
totalement la ville (elle etait trop etendue pour l'appeler un village)
que jusqu'ici les plus infatigables de nos antiquaires n'avaient pu
recueillir sur les lieux des donnees suffisantes (en fait de monnaies,
de medailles ou d'inscriptions) pour construire l'ombre meme d'une
theorie touchant les moeurs, les coutumes, etc. etc. etc. des premiers
habitants. Tout ce que nous savions d'eux

Last Page Next Page

Text Comparison with Ιστορίες αλλόκοτες

Page 0
Εντραπείς όμως.
Page 3
τ.
Page 10
.
Page 15
Αλλά τότε αιφνιδίως η πλέον θανάσιμος σκοτοδίνη με κατέλαβεν· ησθάνθην όλον το Î½ÎµÏ ÏÎ¹ÎºÏŒÎ½ Î¼Î¿Ï ÏƒÏÏƒÏ„Î·Î¼Î± να ÏƒÏ Î½Î´Î¿Î½Î®Ï„Î±Î¹, ως να ÎµÏ ÏÎ¯ÏƒÎºÎµÏ„Î¿ εις επικοινωνίαν με ηλεκτρικήν ÏƒÏ ÏƒÏ„Î¿Î¹Ï‡Î¯Î±Î½, και τα αγγελικά οράματα μετεμορφώθησαν εις φάσματα κενά εννοίας, εις φάσματα από φλόγας, από τας οποίας ορατώς δεν ημπορούσα να ελπίζω καμμίαν βοήθειαν.
Page 18
Ήτο τοίχος, ÎºÎ±Ï„Î±ÏƒÎºÎµÏ Î±ÏƒÎ¼Î­Î½Î¿Ï‚, ως φαίνεται, από Î»Î¯Î¸Î¿Ï Ï‚, πολύ επίπεδος, πολύ ÏˆÏ Ï‡ÏÏŒÏ‚ και γλοιώδης.
Page 25
Μέχρις εκείνης της στιγμής περιέφερα το χέρι Î¼Î¿Ï Ï€Î­ÏÎ¹Î¾ Ï„Î¿Ï Ï€Î¹Î¬Ï„Î¿Ï .
Page 26
Με ακριβή κίνησιν, ÏƒÏ Î½ÎµÏ„Î®Î½, εγλίστρησα βραδέως, μακράν Ï„Î¿Ï ÎºÏÎºÎ»Î¿Ï Ï„Ï‰Î½ δεσμών, μακράν των ορίων Ï„Î¿Ï ÎºÎ¿Î¹Î¼Î·Ï„Î·ÏÎ¯Î¿Ï .
Page 33
Οι αρχιτέκτονες πολύ ολίγον απησχολήθησαν με ό,τι καλείται εις την τεχνικήν διάλεκτον διακοσμητική ενότης, η οποία δεν είχεν εδώ τον ακριβή χαρακτήρα Î¿Ï Î´ÎµÎ¼Î¹Î¬Ï‚ εθνικότητος.
Page 35
Και την έκαμα μάλλον επάνω στην ηθική Ï„Î¿Ï Ï Ï€ÏŒÏƒÏ„Î±ÏƒÎ¹Î½, στον χαρακτήρα Ï„Î¿Ï .
Page 36
Είχα πάντοτε πιστεύσει ότι ο νέος Î¼Î¿Ï Ï†Î¯Î»Î¿Ï‚ ηγνόει τα αγγλικά.
Page 42
Κατά την πάλην προς την σκιάν είχεν αντιτάξει αντίστασιν, ην αι λέξεις Î±Î´Ï Î½Î±Ï„Î¿ÏÏƒÎ¹ να.
Page 46
Αίφνης τότε Î®ÎºÎ¿Ï ÏƒÎ± ÎµÏ ÎºÏÎ¹Î½ÏŽÏ‚ ελαφρόν κρότον βημάτων επί Ï„Î¿Ï Ï„Î¬Ï€Î·Ï„Î¿Ï‚ και προς το μέρος της κλίνης· Ï€Î¬ÏÎ±Ï Ï„Î± δε, ενώ η Ροβένα έφερε τον οίνον εις τα χείλη, είδα — ενδεχόμενον να ήτο πλάσμα της φαντασίας Î¼Î¿Ï â€” είδα να πίπτωσιν εντός Ï„Î¿Ï ÎºÏ Ï€Î­Î»Î»Î¿Ï , ως από Î±Î¿ÏÎ¬Ï„Î¿Ï Ï€Î·Î³Î®Ï‚, τρεις ή τέσσαρες σταγόνες Ï Î³ÏÎ¿Ï Î´Î¹Î±Ï Î³Î¿ÏÏ‚ και κοκκινωπού.
Page 60
Η αντίθεσις θα είναι αμίμητος.
Page 63
Θα νομίση τις ότι η Τριπέττα, τοποθετημένη εις την στέγην της αιθούσης, Ï Ï€Î®ÏÎ¾ÎµÎ½ η ÏƒÏ Î½Î­Î½Î¿Ï‡Î¿Ï‚ Ï„Î¿Ï Ï†Î¯Î»Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ εις την τρομεράν εκδίκησίν Ï„Î¿Ï , και ότι Î­Ï†Ï Î³Î±Î½ ομού εις την χώραν των, διότι κανείς δεν επανείδε ποτέ ούτε τον ένα ούτε την άλλην (1).
Page 65
Είχα το κεφάλι εις το εσωτερικόν Ï„Î¿Ï Î´Ï‰Î¼Î±Ï„Î¯Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ ητοιμαζόμην ν' ανοίξω το φαναράκι, όταν ο αντίχειρ Î¼Î¿Ï Ï‰Î»Î¯ÏƒÎ¸Î·ÏƒÎµÎ½ ανοίγοντάς το, καμωμένον από Î»ÎµÏ ÎºÎ¿ÏƒÎ¯Î´Î·ÏÎ¿Î½, και ο γέρων ανεσκίρτησεν εις το κρεββάτι Ï„Î¿Ï Ï†Ï‰Î½Î¬Î¾Î±Ï‚: — Ποιος είν' εκεί; Έμεινα πραγματικώς ακίνητος και δεν είπα λέξιν.
Page 67
Î¤Î¿Ï Ï‚ ωδήγησα τέλος εις το ιδικόν Ï„Î¿Ï Î´Ï‰Î¼Î¬Ï„Î¹Î¿Î½.
Page 74
Διά τούτο, Ï Ï€ÏŒ την έννοιαν ταύτην, όλαι αι διηγήσεις Ï€Î±ÏÎ­Ï‡Î¿Ï Î½ βαθύ ενδιαφέρον, ένα ενδιαφέρον, το οποίον και τότε — από τον ιερόν φόβον Ï€Î¿Ï ÎµÎ¼Ï€Î½Î­ÎµÎ¹ η Ï Ï€ÏŒÎ¸ÎµÏƒÎ¹Ï‚ Î±Ï Ï„Î® καθ' ÎµÎ±Ï Ï„Î®Î½ — προέρχεται από την εμπιστοσύνην Ï€Î¿Ï Î­Ï‡Î¿Î¼ÎµÎ½ εις την Î±Ï Î¸ÎµÎ½Ï„Î¯Î±Î½ της διηγήσεως.
Page 75
Η φαντασία Î¼Î¿Ï ÎµÏ€Î®Î³Î±Î¹Î½Îµ πάντοτε.
Page 76
Πρέπει να εννοήσης ότι τρέμω.
Page 81
Ένας αφηρημένος επλησίασε κατά τύχην ένα φανόν και η πίσσα επήρε φωτιά· σε μια στιγμή όλοι ÎµÏ ÏÎ­Î¸Î·ÏƒÎ±Î½ εις τας φλόγας.