Cuentos Clásicos del Norte, Primera Serie

By Edgar Allan Poe

Page 15

instante más, y le había yo encadenado
contra el granito. Había dos anillos de hierro a distancia de dos o tres
pies más o menos uno de otro, horizontalmente. De uno de ellos pendía
una cadena corta y del otro un candado. Arrojando los eslabones sobre su
cintura, fué para mí labor solamente de unos cuantos segundos
asegurarle. Estaba demasiado atónito para resistir. Retirando la llave,
salí fuera del escondrijo.

--Pasad la mano sobre el muro,--insinué;--no podéis dejar de sentir el
nitro. En verdad, está eso _muy_ húmedo. Dejadme implorar una vez más
vuestro regreso. ¿No? Entonces, positivamente, me veré obligado a
abandonaros. Pero antes quiero haceros todas las pequeñas atenciones que
estén a mi alcance.

--¡El amontillado!--profirió mi amigo, sin recobrarse aún de su estupor.

--Es verdad,--repliqué,--el amontillado.

Diciendo estas palabras, me dirigí a la pila de huesos de que antes he
hablado. Arrojándolos a un lado, descubrí pronto una cantidad de piedras
de construcción y argamasa. Con estos materiales y con ayuda de mi
llana, comencé a tapiar vigorosamente la entrada del nicho.

Apenas habría colocado la primera hilera en mi labor de albañilería,
cuando pude notar que la embriaguez de Fortunato había desaparecido casi
por completo. La primera indicación que tuve de esta circunstancia fué
un sordo y lúgubre lamento que partía del fondo del nicho. _No_ era el
lamento de un ebrio. Hubo luego un largo y obstinado silencio. Coloqué
la segunda hilera, y la tercera, y la cuarta, y oí entonces furiosas
sacudidas a la cadena. El ruido se prolongó por varios minutos, durante
los cuales abandoné mi trabajo para escuchar con más satisfacción, y me
senté encima de los huesos. Cuando cesó al cabo el chirrido, cogí de
nuevo la llana y continué sin interrupción la quinta, sexta y séptima
ringlera. El muro elevábase entonces casi a nivel de mi pecho. Me detuve
otra vez y levantando la antorcha sobre la abertura, arrojé algunos
débiles rayos de luz sobre la figura encerrada dentro.

Una explosión de agudos y penetrantes gritos, brotando súbitamente de la
garganta de la encadenada forma, pareció como si me lanzara
violentamente hacia atrás. Por breves instantes temblé, vacilé.
Desnudando mi puñal, comencé a tentar el fondo del nicho; pero un
momento de reflexión me tranquilizó. Puse la mano sobre la sólida
construcción de las catacumbas y me sentí satisfecho. Me aproximé
nuevamente al muro, y respondí a los clamores que Fortunato lanzaba.
Híceles eco, los sostuve, los sobrepujé en fuerza y en volumen. Cuando
hice esto, los gritos se apagaron.

Era ya la media noche y mi tarea iba a concluir. Había completado la
octava, la novena y la décima hilera.

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
net LA FALO DE USXERO-DOMO NOVELO DE USONA VERKISTO EDGAR ALLAN POE (1809-1849) Esperantigis EDWIN GROBE Arizona-Stelo-Eldonejo .
Page 1
Mi rigardis la scenon antaux mi--la nuran domon kaj la simplajn pejzagxtrajtojn de la bieno--la mornajn murojn--la malplenajn okulaspektajn fenestrojn--kelkajn fetorajn kareksojn--kaj kelkajn blankajn trunkojn de putrintaj arboj--kun nepra depremo de animo kiun mi scipovas kompari kun nenia surtera sensaco pli tauxge ol kun la postrevo de opiofestinto--la amara replongxo en cxiutagan vivadon--la malbelega forfalo de la vualo.
Page 2
Tamen en cxi tiu domego de morneco mi nun celis gastadi dum kelkaj semajnoj.
Page 3
Kaj eble pro tiu sola kialo okazis ke, kiam denove mi levis la rigardon gxis la domo mem, for de ties bildo en la lageto, ekkreskis en mia menso stranga fantazio--fantazio tiel ridinda ke mi konsentas gxin mencii nur por elmontri la viglan forton de la sensacoj kiuj min premis.
Page 4
sombraj tapiserioj sur la muroj, la ebona nigreco de la plankoj, kaj la fantasmagoriaj armoriaj trofeoj kiuj klakadis dum mi preterpasis, estis nur aferoj al kiuj, aux similaj al tiuj al kiuj mi jam alkutimigxis ekde mia infaneco--dum mi malkuragxis malagnoski kiom konata estas cxio tio--tamen mi miris ekkonsciante kiom malkonataj estas la fantazioj kiujn estigis tiuj kutimaj bildoj.
Page 5
Mi spertas, efektive, nenian malamon al dangxero, krom rilate al ties nepra rezulto--teruro.
Page 6
Ni kunpentris kaj kunlegis; aux mi auxskultis, kvazaux en songxo, la sovagxajn improvizadojn de lia parolanta gitaro.
Page 7
Por mi almenaux--en la cirkonstancoj tiam min cxirkauxantaj--ellevigxis el la puraj abstraktajxoj kiujn la hipokondriulo penadis jxeti sur sian drelikon, intenseco de netolerebla mirego, de kiu nenian ombron mi sentis ecx gxis nun starante en kontemplado antaux la agnoskite brilaj tamen tro konkretaj revajxoj de Fuselio.
Page 8
La vortojn de unu el tiuj rapsodioj mi facile memoras.
Page 9
III Vagpromenantoj en tiu felicxa valo Tra du brillumaj fenestroj vidis Spiritojn movigxantajn muzike Laux bone agordita liutlegxo, Cxirkaux trono, kie sidante (Nova Porfirio!) En majesteco konforma kun lia gloro, Videblis la estro de la regno.
Page 10
Mi bone memoras ke sugestoj estigitaj de tiu balado nin kondukis en pensvojon sur kiu evidentigxis opinio de Usxero kiun mi mencias malpli pro ties noveco (cxar aliaj homoj tiel opiniis) ol.
Page 11
pro la persisto kun kiu li gxin proponis.
Page 12
Li vagiradis de cxambro al cxambro kun hasta, malkonstanta kaj sencela pasxo.
Page 13
Alifoje mi devis konkludi ke cxio nur fontas el la malklarigeblaj kapricoj de la frenezio, cxar mi vidis lin spektadi malplenejojn dum horoj, en pozo de la plej profunda atento, kvazaux auxskultante iun imagan sonon.
Page 14
Mi alvenintis tiun bone konatan parton de la rakonto kie Etelredo, heroo de la Rendevuo, malsukcesinte peti pacan eniron en la logxejon de la ermito, entreprenas eniri perforte.
Page 15
" Cxi tie denove mi pauxzis abrupte, kaj spertis nun senton de sovagxa mirego--cxar nepre maleblis dubi, en la nuna kazo, ke efektive mi auxdis (kvankam el kiu direkto gxi fontis mi malsukcesis diri) mallauxtan kaj sxajne foran, tamen rauxkan, dauxran kaj preterkutiman kri- aux gratsonon--la nepran ekvivalenton de tio kion mia imago jam naskigis por la kontrauxnatura kriego de la drako tia kian priskribis la rakontisto.
Page 16
Mi auxdis ilin--antaux multaj, multaj tagoj--tamen mankis al mi la kuragxo--_mankis la kuragxo ekparoli_! Kaj nun--hodiauxnokte--Etelredo--ho! ho!--la rompo de la pordo de la ermito, kaj la mortokriego de la drako, kaj la sonorego de la sxildo!--ni diru, anstatauxe, la frakaso de sxia cxerko kaj la grincado de la feraj cxarniroj de la karcero kaj sxiaj baraktoj interne de la latuntegita arkopasejo de la kelo! Ho, kien mi forrapidu? Cxu.
Page 17
Dum momento sxi restis tremante kaj sxanceligxante de flanko al flanko sur la sojlo, tiam, kun mallauxta gxemanta krio, enfalis pezege sur la korpon de sia frato kaj en siaj perfortaj kaj nun finaj mortodoloregoj, lin faligis surplanken, kadavron kaj viktimon de la teruroj kiujn li antauxtimis.
Page 18
SCOTT: LA DIAMANTO TIEL GRANDA KIEL RIC-HOTELO HAWTHORNE, NATHANIEL: TRI NOVELOJ ("La Eksperimento de D-ro Hejdegero," "La Nigra Vualo de la Pastoro," "Juna Bonulo Brauxno") IRVING, WASHINGTON: LA LEGENDO DE DORM-VALETO IRVING, WASHINGTON: TRI NOVELOJ ("Ripo van-Vinklo," "Al la Leganto," "Aventuro de la Germana Studento") JAMES, HENRY: LA TURNO DE LA SXRAUXBO (en tri libretoj: I, II, III) POE, EDGAR ALLAN: LA FALO DE USXERO-DOMO POE, EDGAR ALLAN: LA MURDOJ DE KADAVREJO-STRATO POE, EDGAR ALLAN: TRI NOVELOJ ("La Barelo de Amontilado," "La Denuncema Koro," "Manuskripto Trovita en Botelo") TWAIN, MARK: TRI CETERAJ NOVELOJ ("La Amaventuro de la Eskimoa Frauxlino," "Kanibalismo en la Vagonoj," "Bonsxanco") TWAIN, MARK: TRI NOVELOJ ("Konfeso de Mortanto," "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo," "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto") WHARTON, EDITH: ALIAJ TEMPOJ WHARTON, EDITH: LA LONGA DAUXRO.