Cuentos Clásicos del Norte, Primera Serie

By Edgar Allan Poe

Page 122

día ni de noche volví jamás a saborear la bendición del descanso!
¡Durante el día la bestia no me dejaba solo un momento; y en la noche
despertaba a cada instante de sueños de terror insuperable para sentir
sobre mi rostro el ardiente aliento de _la cosa_, y su flácido peso
oprimiendo eternamente mi corazón como pesadilla encarnada que no tenía
el poder de sacudir!

Bajo la presión de tortura semejante sucumbieron los pocos restos del
bien dentro de mí. Los malos pensamientos eran mi sola compañía, los más
negros y depravados pensamientos. La acostumbrada irritabilidad de mi
carácter aumentó hasta el aborrecimiento de todas las cosas y de toda la
humanidad; mientras mi mujer, sin una queja, era ¡ay de mí! la víctima
diaria y paciente de los súbitos, frecuentes e incontenibles arranques
de furia a que entonces me abandonaba ciegamente.

Un día me acompañaba ella en algún recorrido casero por los sótanos del
viejo edificio que nuestra pobreza nos compelía a habitar. El gato me
seguía por las escaleras, y haciéndome casi precipitar, me exasperó
hasta la locura. Cogiendo un hacha, y olvidando en medio de mi ira el
terror infantil que hasta entonces había detenido mi mano, asesté un
golpe al animal, que le habría sido fatal instantáneamente a caer como
yo lo deseaba. Pero la mano de mi mujer desvió el golpe. Arrastrado por
su intervención a ira más que demoniaca, desasí el brazo que ella me
sujetaba y hundí el hacha en su cabeza. Cayó muerta en el sitio, sin un
gemido.

Cometido el horroroso asesinato, me dediqué sin tardanza y con entera
deliberación a la tarea de ocultar el cadáver. Sabía bien que no podría
sacarlo fuera de la casa, ni de día ni de noche, sin correr el riesgo de
ser observado por los vecinos. Diversos proyectos se presentaron a mi
imaginación. A veces pensaba en cortar el cuerpo en menudos fragmentos y
hacerlos desaparecer por medio del fuego. Otras, resolvía cavar una
sepultura en el suelo del sótano. Luego, deliberaba sobre si sería
conveniente arrojarlo al pozo del patio; o empacarlo como mercadería en
un cajón con los requisitos acostumbrados, y buscar un mozo de cuerda
que lo sacara fuera de la casa. Finalmente di con lo que me pareció
expediente mejor que todos los anteriores. Determiné emparedarlo en el
sótano, como se dice que hacían con sus víctimas los monjes de la edad
media.

La cueva se adaptaba muy bien para tal objeto. Sus muros estaban
construídos con gran solidez, y recientemente habían sido revocados con
una mezcla que la humedad de la atmósfera no había dejado endurecer.
Existía, además,

Last Page Next Page

Text Comparison with La Falo de Uŝero-Domo

Page 0
Online Distributed Proofreading Team at http://www.
Page 1
Mi malscias la kialon de tio--sed je la unua ekvido pri la konstruajxo, sento de netolerebla malfelicxo invadis mian spiriton.
Page 2
Eblas, mi pensis, ke simpla malsama arangxo de la trajtoj de la sceno, de la detaloj de la bildo, suficxos por aliigi aux ecx entute nuligi ties kapablon fari malfelicxan efekton; kaj, responde al tiu hipotezo, mi bridrimenis mian cxevalon cxe la kruta bordo de nigra kaj nebularda lageto kusxanta en senbrua heleco apud la logxejo kaj subenrigardis--sed kun tremego ecx pli ekscitanta ol antauxe--la rearangxitajn kaj inversigitajn bildojn pri la griza karekso kaj la makabraj arbotrunkoj kaj la okulsimilaj fenestroj.
Page 3
la kuriozan kaj dubasencan nomon "Usxero-Domo"--nomon sxajnantan ampleksi en la mensoj de la kamparanaro gxin uzanta, kaj la familion kaj la familian domon.
Page 4
Kadavera hauxtkoloro; okuloj grandaj, likvajxaj, preterkompare lumaj; lipoj iom maldikaj kaj ege palaj, sed havantaj belegan kurbigxon; nazo de delikata hebrea formo, sed kun largxeco de spirtruoj malkutima en similaj korperoj; gracie muldita mentono, indikanta pro sia manko de prominenco mankon de morala energio; hararo de pli ol retaspekta moleco kaj maldenseco; tiuj trajtoj, kun preterkutima etendigxo super la regionoj de la tempio, kunkonsistigis vizagxon malfacile forgesotan.
Page 5
En tiu senkuragxa--en tiu bedauxrinda stato--mi pensas ke baldaux aux post baldaux alvenos la periodo kiam necesos ke mi forlasu mian vivon kaj mian mensan sanon kune, okaze de iu lukto kun la makabra fantomo: TIMO.
Page 6
Li agnoskis tamen, kvankam hezite, ke granda parto de la stranga malgxojo kiu lin tiel torturis devenis sendube de pli natura kaj ege pli palpebla fonto--de la severa kaj longe dauxranta malsano--efektive de la versxajne okazonta dissigxo--de tenere amata fratino--lia sola kunestanto dum longaj jaroj--lia lasta kaj sola parenco en la mondo.
Page 7
Se iam homa estajxo pentris ideon, tiu estajxo estis Roderiko Usxero.
Page 8
En la dominio de monarko Penso-- Gxi staris tie! Neniam serafo etendis flugilon Super teksajxo ecx duone tiel bela.
Page 9
III Vagpromenantoj en tiu felicxa valo Tra du brillumaj fenestroj vidis Spiritojn movigxantajn muzike Laux bone agordita liutlegxo, Cxirkaux trono, kie sidante (Nova Porfirio!) En majesteco konforma kun lia gloro, Videblis la estro de la regno.
Page 10
V Sed malicajxoj, en roboj de malgxojo, Atakis la altan bienon de la monarko; (Ho, ni lamentu, cxar neniam nova mateno Tagigxos super li, cxagrenito!) Kaj, cxirkaux lia logxejo, la gloro Kiu rugxigxis kaj ekfloris Estas nur malhele memorita legendo Pri enterigitaj tempoj.
Page 11
pro la persisto kun kiu li gxin proponis.
Page 12
Li vagiradis de cxambro al cxambro kun hasta, malkonstanta kaj sencela pasxo.
Page 13
La dormo malkonsentis alproksimigxi mian liton--dum pli kaj pli forlantis la horoj.
Page 14
"Cxi tiuj aperajxoj, kiuj vin konsternas, estas nur ne malkutimaj elektraj fenomenoj--aux povas esti ke ilia makabra naskigxo fontas el la fetora miasmo de la lageto.
Page 15
" Cxi tie denove mi pauxzis abrupte, kaj spertis nun senton de sovagxa mirego--cxar nepre maleblis dubi, en la nuna kazo, ke efektive mi auxdis (kvankam el kiu direkto gxi fontis mi malsukcesis diri) mallauxtan kaj sxajne foran, tamen rauxkan, dauxran kaj preterkutiman kri- aux gratsonon--la nepran ekvivalenton de tio kion mia imago jam naskigis por la kontrauxnatura kriego de la drako tia kian priskribis la rakontisto.
Page 16
De longaj--longaj--longaj--multaj minutoj, multaj horoj, multaj tagoj, mi auxdas gxin--tamen mi malkuragxis--ho, kompatu min, mizeran mizerulon kiu mi estas!--mankis al mi la kuragxo--mankis la _kuragxo_ ekparoli! _Ni entombigis sxin viva!_ Cxu mi ne diris ke miaj sensoj estas akutaj? Mi _nun_ diru al vi ke mi auxdis sxiajn unuajn malfortajn movigxojn en la kava cxerko.
Page 17
"FRENEZULO! MI DIRAS AL VI KE SXI NUN STARAS ALIFLANKE DE LA PORDO!" Kvazaux en la preterhoma energio de lia eldiro eltrovigxis la potenco de iu sorcxo--la grandegaj antikvaj paneloj kiujn la parolinto indikis pergeste, malfermis malrapide, en tiu momento, siajn pezegajn kaj ebonajn makzelojn.
Page 18
SCOTT: LA DIAMANTO TIEL GRANDA KIEL RIC-HOTELO HAWTHORNE, NATHANIEL: TRI NOVELOJ ("La Eksperimento de D-ro Hejdegero," "La Nigra Vualo de la Pastoro," "Juna Bonulo Brauxno") IRVING, WASHINGTON: LA LEGENDO DE DORM-VALETO IRVING, WASHINGTON: TRI NOVELOJ ("Ripo van-Vinklo," "Al la Leganto," "Aventuro de la Germana Studento") JAMES, HENRY: LA TURNO DE LA SXRAUXBO (en tri libretoj: I, II, III) POE, EDGAR ALLAN: LA FALO DE USXERO-DOMO POE, EDGAR ALLAN: LA MURDOJ DE KADAVREJO-STRATO POE, EDGAR ALLAN: TRI NOVELOJ ("La Barelo de Amontilado," "La Denuncema Koro," "Manuskripto Trovita en Botelo") TWAIN, MARK: TRI CETERAJ NOVELOJ ("La Amaventuro de la Eskimoa Frauxlino," "Kanibalismo en la Vagonoj," "Bonsxanco") TWAIN, MARK: TRI NOVELOJ ("Konfeso de Mortanto," "La Fifama Saltanta Rano de Kalavero-Konteo," "La Rakonto pri la Malbonkonduta Knabeto") WHARTON, EDITH: ALIAJ TEMPOJ WHARTON, EDITH: LA LONGA DAUXRO.