Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 77

σώματα, εις
τον σκοτεινόν και βασιλικόν ύπνον των, με σÏ
ντροφιά το σκοÏ
λήκι.
Αλλά αλλοίμονον! όσοι εκοιμώντο πραγματικά ήσαν πολύ ολίγοι,
εκατομμύρια φορές ολιγώτεροι, από εκείνοÏ
ς ποÏ
εκοιμώντο διά
παντός. Και από το βάθος των απείρων τάφων, ιδού ότι ανέβαινεν
από τα σάβανα μελαγχολική ψύχρα.

Και μεταξύ εκείνων ποÏ
ανεπαύοντο ήσÏ
χοι έβλεπα ότι πολλοί είχαν
μετατεθή από την ασάλεÏ
τον και αδÏ
σώπητον θέσιν ποÏ
τοÏ
ς έδωσαν
εις τον τάφον. Και η φωνή πάλιν μοÏ
είπε οιονεί ψιθÏ
ρίζοÏ
σα :

— Δεν είναι! ω! δεν είναι ένα θλιβερόν θέαμα!

Αλλά προτού να εύρω λέξεις διά ν' απαντήσω, τα φάντασμα έπαÏ
σε να
σφίγγη την παλάμην μοÏ
, η φωσφορική λάμψις έσβÏ
σε, και οι τάφοι
εκλείσθησαν και πάλιν με αιφνιδίαν βίαν, ενώ εσηκώνετο ένας
θόρÏ
βος απελπιστικών κραÏ
γών ποÏ
επανελάμβανε : «Δεν είναι, ω! δεν
είναι ένα θέαμα αληθώς θλιβερόν!»

Εφιάλται, όπως αÏ
τός, ερχόμενοι την νύκτα, παρέτειναν την
τρομακτικήν επίδρασίν των και τας ώρας της αγωνίας μοÏ
. Τα νεύρα
μοÏ
είχαν Ï
περβολικά ερεθισθή, καθιστάμενα Ï
ποχείρια μιας διαρκούς
φρίκης.

Εδίσταζα ν' αναβώ εις το άλογο, να περιπατήσω και να επιχειρήσω
άσκησιν ποÏ
θα μοÏ
μετέβαλλε κατάστασιν. Πραγματικώς δεν ετολμούσα
να παραδοθώ εις την τύχην οÏ
δαμού, εάν δεν ήσαν παρόντες και
εκείνοι ποÏ
εγνώριζαν ότι ήμοÏ
ν Ï
ποκείμενος εις μίαν καταληψίαν.
Εφοβούμην μήπως πέσω εις μίαν από τας σÏ
νήθεις καταστάσεις και
ταφώ τοιοÏ
τοτρόπως, προτού να διαγνώσοÏ
ν την πραγματικήν μοÏ

κατάστασιν. Αμφέβαλλα διά τας περιθάλψεις, διά την πίστιν των
μάλλον αγαπητών μοÏ
φίλων.

Εφοβούμην μήπως Ï
ποθέσοÏ
ν — εις μίαν διάρκειαν καταληψίας
μακροτέρας τοÏ
σÏ
νήθοÏ
ς — ότι ήμοÏ
ν αποθαμένος. Κάποτε μάλιστα
εφοβούμην μήπως, από τοÏ
ς πολλούς κόποÏ
ς ποÏ
τοÏ
ς έδινα,
εθεωρούσαν εύκαιρον την περίστασιν εις μίαν διαρκή καταληψίαν μοÏ

ν' απαλλαγούν από εμέ διά παντός. Μάτην προσπαθούσαν να με πείσοÏ
ν
με τας πλέον κατηγορηματικάς Ï
ποσχέσεις των. Εζητούσα από αÏ
τούς
τοÏ
ς ιερωτέροÏ
ς όρκοÏ
ς, παρακαλών αÏ
τούς να μη με θάψοÏ
ν επ'
οÏ
δενί λόγω προτού η αποσύνθεσις προχωρήση πολύ, και καταστήση
τοιοÏ
τοτρόπως αδύνατον την επάνοδόν μοÏ
εις την ζωήν.

Εφαντάσθηκα μίαν σειράν όλην πραγματικά περιεσκεμμένων
προφÏ
λάξεων. Μεταξύ άλλων μετερρύθμισα και τον τάφον της
οικογενείας μοÏ
κατά τοιούτον τρόπον, ώστε να είναι δÏ
νατή η
έξοδός μοÏ
από το εσωτερικόν αÏ
τού. Η ασθενεστέρα πίεσις εις ένα
μοχλόν ποÏ
έφθανε μέχρι τοÏ
τάφοÏ
ήρκει να ωθήση οπίσω τας σιδηράς
θύρας. Έλαβα προληπτικά μέτρα να επιτραπή η ελεÏ
θέρα είσοδος αέρος
και φωτός, και εÏ
ρίσκοντο δοχεία ύδατος και τροφών πλησιέστατα τοÏ

φερέτροÏ
, το οποίον θα με εδέχετο. Το φέρετρον αÏ
τό ήτο ζεστά και
μαλακά στρωμένο· είχεν ένα κάλÏ
μμα κατά τον αÏ
τόν τρόπον
τοποθετημένον, όπως και η πόρτα, και εργαλεία τοιοÏ
τοτρόπως
τακτοποιημένα, ώστε η ελαχίστη κίνησις να επαρκή διά την
απελεÏ
θέρωσιν τοÏ
σώματός μοÏ
.

Επί τέλοÏ
ς εκρέμασα εις τον θόλον τοÏ
τάφοÏ
μοÏ
μίαν μεγάλην
καμπάνα, της οποίας η αλÏ
σίδα, όπως μοÏ
Ï
πεσχέθησαν, θα επερνούσε
από μίαν τρύπαν τοÏ
φερέτροÏ
και

Last Page Next Page

Text Comparison with The Narrative of Arthur Gordon Pym of Nantucket Comprising the details of a mutiny and atrocious butchery on board the American brig Grampus, on her way to the South Seas, in the month of June, 1827.

Page 10
The wound in my neck, although of an ugly appearance, proved of little real consequence, and I soon recovered from its effects.
Page 15
He now took his departure, leaving with me the lantern, together with a copious supply of tapers and phosphorus, and promising to pay me a visit as often as he could contrive to do so without observation.
Page 25
I was now in a high state of fever, and in every respect exceedingly ill.
Page 26
At last I thought it barely possible that the written side might have some.
Page 34
But it seemed that the villains were now either weary, or in some measure disgusted with their bloody labour; for the four remaining prisoners, together with my friend, who had been thrown on the deck with the rest, were respited while the mate sent below for rum, and the whole murderous party held a drunken carouse, which lasted until sunset.
Page 36
He spoke to the men in a voice hardly articulate, entreated them not to set him adrift, but to return to their duty, and promising to land them wherever they chose, and to take no steps for bringing them to justice.
Page 39
with Dirk Peters, and had given him up for lost, supposing him to have been thrown overboard by some of the malignant villains belonging to the mate's gang.
Page 64
However, we found that we could just manage to keep the leak from gaining upon us by having one pump constantly going.
Page 66
CHAPTER IX.
Page 73
To his inexpressible grief, however, he found it locked, and was obliged to return without effecting an entrance, as, with the greatest exertion, he could remain under water not more, at the utmost extent, than a single minute.
Page 79
fastened it on and went down for the third time, when I became fully satisfied that no exertions whatever, in that situation, would enable me to force open the door of the storeroom.
Page 104
It is frequently called the break-bones, or osprey peterel.
Page 116
, longitude 42° 10' W.
Page 122
Their complexion a jet black, with thick and long woolly hair.
Page 127
Others, again, were mere holes dug in the earth perpendicularly, and covered over with similar branches, these being removed when the tenant was about to enter, and pulled on again when he had entered.
Page 132
A description of the nature of this important article of commerce, and the method of preparing it, may prove of some interest to my readers, and I can find no more suitable place than this for introducing an account of it.
Page 135
The general width was about forty feet, and occasionally it diminished so as not to allow the passage of more than five or six persons abreast.
Page 149
of subsequent adventure, and to which I am indebted for memoranda of many subjects which would otherwise have been crowded from my remembrance.
Page 161
It is feared that the few remaining chapters which were to have completed his narrative, and which were retained by him, while the above were in type, for the purpose of revision, have been irrecoverably lost through the accident by which he perished himself.
Page 162
The delineation is before the reader, and he may, or may not, perceive the resemblance suggested; but the rest of the indentures afford strong confirmation of Peters's idea.