Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 73

το Λονδίνον. Και την τρίτην νύκτα μετά την κηδείαν ο
νεκρός εξήχθη από τον τάφον τοÏ
, τοÏ
οποίοÏ
το βάθος ήτο οκτώ
ποδών, και κατετέθη εις το εργαστήριον ενός από τα ιδιωτικά
νοσοκομεία της πόλεως. Μία τομή μικράς εκτάσεως ενηργείτο εις την
γαστέρα, όταν η όψις τοÏ
νεκρού, η οποία ήτο δροσερά και δεν
έδειχνε κανέν σημείον αποσÏ
νθέσεως, Ï
πέβαλε την ιδέαν της
ηλεκτροθεραπείας. Τα πειράματα εξηκολούθησαν διαδοχικώς με τα
σÏ
νήθη των αποτελέσματα, χωρίς όμως κανέν χαρακτηριστικόν
αποτέλεσμα ζωής. Μόνον τα σÏ
νήθη αντανακλαστικά φαινόμενα
σÏ
σπάσεως προέκÏ
ψαν.

Ήταν αργά. Η ημέρα εχάραζεν. Έπρεπεν εν τούτοις να φθάσοÏ
ν εις το
κύριον μέρος της αÏ
τοψίας. Αλλ' ένας σποÏ
δαστής, ιδιαιτέρως
επιθÏ
μών να πειραματίση εις τον νεκρόν μίαν ιδικήν τοÏ
θεωρίαν,
επέμενε να εφαρμόσοÏ
ν την ηλεκτρικήν σÏ
στοιχίαν εις ένα από τοÏ
ς
μÏ
ς τοÏ
θώρακος.

Εσχημάτισαν μίαν εÏ
ρείαν τομήν και εφήρμοσαν ταχέως ένα μεταλλικόν
σύρμα διά να πραγματοποιήσοÏ
ν την επαφήν. Τότε ο νεκρός, με μίαν
κίνησιν η οποία δεν είχε τίποτε το αντανακλαστικόν, εσηκώθη από το
τραπέζι, έκαμε μερικά βήματα εις το μέσον τοÏ
δωματίοÏ
, παρετήρησε
μελαγχολικώς γύρω τοÏ
επί τινα δεÏ
τερόλεπτα και τέλος ωμίλησεν.

Ό,τι είπεν ήτο ανόητον, αλλ' επρόφερε λέξεις, και η άρθρωσις ήτο
ακριβής. Αφού ωμίλησεν, έπεσε και πάλιν εις το έδαφος.

Επί τινας στιγμάς, όλοι οι παρεÏ
ρισκόμενοι έμειναν παράλÏ
τοι από
τον τρόμον. Αλλά το εξαιρετικόν της περιστάσεως δεν ήργησε να
επιστήση την προσοχήν των παρεÏ
ρισκομένων. Παρετηρήθη ότι ο κ.
Στάμπλεττον ήτο ακόμη ζωντανός, αν και λιπόθÏ
μος. ΤοÏ
έδωσαν
αιθέρα, και ανέλαβε τας αισθήσεις τοÏ
. Μετ' ολίγον ανεύρε την
Ï
γείαν τοÏ
και παρεδόθη εις τας χείρας των φίλων τοÏ
, εις τοÏ
ς
οποίοÏ
ς επεφÏ
λάχθησαν να καταστήσοÏ
ν γνωστήν την ανάστασίν τοÏ
,
μέχρις οÏ
πας φόβος μεταπτώσεως εις τον θάνατον τελείως απεσοβήθη.
Μπορείτε να φαντασθήτε την έκπληξίν των, την εÏ
χάριστον κατάπληξίν
των.

Το σÏ
γκινητικώτερον μέρος τοÏ
γεγονότος τούτοÏ
ανεγράφη από τον
ίδιον Στάμπλεττον· διεκήρÏ
ξεν ότι οÏ
δέποτε η αναισθησία τοÏ
ήτον
άκρως τελεία, και ότι αδιακρίτως και σÏ
γκεχÏ
μένως είχε σÏ
νείδησιν
παντός σÏ
μβαίνοντος, από της στιγμής ποÏ
ελέχθη από τοÏ
ς ιατρούς η
λέξις «είναι νεκρός» έως ότοÏ
έπεσε λιπόθÏ
μος επάνω εις το
πλακόστρωτον τοÏ
νοσοκομείοÏ
. «Είμαι ζωντανός», αύται ήσαν αι
τελεÏ
ταίαι ακατανόητοι λέξεις, τας οποίας εις την φοβεράν τοÏ

θέσιν κατώρθωσε ν' αρθρώση, αναγνωρίζων ότι εÏ
ρίσκετο εις την
αίθοÏ
σαν τοÏ
ανατομείοÏ
.

Θα ήτο πολύ εύκολον να πολλαπλασιάσωμεν ακόμη τα ανέκδοτα επί της
Ï
ποθέσεως αÏ
τής. Αλλ' αποφεύγω, διότι τη αληθεία δεν είναι ανάγκη
ν' αποδείξω τα πολÏ
άριθμα επεισόδια των προώρων ενταφιασμών. Όταν
σÏ
λλογίζεται κανείς πόσον είναι σπάνιον, λόγω αÏ
τής της φύσεως των
σÏ
μπτωμάτων, ν' ανακαλÏ
φθούν οι ατÏ
χείς αÏ
τοί, πρέπει να
παραδεχθώμεν ότι σÏ
χνά ενταφιασμοί ζώντων θα σÏ
μβαίνοÏ
ν, χωρίς να
λαμβάνωμεν καμμίαν γνώσιν.

Μεταξύ των κοιμητηρίων, οποÏ
δήποτε και οιασδήποτε εκτάσεως, δεν
Ï
πάρχει οÏ
δέ εν — ας μεταχειρισθώμεν αÏ
τήν την έκφρασιν, — όποÏ

δεν εύρον σκελετούς εμβάλλοντας τας μεγαλειτέρας Ï
πονοίας.
Τρομεραί Ï
πόνοιαι αληθώς!

Last Page Next Page

Text Comparison with The Masque of the Red Death

Page 0
In the meantime it was folly to grieve, or to think.
Page 1
Now in no one of the seven apartments was there any lamp or candelabrum, amid the profusion of golden ornaments that lay scattered to and fro or depended from the roof.
Page 2
There were delirious fancies such as the madman fashions.
Page 3
But now there were twelve strokes to be sounded by the bell of the clock; and thus it happened, perhaps, that more of thought crept, with more of time, into the meditations of the thoughtful among those who revelled.
Page 4
the utterly lost, to whom life and death are equally jests, there are matters of which no jest can be made.
Page 5
He had come like a thief in the night.