Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 72

κοιμητήρια. Η κηδεία τοÏ
έγεινε την Πέμπτην. Την
επομένην ΚÏ
ριακήν είχε το κοιμητήριον επισκέπτας, ως σÏ
νήθως. Και
εις τα περίχωρα της μεσημβρινής Γαλλίας σÏ
γκίνησις μεγάλη επήλθεν
από την διάδοσιν ενός χωρικού, ο οποίος ισχÏ
ρίζετο ότι καθήμενος
εις τον τάφον ενός αξιωματικού αντελήφθη απότομον κλονισμόν τοÏ

εδάφοÏ
ς, ωσάν να εκτÏ
πάτο κανείς από κάτω τοÏ
. Κατά πρώτον ολίγην
έδωσαν προσοχήν εις τα λόγια τοÏ
ανθρώποÏ
αÏ
τού. Αλλ' ο
διαδηλωθείς τρόμος τοÏ
και η επιμονή τοÏ
, με την οποίαν επέμενεν
εις την βεβαίωσίν τοÏ
, παρήγαγον επί τέλοÏ
ς το φÏ
σικόν αποτέλεσμα
εις το πλήθος. Αμέσως επρομηθεύθησαν σκαπάνας, και ο τάφος, βάθοÏ
ς
πολύ μικρού, ηνοίχθη εις ολίγα λεπτά, τότε δε αμέσως ανεφάνη και η
κεφαλή τοÏ
ενταφιασμένοÏ
. Είχε την όψιν ενός νεκρού, αλλ' ήτο
σχεδόν όρθιος εις την κάσαν, της οποίας είχε κατά τον τρομακτικόν
αγώνα τοÏ
αφαιρέσει και το κάλÏ
μμα. Μετεφέρθη πάραÏ
τα εις το
πλησιέστερον νοσοκομείον, όποÏ
εδήλωσαν ότι είναι ακόμη ζωντανός,
αλλ' εις την κατάστασιν ασφÏ
ξίας. Ολίγας ώρας κατόπιν επανήλθεν
εις την ζωήν, ανεγνώρισε τοÏ
ς οικείοÏ
ς τοÏ
και, διακεκομμένως,
διηγήθη την αγωνίαν τοÏ
εις το βάθος τοÏ
τάφοÏ
.

Κατά την διήγησίν τοÏ
, φαίνεται ότι, προτού να πέση εις την
αναισθησίαν, μίαν ώραν ακριβώς προ της ταφής τοÏ
, έσχε σÏ
νείδησιν
της Ï
πάρξεώς τοÏ
. Εγέμισαν αμελώς και όχι με μεγάλην προσοχήν τον
τάφον από ένα χώμα, ποÏ
ήτο αρκετά πορώδες, εις τρόπον ώστε ολίγος
αήρ να μη ήτο αδύνατον να εισέρχεται. ΉκοÏ
σε βήματα επάνω από το
κεφάλι τοÏ
και προσεπάθησε να δώση να εννοήσοÏ
ν την ύπαρξίν τοÏ
.
Κατ' αÏ
τόν, ο θόρÏ
βος τοÏ
πλήθοÏ
ς επάνω εις το έδαφος τοÏ

κοιμητηρίοÏ
σÏ
νετέλεσε να εξÏ
πνήση αÏ
τός από τον βαθύν τοÏ
ύπνον.
Αλλά μόλις εκινήθη, ενόησε πληρέστατα την απελπιστικήν θέσιν της
καταστάσεώς τοÏ
.

Η κατάστασίς τοÏ
εβελτιώθη, λέγοÏ
ν, και ο ασθενής εφαίνετο εις την
οδόν της τελείας θεραπείας, όταν έπεσε θύμα της ιατρικής
πειραματίσεως. Μία ηλεκτρική σÏ
στοιχία εκενώθη επάνω τοÏ
, οπότε
εξέπνεÏ
σεν αιφνιδίως κατά την διάρκειαν των Ï
περεντατικων
διεγέρσεών τοÏ
, αίτινες είναι πάντοτε αποτέλεσμα της ηλεκτρικής
επιδράσεως.

Επ' εÏ
καιρία των ηλεκτρικών σÏ
στοιχιών, μοÏ
επανέρχεται πάντοτε
εις το πνεύμα μία γνωστοτάτη περίπτωσις και πολύ σπανία, κατά την
οποίαν η δράσις των εφάνη αποτελεσματική, διότι ενεψύχωσεν ένα
νέον εισαγγελέα τοÏ
ΛονδίνοÏ
, ο οποίος ετάφη προ δύο ημερών. Το
γεγονός αÏ
τό σÏ
νέβη κατά το 1831 και παρήγαγε βαθÏ
τάτην αίσθησιν.
Ο ασθενής κ. ΈδοÏ
αρδ Στάμπλεττον απέθανε, καθώς φαίνεται, από
τÏ
φοειδή πÏ
ρετόν, παροÏ
σιάσαντα και κάποια αντικανονικά
σÏ
μπτώματα, τα οποία διήγειραν την προσοχήν των ιατρών τοÏ
. Όταν
τον ενόμισαν νεκρόν, παρεκάλεσαν τοÏ
ς φίλοÏ
ς τοÏ
κηδεÏ
θέντος να
ενεργήσωσι μίαν μεταθανάτιον εξέτασιν, αλλά τούτο τοις απηγορεύθη.
Όπως σÏ
μβαίνει σÏ
νήθως εις τας τοιούτοÏ
είδοÏ
ς απαγορεύσεις, οι
ιατροί, πρακτικώτεροι, απεφάσισαν να εκθάψοÏ
ν το σώμα και να
ενεργήσοÏ
ν την αÏ
τοψίαν κατά μόνας. Ελήφθησαν τα κατάλληλα μέτρα
διά τας εργασίας της εκταφής — εκταφαί δε άλλως ενεργούνται
σÏ
νήθως εις

Last Page Next Page

Text Comparison with The Complete Poetical Works of Edgar Allan Poe Including Essays on Poetry

Page 3
Historical truth compels me to add that on this occasion our school was beaten, and we had.
Page 36
Ah, less--less bright The stars of the night Than the eyes of the radiant girl! And never a flake That the vapor can make With the moon-tints of purple and pearl, Can vie with the modest Eulalie's most unregarded curl-- Can compare with the bright-eyed Eulalie's most humble and careless curl.
Page 39
1835? * * * * * THE SLEEPER At midnight, in the month of.
Page 46
ELDORADO Although "Eldorado" was published during Poe's lifetime, in 1849, in the 'Flag of our Union', it does not appear to have ever received the author's finishing touches.
Page 66
There _is_ a vow 'twere fitting should be made-- A sacred vow, imperative and urgent, A solemn vow! _Monk_.
Page 67
A crucifix whereon to register This sacred vow? (_he hands her his own_.
Page 68
Not so, Baldazzar! _Surely_ I live.
Page 71
Not hear it!--listen--now--listen!--the faintest sound And yet the sweetest that ear ever heard! A lady's voice!--and sorrow in the tone! Baldazzar, it oppresses me like a spell! Again!--again!--how solemnly it falls Into my heart of hearts! that eloquent voice Surely I never heard--yet it were well Had I _but_ heard it with its thrilling tones In earlier days! _Bal_.
Page 86
Proud Earl! (_Draws.
Page 91
You did--and yet 'tis strange! but true, as strange, How much I was mistaken! I always thought The Earl a gloomy man.
Page 92
] That, his friend Baldazzar, Duke of Surrey.
Page 99
.
Page 111
'Goethe'.
Page 120
I saw thee on thy bridal day-- When a burning blush came o'er thee, Though happiness around thee lay, The world all love before thee: And in thine eye a kindling light (Whatever it might be) Was all on Earth my aching sight Of Loveliness could see.
Page 162
And to our chamber there was no entrance save by a lofty door of brass: and the door was fashioned by the artisan Corinnos, and, being of rare workmanship, was fastened from within.
Page 163
And at length I, Oinos, speaking some low words, demanded of the shadow its dwelling and its appellation.
Page 164
And overhead, with a rustling and loud noise, the gray clouds rush westwardly forever until they roll, a cataract, over the fiery wall of the horizon.
Page 169
In the meantime, by being generally condemned as falsities, they will not be essentially damaged as truths.
Page 176
These to their soften'd hearts should bear The thought of what has been, And speak of one who cannot share The gladness of the scene; Whose part in all the pomp that fills The circuit of the summer hills, Is--that his grave is green; And deeply would their hearts rejoice To hear again his living voice.
Page 187
We commence, then, with this intention.