Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 66

αλλά
λιγούτσικα, ω! τόσο λιγούτσικα! Το απεκάλÏ
ψα, δεν μπορείτε να
φαντασθήτε, πόσον λαθραία, μέχρις ότοÏ
επί τέλοÏ
ς μία ωχρά ακτίς,
όπως ένα νήμα αράχνης, εβγήκεν από την ρωγμήν τοÏ
φανού και έπεσεν
επάνω εις το μάτι ποÏ
έμοιαζε ωσάν γÏ
πός. Ήτο ανοικτό, πολύ
ανοικτό, ορθάνοικτο· η θέα αÏ
τή με κατέστησεν αλλόφρονα. Το είδα
κατά τρόπον τελείως καθαρόν, ολογάλανο, από ένα ξέθωρο γαλανόχρωμα
με την αθλίαν δέσμην φωτός ποÏ
απεδίδετο εξ αÏ
τού και ένοιωσα να
παγώνη το μÏ
αλό εις τα κόκκαλά μοÏ
. Αλλά δεν ημπορούσα να ίδω το
Ï
πόλοιπον τοÏ
προσώποÏ
τοÏ
γέροντος, ή όλον τον πρόσωπόν τοÏ
.
Διότι με ένα ενστικτώδη τρόπον διηύθÏ
να την ακτίνα ακριβώς εις το
καταδικασμένον σημείον. Και την στιγμήν αÏ
τήν — δεν σας έχω είπει
ότι εκεί όποÏ
βλέπετε τρέλλαν δεν Ï
πάρχει πραγματικώς παρά μία
Ï
περαισθησία των αισθήσεών μοÏ
; — την στιγμήν αÏ
τήν, λέγω, να ποÏ

ένας θόρÏ
βος ελαφρός εκτύπησεν εις το αÏ
τί μοÏ
, ένας θόρÏ
βος
απονεκρωμένος, ταχύς ωσάν τον θόρÏ
βον ωρολογίοÏ
περιβεβλημένοÏ

βάμβακα. Τον ήχον αÏ
τόν τον εγνώριζα αρκετά καλώς. Ήτο η καρδιά
τοÏ
γέροÏ
ποÏ
εκτύπα. Καθώς ο κρότος τοÏ
τÏ
μπάνοÏ
κεντρίζει τα
θάρρος τοÏ
στρατιώτοÏ
, ο θόρÏ
βος αÏ
τός δεν έκαμεν άλλο τίποτε από
τοÏ
ν' αÏ
ξήση την μανίαν μοÏ
.

ΣÏ
νεκρατήθην ακόμη ολίγον, και εστάθηκα εμβρόντητος. Μόλις
ανέπνεα. Εκρατούσα το φανάρι ακίνητον. Με πόσην επιμονήν
προσπαθούσα να κρατήσω την ακτίνα ακριβώς επάνω εις το μάτι. Και
κατά τον χρόνον αÏ
τόν η καρδία επετάχÏ
νε το Ï
ποχθόνιον εωθινόν
της. Εγίνετο επί μάλλον και μάλλον ταχύς και επί μάλλον και μάλλον
εÏ
διάγνωστος. Ο τρόμος τοÏ
γέροντος έφθανεν εις το κατακόρÏ
φον. Ο
θόρÏ
βος, λέγω, από στιγμής εις στιγμήν εγένετο περισσότερον
διακεκριμένος . . . Καταλαβαίνετε καλά; σας είπα ότι ήμοÏ
ν
νεÏ
ρικός; είμαι, ναι. Και ιδού ότι εις αÏ
τήν εδώ την φρικώδη ώραν
της νÏ
κτός, εν μέσω της νεκρικής σιγής της παλαιάς αÏ
τής οικίας,
τόσον παράδοξος ήτο ο ψίθÏ
ρος, ώστε μοÏ
επροξένησεν ακατανόμαστον
τρόμον· εν τούτοις ολίγα λεπτά ακόμη εκρατήθηκα και δεν έβγαλα
τσιμοÏ
διά. Αλλά το τικ-τακ επεταχύνετο πάντοτε, πάντοτε.
Εσκεπτόμην ότι η καρδιά θα εκραγή. Και τότε νέα ανÏ
πομονησία με
κατέλαβεν: — ο θόρÏ
βος αÏ
τός, αν τον ήκοÏ
ε κανείς γείτονας! Η ώρα
τοÏ
γέροντος ήχησε. Με ένα μεγάλο ούρλιασμα απεκάλÏ
ψα το φαναράκι
και επήδηοα εις το δωμάτιον. Δεν έβγαλε παρά μίαν κραÏ
γήν, παρά
μίαν μόνην. Σε μια στιγμή τον έρριψα κάτω, τον εθρÏ
μμάτισα ρίψας
επάνω τοÏ
όλον το βάρος της κλίνης. Τότε εγέλασα εύθÏ
μα, βλέποντας
ότι ήρχισε το έργον. Αλλά επί πολλά λεπτά η καρδιά εξηκολούθει να
κτÏ
πά με πνιγμένον ήχον. Αλλ' όμως κανείς τόσον αδύνατον ήχον δεν
μπορούσε πλέον ν' ακούση διά μέσοÏ
τοÏ
τοίχοÏ
. Τέλος εσταμάτησεν.
Ο γέρων είχεν αποθάνει. Ξανάβαλα το κρεββάτι εις την θέσιν τοÏ
και
παρετήρησα τον νεκρόν. Ναι, ήτο άκαμπτος ως νεκρός. Εστήριξα το
χέρι εις

Last Page Next Page

Text Comparison with Eureka: A Prose Poem

Page 4
"Now I do assure you most positively"--proceeds the epistle--"that I represent these matters fairly; and you can easily understand how restrictions so absurd on their very face must have operated, in those days, to retard the progress of true Science, which makes its most important advances--as all History will show--by seemingly intuitive _leaps_.
Page 5
"Than the persons"--the letter goes on to say--"Than the persons thus suddenly elevated by the Hog-ian philosophy into a station for which they were unfitted--thus transferred from the sculleries into the parlors of Science--from its pantries into its pulpits--than these individuals a more intolerant--a more intolerable set of bigots and tyrants never existed on the face of the earth.
Page 11
" It must be immediately seen that this.
Page 12
Now of the former, there _are_ degrees--but of the latter, none:--just as our impertinent letter-writer has already suggested.
Page 24
Each atom, forming one of a generally uniform globe of atoms, finds more atoms in the direction of the centre, of course, than in any other, and in that direction, therefore, is impelled--but is _not_ thus impelled because the centre is _the point of its origin_.
Page 28
In other words, we have reached the conclusion that, on the hypothesis that matter was originally irradiated from a centre and is now returning to it, the concentralization, in the return, proceeds _exactly as we know the force of gravitation to proceed_.
Page 29
Diffusion is a truth--I see it.
Page 31
They have been irradiated into these states.
Page 34
Thus the tendency of the atoms to the general centre _is_, to all practical intents and for all logical purposes, the tendency each to each; and the tendency each to each _is_ the tendency to the centre; and the one tendency may be assumed _as_ the other; whatever will apply to the one must be thoroughly applicable to the other; and, in conclusion, whatever principle will satisfactorily explain the one, cannot be questioned as an explanation of the other.
Page 38
If such an idea be not what we too heedlessly term "an axiom," it is at least preferable, as a Logical basis, to any axiom ever propounded, or to all imaginable axioms combined:--and such, precisely, is the idea with which my deductive process, so thoroughly corroborated by induction, commences.
Page 39
In fact, view it as we will, the whole idea of unlimited Matter is not only untenable, but impossible and preposterous.
Page 56
This interests us,.
Page 59
Were the succession of stars endless, then the background of the sky would present us an uniform luminosity, like that displayed by the Galaxy--_since there could be absolutely no point, in all that background, at which would not exist a star.
Page 68
It is _precisely_ where we left it.
Page 72
Now and then, however, a philosopher proper--one whose phrenzy takes a very determinate turn--whose genius, to speak more reverentially, has a strongly-pronounced washerwomanish bias, doing every thing up by the dozen--enables us to see _precisely_ that point out of sight, at which the revolutionary processes in question do, and of right ought.
Page 76
And here let me fortify my position still farther, by the voice of a greater than Maedler--of one, moreover, to whom all the data of Maedler have long been familiar things, carefully and thoroughly considered.
Page 82
Of the still more awful Future a not irrational analogy may guide us in framing an hypothesis.
Page 87
Bracebridge Hall, in one volume.
Page 88
Jameson, S.
Page 98
, green cloth, $1 13.