Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 57

μεταχειρίζεται όταν
εδίδετο αφορμή προς όφελος τοÏ
Χοπ-Φρωγκ.

Επί προβλέψει, δεν γνωρίζω ποίας μεγάλης εÏ
καιρίας, ο βασιλεύς
απεφάσισε να δώση ένα μπαλ-μασκέ. Και κάθε φοράν, όταν μια
μασκαράτα ή κάτι άλλο παρόμοιον σÏ
νέβαινε, δεν άφιναν εÏ
καιρίαν να
κάμοÏ
ν έκκλησιν προς το ταλέντο τοÏ
Χοπ-Φρωγκ και της Τριπέττας. Ο
Χοπ-Φρωγκ, προ παντός, ήτο πολύ εφεÏ
ρετικός όταν επρόκειτο να
διοργανώση θεάματα, να παροÏ
σιάση πρωτοτύποÏ
ς ρόλοÏ
ς και να
κατασκεÏ
άση ενδÏ
μασίας διά μπαλ μασκέ, τοÏ
ς οποίοÏ
ς δεν μπορούσαν
να δώσοÏ
ν χωρίς την σÏ
νεργασίαν τοÏ
.

Η ωρισμένη νύκτα διά τον χορόν έφθασε. Μία πολÏ
τελής αίθοÏ
σα
εστολίσθη, Ï
πό την επίβλεψιν της Τριπέττας, με όλοÏ
ς τοÏ
ς
νεωτερισμούς τοÏ
ς δÏ
ναμένοÏ
ς ν' αÏ
ξήσοÏ
ν την εντύπωσιν της
μασκαράτας. Όλη η αÏ
λή ήτο εις πÏ
ρετόν αναμονής. Διά τας
ενδÏ
μασίας και τα πρόσωπα, φαντάζεται κανείς ότι ο καθείς εξέλεξε
την ιδικήν τοÏ
. Πολλοί ωρίσθησαν διά τοÏ
ς ρόλοÏ
ς ποÏ
θα έπαιζαν,
μίαν εβδομάδα ή ένα μήνα προηγοÏ
μένως και πραγματικώς δεν Ï
πήρχε
καμμία αοριστία ως προς το ζήτημα αÏ
τό, εξαιρέσει μόνον των όσα
απέβλεπον αποκλειστικώς τον βασιλέα και τοÏ
ς επτά Ï
ποÏ
ργούς. Διατί
εδίσταζαν; Δεν μπορώ να το είπω. Ίσως να ήτο και αÏ
τό τρόπος
εÏ
θÏ
μολογίας εκ μέροÏ
ς των. Αλλά πιθανώτερον είναι ότι το λίπος
επεβράδÏ
νε την επινόησιν των ιδεών. Ολοένα ο χρόνος επέρνα, και
διά τούτο ο βασιλεύς ως τελεÏ
ταίον καταφύγιον εζήτησε την
Τριπέτταν και τον Χοπ-Φρωγκ.

Όταν οι δύο μικροί φίλοι Ï
πήκοÏ
σαν εις την πρόσκλησιν τοÏ

βασιλέως, τον εύρον καθισμένον να πίνη κρασί με τα επτά μέλη τοÏ

Ï
ποÏ
ργικού σÏ
μβοÏ
λίοÏ
· αλλ' ο μονάρχης εφαίνετο ότι ήτο
απελπιστικά δύσθÏ
μος. Εγνώριζεν ότι ο Χοπ-Φρωγκ εμίσει το κρασί,
διότι το κρασί διήγειρε τα νεύρα τοÏ
πτωχού καμποÏ
ράκοÏ
μέχρι
τρέλλας, και η τρέλλα δεν έχει τίποτε το εξαιρετικώς εÏ
χάριστον.
Αλλ' ο βασιλεύς αγαπούσε τας χονδράς φάρσας, και δι' ατομικήν τοÏ

εÏ
χαρίστησιν έδωκε να πίη ο Χοπ-Φρωγκ . . . διά να τον
«εÏ
χαριστήση», όπως έλεγεν.

— Έλα εδώ, Χοπ-Φρωγκ, είπε, την στιγμήν ποÏ
ο γελωτοποιός και η
φίλη τοÏ
εισήρχοντο εις την αίθοÏ
σαν· πίε αÏ
τό το ποτήρι εις
Ï
γείαν των απόντων φίλων σοÏ
(εδώ ο Χοπ-Φρωγκ αναστέναξε) και
κίνησε την φαντασίαν σοÏ
προς χάριν μοÏ
. Μας χρειάζονται πρόσωπα,
πρόσωπα με χαρακτήρα, κάτι το ανέκδοτον και ανώτερον τοÏ
σÏ
νήθοÏ
ς.
Έχομεν αρκετά κοÏ
ραστικήν μονοτονίαν από τοÏ
ς χορούς αÏ
τούς. Έλα
να πιής. Το κρασί θα σοÏ
φωτίση τας ιδέας.

Ο Χοπ-Φρωγκ προσεπάθησε, όπως εσÏ
νήθιζε, ν' απαντήση αστεία εις
την πρότασιν τοÏ
βασιλέως, αλλά τούτο ήτο ανώτερον των δÏ
νάμεών
τοÏ
. Τότε ήτο η επέτειος των γενεθλίων τοÏ
πτωχού νάνοÏ
, και η
διαταγή να πιή «στην Ï
γεία των απόντων φίλων» έφερε τα δάκρÏ
α εις
τα μάτια τοÏ
. Έπεσαν βαρειά και πικρά, αÏ
τά τα δάκρÏ
α, εις την
κούπα ποÏ
την έπαιρνε ταπεινά από το χέρι τοÏ
τÏ
ράννοÏ
.

— Χα! χα! χα! είπεν ο τελεÏ
ταίος χάσκοντας από τα

Last Page Next Page

Text Comparison with The Raven

Page 0
Deep.
Page 1
Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he, But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door-- Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door-- Perched, and sat, and nothing more.
Page 2
" Then the bird said "Nevermore.
Page 3
" Quoth the Raven,.
Page 4
" And the Raven, never flitting, still is sitting, still is sitting On the pallid bust of Pallas just above my chamber door; And his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming And the lamp-light o'er him streaming throws his shadows on the floor; And my soul from out that shadow that lies floating on the floor Shall be lifted--nevermore!.