Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 53

η σκέψις μας πιέζει ν'
αποφύγωμεν τον κίνδÏ
νον, και αÏ
τή αρκεί πάλιν να μας καταστήση
ανικάνοÏ
ς. Εάν δεν εÏ
ρίσκεται εκεί ο βραχίων ενός φίλοÏ
να μας
σÏ
γκρατήση, ή, εάν δεν προβώμεν αιφνιδίως εις μίαν προσπάθειαν
οπισθοχωρήσεως, θα κρημνισθώμεν αÏ
θωρεί και θα σÏ
ντριβώμεν.

Αναλύοντες τας πράξεις αÏ
τάς και όλας τας άλλας τοÏ
αÏ
τού είδοÏ
ς,
θα παρατηρήσωμεν ότι προέρχονται μόνον εκ τοÏ
πνεύματος &της
διαστροφής&. Εννοούμεν ότι δεν πρέπει να τας πραγματοποιήσωμεν,
και είναι ο μόνος λόγος διά τον οποίον τας πραγμαποιούμεν. Πέραν
τοÏ
λόγοÏ
αÏ
τού δεν ημπορούμεν να εύρωμεν νοητόν νόμον και θα
ημπορούμεν ανεπιφÏ
λάκτως να θεωρήσωμεν την διαστροφήν αÏ
τήν ως
μίαν απ' εÏ
θείας Ï
ποβολήν τοÏ
βασιλέως τοÏ
ΆδοÏ
, εάν δεν Ï
πήρχε
βεβαιωμένον ότι είς τινας περιστάσεις γίνεται αύτη χάριν τοÏ

καλού.

***

Ό,τι σας ανέπτÏ
ξα διεξοδικώς, σας το ανέπτÏ
ξα διά να μοÏ

επιτρέψετε οπωσδήποτε να σας απαντήσω εις το ερώτημά σας — να σας
εξηγήσω διατί είμαι εδώ και να σας καταστήσω γνωστόν το τι δύναται
επί τοÏ
παρόντος να δικαιολογήση τα δεσμά αÏ
τά, διά των οποίων
τÏ
ραννούμαι, και την παροÏ
σίαν μοÏ
εις το κελλί αÏ
τό τοÏ

καταδίκοÏ
. ΆνεÏ
των μακρών αÏ
τών εξηγήσεων ή δεν θα με είχετε
εννοήσει καθ' όλην την γραμμήν, ή μάλλον, όπως όλος ο κόσμος, θα
με εκλάβετε ως τρελλόν.


Και ιδού σεις, διά ν' απαλλαγήτε εÏ
κολώτερα από εμέ, θα με
θεωρήσετε ότι είμαι ένα από τα άπειρα θύματα τοÏ
δαίμονος της
&διαστροφής&. Δεν Ï
πάρχει άλλη πράξις ποÏ
να εμελετήθη μάλλον
επισταμένως. Επί εβδομάδας όλας, επί μήνας, εστάθμισα τοÏ
ς
διαφόροÏ
ς τρόποÏ
ς προς πραγματοποίησιν της δολοφονίας αÏ
τής
ΑπεμάκρÏ
να πολλά σχέδια, διότι η εκτέλεσίς των ενείχεν έστω και έν
ενδεχόμενον ανακαλύψεως. Μίαν ημέραν τέλος, όταν εδιάβαζα γαλλικά
απομνημονεύματα, σÏ
νήντησα περίπτωσιν ασθενείας οιονεί
θανατηφόροÏ
, ποÏ
επήλθεν εις μίαν κÏ
ρίαν Πιλώ, εξ αιτίας ενός
τÏ
χαίως δηλητηριώδοÏ
ς κηρίοÏ
. Αμέσως η ιδέα αÏ
τή εδέσποσε της
φαντασίας μοÏ
. Εγνώριζα ότι το θύμα μοÏ
είχε την σÏ
νήθειαν να
μελετά κλινήρες. — Εγνώριζα εξ άλλοÏ
ότι το δωμάτιόν της ήτο
πνικτικόν και κακώς αερισμένον. Αλλά δεν είναι ανάγκη να σας
επιβαρύνω με ανωφελείς λεπτομερείας, ούτε να σας περιγράψω τα
εύκολα στρατηγήματα διά των οποίων κατώρθωσα ν' αντικαταστήσω το
κηρί τοÏ
κηροπηγίοÏ
με άλλον ιδικόν μοÏ
. Την επαύριον πρωίαν εύρον
το πρόσωπον νεκρόν εις το κρεββάτι, και η ιατροδικαστική
γνωμάτεÏ
σις ήτο ότι: «απέθανεν από την επίσκεψιν τοÏ
Θεού».

Εκληρονόμησα την περιοÏ
σίαν τοÏ
και εκαλοπερνούσα επί πολλά έτη.
Ούτε μίαν φοράν δεν επέρασεν από το μÏ
αλό μοÏ
ότι ήτο δÏ
νατόν ν'
ανακαλÏ
φθή το έγκλημα. Εξηφάνισα επιμελώς και τα Ï
πόλοιπα τοÏ

κηρίοÏ
. Δεν άφησα να Ï
πάρχη ούτε η παραμικροτέρα σκιά Ï
πονοίας,
ούτε κατά φαντασίαν, ότι εγώ εδολοφόνησα την γÏ
ναίκα. Δεν ημπορεί
να φαντασθή κανείς τι μεγάλο αίσθημα ικανοποιήσεως εβλάστανεν εις
την καρδίαν μοÏ
όταν εφανταζόμην την τελείαν εÏ
μάρειαν της
καταστάσεώς μοÏ
. Επί πολύ ακόμη εσÏ
νήθισα να

Last Page Next Page

Text Comparison with Valtameren salaisuus

Page 0
Odottamattomuuksien miehenä Poe taaskin ystäviään hämmästytti: toukokuussa 1836 nai hän serkkunsa, nimeltä Virginia Clemm, joka oli ijältään ainoastaan 14-vuotias.
Page 3
Kirje kirjoitettiin ja lähetettiin, ja eräänä maanantai-aamuna läksin kotoani New Bedfordiin menevälle pakettilaivalle, kuten luultiin.
Page 5
Muun muassa siellä oli kirjoja, kynä, mustetta ja paperia, kolme vilttiä, iso kivipullo täynnä vettä, nassakka laivakorppuja, kolme neljä aikamoista Bolognan-makkaraa, suuri sianliikkiö, paistettu lampaanjalka sekä puolitusinaa viini- ja likööripulloja.
Page 14
Augustus koki lohduttaa itseään kuvittelemalla, että vene joko pääsisi maihin tai joutuisi liki rannikkoa tavatakseen aluksia.
Page 16
Kapinan jälkeen Augustus ei ollut nähnyt sitä ennenkuin se nyt ilmestyi Dirk Petersin seurassa ja oli pitänyt sitä menneenä luullen, että joku perämiehen joukkoon kuuluvista ilkiöistä oli heittänyt sen mereen.
Page 17
Augustus makasi hiljaa paikoillaan melkein yöhön asti.
Page 19
Molemmat menivät nyt kannelle enkä nähnyt Augustusta noin kolmeen tuntiin.
Page 23
Muut neljä istuivat jonkun aikaa kuin kiinni juuttuneina lattiaan -- surkeimpina kauhun ja äärimmäisen epätoivon kuvina mitä silmäni ikinä ovat nähneet.
Page 24
Se ei ollut kukaan muu kuin Tiikeri.
Page 26
Onneksi olimme juuri ennen yön tuloa kaikki neljä sitoneet itsemme lujasti kiinni ankkuripelin pirstaleihin ja olimme tällä tavoin niin lähelle kantta kyyristyneinä kuin mahdollista.
Page 28
Yritys oli kovin vaikea ja vaarallinen; sillä kun tuskin saatoimme toivoa löytävämme paljon, jos mitään muonavaroja itse kajuutasta, oli sukeltajan alas päästyään välttämättä käännyttävä oikealle ja kulettava veden alla kymmenen tai kaksitoista jalkaa ahdasta käytävää varastohuoneeseen sekä vielä palattava kertaakaan hengittämättä.
Page 29
Kun emme voineet saada sitä tieltämme muilla keinoin kuin väkivoimalla, laskeuduimme kaikki veteen niin syvälle kuin portaita myöten pääsimme, jolloin rynnistettyämme yhteisvoimin sitä vastaan onnistuimme kaatamaan sen.
Page 31
Sen ja sen kauhistavan miehistön mukana menivät kaikki hilpeät pelastuksen ja ilon unelmamme.
Page 34
-- Pelastus.
Page 45
Jäimme heitä odottamaan ja kun he liikkuivat varsin nopeasti, olivat he pian kuulomatkan päässä.
Page 47
Puut eivät muistuttaneet ainoatakaan kuuman, lauhkean tai pohjoisen kylmän vyöhykkeen kasvia, vaan olivat aivan toisenlaisia kuin niillä eteläisillä leveysasteilla, joiden poikki jo olimme matkustaneet.
Page 49
Sen teimmekin, jolloin samassa jouduimme varsin epämieluisaan, miltei arveluttavaan asemaan.
Page 58
Ennenpitkää paalujen tuojat iskivät ne kehään sen ympärille ja samassa kun se oli tehty, hyökkäsi koko suunnaton joukko sisämaahan päin läpitunkevasti kirkuen: _Tekeli-li! Tekeli-li!_ XX.
Page 60
En voinut, en tahtonut rajoittaa näköpiiriäni jyrkänteen seinämään, ja hurjan selittämättömän mielenliikutuksen valtaamana, joka oli puoleksi kauhua, puoleksi huojennusta, loin katseeni syvyyteen.
Page 62
Koetimme ensin vetää sitä villien ulottuvilta syvälle vedelle, mutta kun se oli lujasti juuttunut pohjaan ja aika oli perin täpärällä, sai Peters parilla musketinperän iskulla muserretuksi ison osan kokasta, ja toisesta kyljestä.