Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 26

της χειρός μοÏ
οι ελεÏ
θερωταί
διεσκορπίσθησαν θορÏ
βωδώς. Με ακριβή κίνησιν, σÏ
νετήν, εγλίστρησα
βραδέως, μακράν τοÏ
κύκλοÏ
των δεσμών, μακράν των ορίων τοÏ

κοιμητηρίοÏ
. Προς στιγμήν τοÏ
λάχιστον ήμην &ελεύθερος&!

Ελεύθερος! Αλλ' εις τα δίκτÏ
α της Ιεράς Εξετάσεως! Μόλις άφησα την
φρικτήν στρώμνην και επάτησα τοÏ
ς πόδας μοÏ
εις το πάτωμα τοÏ

μποÏ
ντροÏ
μιού μοÏ
, η δαιμονιώδης κίνησις τοÏ
εργαλείοÏ
έπαÏ
σε και
το είδα σÏ
ρόμενον κατά μήκος της οροφής. Ήτο μία προειδοποίησις
ποÏ
έβαλεν εις απελπισίαν την καρδιά μοÏ
. Δεν ημπορούσα ν'
αμφιβάλλω ότι κατεσκόπεÏ
αν και τας παραμικροτέρας κινήσεις μοÏ
.
Ελεύθερος! Δεν διέφÏ
γα τον θάνατον Ï
πό την μορφήν αÏ
τήν ειμή διά
να Ï
ποστώ κάτι χειρότερον από θάνατον, Ï
πό την μορφήν άλλης
αγωνίας. Με την ιδέαν αÏ
τήν, έστρεψα τα ανήσÏ
χα μάτια μοÏ
επάνω
εις τοÏ
ς σιδηρούς τοίχοÏ
ς της φÏ
λακής. Πασιφανώς κάτι εξαιρετικόν,
κάποια σποÏ
δαία μεταβολή, την οποίαν δεν ηδÏ
νήθην ν' αντιληφθώ
σαφώς κατ' αρχάς, επήλθεν εις το δωμάτιον. Έμεινα μερικάς στιγμάς
αφηρημένος με το όνειρον και τον φόβον, πλάττων φανταστικάς και
ανοήτοÏ
ς Ï
ποθέσεις.

Την στιγμήν εκείνην ανεκάλÏ
ψα την προέλεÏ
σιν της θειαφένιας
λάμψεως με την οποίαν εφωτίζετο το κελλί μοÏ
. Προήρχετο από μίαν
ρωγμήν μισού ποδός το πλάτος, ήτις εξετείνετο κατά μήκος των
τοίχων εις την βάσιν των. Επείσθην ούτω ότι ούτοι ήσαν μετέωροι,
μηχανικώς σÏ
γκρατούμενοι από των πλεÏ
ρών. ΈκÏ
ψα και προσεπάθησα,
αλλ' εις μάτην, να διακρίνω διά της ρωγμής αÏ
τής. Μόλις εσήκωσα
την κεφαλήν μοÏ
αντελήφθην εις τι σÏ
νίστατο η μÏ
στηριώδης
μεταβολή, η επελθούσα εις την κρύπτην μοÏ
. Παρετήρησα ότι τα
χρώματα των τοιχογραφιών εξεθώριασαν και εκιτρίνισαν, αν και τα
περιθώριά των ήσαν αρκετά εÏ
διάκριτα. Τα χρώματα αÏ
τά προσέλαβον
αίφνης και εξηκολούθοÏ
ν να λαμβάνοÏ
ν επί μάλλον και μάλλον μίαν
λάμψιν ισχÏ
ράς εντάσεως, η οποία έδιδεν εις τα τερατοÏ
ργήματα αÏ
τά
όψεις και μορφάς, ικανάς να φρίξοÏ
ν νεύρα ισχÏ
ρότερα των ιδικών
μοÏ
. Μάτια δαιμόνων αγρίως και τρομακτικώς ζωηρά προσηλώνοντο επ'
εμού και εφαίνοντο ως παρακολοÏ
θούντα με οποÏ
δήποτε και αν
εστρεφόμην και από οιονδήποτε μέρος και αν τα παρηκολούθοÏ
ν.
Έλαμπον την απαισίαν λάμψιν, την οποίαν μάτην απεπειρώμην να θεωρώ
ως φανταστικήν. Φανταστικήν! Και εν τούτοις εισέπνεα ατμοσφαίραν
θερμασμένοÏ
σιδήροÏ
. Η φÏ
λακή μοÏ
είχε πληρωθή από αποπνικτικήν
οσμήν. Λάμψις διαρκώς εντονωτέρα έδιδε νέαν ζωήν εις τα μάτια των
τεράτων, τα οποία παρηκολούθοÏ
ν την αγωνίαν μοÏ
. ΕρÏ
θρός
χρωματισμός ολοέν εντονώτερος περιεχύνετο επί των εικόνων αÏ
τών
της φρίκης και τοÏ
αίματος. Ήσθμαινα. Μόλις μπορούσα ν' αναπνεύσω.
Καμμία αμφιβολία δεν μοÏ
απέμενε πλέον ως προς τα σχέδια των
διωκτών μοÏ
, των φανατικωτάτων τούτων ανθρώπων.

Απεμακρύνθην από το καίον μέταλλον, προσεγγίζων προς το κέντρον
της φÏ
λακής μοÏ
. Απειλούμενος να καώ εσκέφθην την δροσιάν τοÏ

φρέατος και η σκέψις αÏ
τή ήτο διά την ψÏ
χήν μοÏ
βάλσαμον. Έτρεξα
προς το στόμιον τοÏ
φρέατος και εβύθισα τα μάτια μοÏ
έως τον
βÏ
θόν. Η λάμψις της πÏ
ρομένης οροφής εφώτιζεν αÏ
τό καθ' όλας τας
διεÏ
θύνσεις

Last Page Next Page

Text Comparison with Cuentos Clásicos del Norte, Primera Serie

Page 2
PATRIA PER ORBIS CONCORDIAM, colofon] Traducción de Carmen Torres Calderón de Pinillos Nueva York Doubleday, Page & Company 1920 BIBLIOTECA INTERAMERICANA Fundada por la Dotación de Carnegie para la Paz Internacional para la difusión de ideas entre los pueblos del Nuevo Mundo, mediante la traducción y publicación de obras importantes que expresen los ideales y los sentimientos nacionales.
Page 9
Un poeta coloca naturalmente su mundo ideal como crítica de las condiciones entre las que se debate, y si Poe deseó criticar en esta forma a los Estados Unidos en el segundo tercio del siglo diecinueve, sus compatriotas tendrían que sentirse ahora agradecidos; pero su rebelión era contra.
Page 10
la vida misma: no ofrecía más solución que descarríos y muerte.
Page 11
sus demás obras, pero hemos dicho ya bastante probablemente para indicar la razón por la cual la altura de Háwthorne como pensador debe apreciarse a través del estudio del pensamiento de la Nueva Inglaterra de su tiempo.
Page 27
Si la boto pa 'bajo, la rama no se romperá con el peso del negro na má.
Page 46
--Precisamente.
Page 51
Se manifestaba esta afección en una multitud de sensaciones extraordinarias.
Page 63
La radiación brotaba de una luna llena y de un rojo sangriento en su ocaso, y resplandecía vivamente sobre aquella hendedura apenas perceptible de que he hablado y que se extendía en ziszás desde la techumbre del edificio hasta su base.
Page 66
Así, ¡cuán frecuentemente durante el curso de un intenso escrutinio de los ojos de Ligeia, sentía que me aproximaba al conocimiento pleno de su expresión, lo sentía cerca, pero no en mi poder aún, y al fin volvía a escaparse por completo! Y (¡oh, extrañeza! ¡oh, misterio entre todos!) encontraba en los objetos más comunes del universo un círculo de analogías con esta expresión.
Page 75
Extravagantes visiones, engendradas por el opio, revoloteaban como sombras a mi alrededor.
Page 78
La sangre era su distintivo y su Avatar, el horror bermejo de la sangre.
Page 102
Los testigos, como habéis notado, estaban de acuerdo acerca de la voz gruesa: su testimonio ha sido unánime.
Page 107
Una vez llegado a la distancia de dos pies y medio (suponiendo que la persiana estuviera abierta en toda su extensión), podía encontrar el ladrón sólido apoyo en el enrejado.
Page 108
Los asesinos no emplean ordinariamente tales medios.
Page 110
--La descripción de los dedos,--dije al terminar la lectura,--corresponde exactamente a este dibujo.
Page 116
Era particularmente afecto a los animales, y.
Page 121
Si me levantaba a pasear, se metía entre mis pies casi haciéndome caer; o clavando en mis vestidos sus largas y afiladas garras, se encaramaba de este modo hasta mi pecho.
Page 126
Apenas se veía espuma, excepto en la inmediata proximidad de las rocas.
Page 129
" Con respecto a la profundidad del agua, no veo cómo haya podido especificarse en la inmediata proximidad del vórtice.
Page 138
Concebí por último la posibilidad de que hubieran sido devueltos de esta manera por el remolino hasta el nivel del océano, sin sufrir la suerte de los que entraron primero o fueron absorbidos con mayor rapidez.