Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 19

τον βραχίονα μοÏ
εύρον παραπλεύρως ένα άρτον
και μια κανάτα νερού. Πολύ εξηντλημένος διά να σκεφθώ επί της
περιστάσεως ταύτης ήπια και έφαγα απλήστως. Μετ' ολίγον επανήρχισα
τον γύρον της φÏ
λακής μοÏ
και, όχι χωρίς κόπον, έφθασα τέλος εκεί
όποÏ
είχα κρεμάσει το κοÏ
ρελάκι.

Κατά την πτώσιν μοÏ
είχα μετρήσει 52 βήματα και αφ' ης στιγμής
επανήρχισα την πορείαν ηρίθμησα έτερα 48, μέχρις ότοÏ
επανεύρον το
κοÏ
ρελάκι, ήτοι το όλον εκατόν βήματα. Επειδή δε δύο βήματα
αντιστοιχούν προς μίαν Ï
άρδαν, σÏ
νεπέρανα ότι το μποÏ
ντρούμι είχε
περιφέρειαν πεντήκοντα Ï
αρδών. Εν τούτοις επειδή εύρον πολλάς
γωνίας εις τον τοίχον δεν ημπορούσα να σχιματίσω σαφή γνώμην περί
τοÏ
σχήματος τοÏ
Ï
πογείοÏ
, διότι δεν ημπορούσα ν' αμφιβάλλω επί
πλέον ότι τούτο ήτο κρύπτη.

Απέδιδα ολίγον ενδιαφέρον και βεβαίως οÏ
δεμίαν ελπίδα εις τας
ερεύνας αÏ
τάς. Αλλά μία αόριστος περιέργεια με παρώτρÏ
νε να τας
εξακολοÏ
θήσω. Άμα άφησα τον τοίχον απεφάσισα να διασχίσω την
περιφερικήν επιφάνειαν. Κατ' αρχάς εβάδισα με μεγάλην σύνεσιν,
διότι το έδαφος, αν και εφαίνετο σÏ
νιστάμενον από στερεάν ύλην,
ήτο κεκαλÏ
μμένον από μίαν επικίνδÏ
νον λάσπην.

Έλαβα επί τέλοÏ
ς ασφαλή στάσιν και δεν εδίστασα να βαδίσω
αποφασιστικά, προσπαθών να προχωρώ πάντοτε εφ' όσον ήτο δÏ
νατόν
κατ' εÏ
θείαν γραμμήν. Έκαμα τοιοÏ
τοτρόπως δέκα ή δώδεκα βήματα
προς τα εμπρός, όταν το Ï
πόλοιπον τοÏ
κοÏ
ρελακιού περιεπλέχθη εις
τοÏ
ς πόδας μοÏ
. Πατήσας αÏ
τό εγλίστρησα και έπεσα με το πρόσωπον
προς τα κάτω. Εν τη σÏ
γχύσει μοÏ
ως εκ της πτώσεως δεν απέδωκα
ιδιαιτέραν σημασίαν εις την άλλως εκπληκτικήν αÏ
τήν λεπτομέρειαν·
αλλά μετά τινα δεÏ
τερόλεπτα και ενώ ακόμη εÏ
ρισκόμην εξηπλωμένος
κατά γης προσήλωσα την προσοχήν μοÏ
. Ενώ το πηγούνι μοÏ
ανεπαύετο
επί τοÏ
εδάφοÏ
ς της φÏ
λακής μοÏ
, τα χείλη και το ήμισÏ
τοÏ

προσώποÏ
μοÏ
εÏ
ρίσκοντο εις τον αέρα. ΤαÏ
τοχρόνως το μέτωπόν μοÏ

περιελούετο από βρωμεράς αναθÏ
μιάσεις και μία χαρακτηριστική οσμή
μοÏ
χλιασμένων μÏ
κήτων ανέβαινεν εις τοÏ
ς ρώθωνάς μοÏ
. Ήπλωσα τον
βραχίονα και εφρικίασά παρατηρήσας ότι είχα πέσει κοντά εις το
χείλος ενός περιφερικού φρέατος.

ΦÏ
σικά δεν είχα προς το παρόν τα μέσα να μετρήσω τας διαστάσεις,
αλλ' εψηλάφησα τον τοίχον ακριβώς κάτωθεν τοÏ
χείλοÏ
ς, κατορθώσας
ν' αποσπάσω ένα μικρό τεμάχιον, το οποίον άφησα να πέση εις το
βάθος τοÏ
φρέατος. Επί τινα δεÏ
τερόλεπτα ήκοÏ
σα τον επανειλημμένον
κρότον τοÏ
προσκρούοντος επί των τοιχωμάτων της αβύσσοÏ
λίθοÏ
.
Τέλος εβÏ
θίσθη εις τα νερά με ένα θλιβερόν πάταγον, ακολοÏ
θούμενος
από φοβερούς ήχοÏ
ς. ΣÏ
γχρόνως ήκοÏ
σα Ï
περάνω της κεφαλής μοÏ
, σαν
ένα θόρÏ
βον θύρας ποÏ
ανοίγοÏ
ν γρήγορα διά να την κλείσοÏ
ν
ταχύτερον ακόμη, ενώ αμÏ
δρά ακτίς φωτός διέκοψε τα σκότη και εχάθη
αποτόμως. Είδα φανερά ποία ήτο η τύχη ποÏ
μοÏ
επεφÏ
λάσσετο και
ηÏ
χαριστήθην διά το απρόοπτον αÏ
τό γεγονός. Εάν είχα κάμει ένα
βήμα περισσότερον προ τού να πέσω, ο κόσμος δεν θα με επανέβλεπε
πλέον. Ο θάνατος, τον οποίον ούτω διέφÏ
γα,

Last Page Next Page

Text Comparison with The Raven

Page 0
J.
Page 1
_ "''T is some visitor entreating entrance at my chamber door-- Some late visitor entreating entrance at my chamber door.
Page 3
Staudenbaur.
Page 4
Tietze.
Page 5
What things go to the making of a poem,--and how true in this, as in most else, that race which named its bards "the makers"? A work is called out of the void.
Page 7
In no other of its author's poems is the motive more palpably defined.
Page 8
He had learned his own power and weakness, and was at his prime, and not without a certain reputation.
Page 9
Our present text, therefore, while substantially that of 1845, is somewhat modified by the poet's later reading, and is, I think, the most correct and effective version of this single poem.
Page 10
As to the rhythm of our poem, a comparison of dates indicates that this was influenced by the rhythm of "Lady Geraldine's Courtship.
Page 11
" Here is no semblance of the cawing rook that haunts ancestral turrets and treads the field of heraldry; no boding phantom of which Tickell sang that, when, "shrieking at her window thrice, The raven flap'd his wing, Too well the love-lorn maiden knew The solemn boding sound.
Page 12
The _tone_ of the highest Beauty is one of Sadness.
Page 13
All this stage effect of situation, light, color, sound, is purely romantic, and even melodramatic, but of a poetic quality that melodrama rarely exhibits, and thoroughly reflective of the poet's "eternal passion, eternal pain.
Page 14
If he had designed the complete work in advance, he scarcely would have made so harsh a prelude of rattle-pan rhymes to the delicious melody of the second stanza,--not even upon his theory of the fantastic.
Page 15
His own letters and the minute incidents of his career are before us; the record, good and bad, is widely known.
Page 16
We see objects as his personages saw them, and with the very eyes of the Wandering Jew, the bewildered Don, or the goldsmith's daughter whose fancy so magnifies the King in the shop on the Pont-au-Change.
Page 17
Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary, Over many a quaint and curious volume of forgotten lore, While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping, As of some one gently rapping, rapping at my chamber door.
Page 18
"Surely," said I, "surely that is something at my window lattice; Let me see, then, what thereat is, and this mystery explore-- Let my heart be still a moment and this mystery explore;-- 'T is the wind and nothing more!" Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter, In there stepped a stately Raven of the saintly days of yore.
Page 19
" But the Raven, sitting lonely on the placid bust, spoke only That one word, as if his soul in that one word he did outpour.
Page 20
bosom's core; This and more I sat divining, with my head at ease reclining On the cushion's velvet lining that the lamplight gloated o'er, But whose velvet violet lining with the lamplight gloating o'er _She_ shall press, ah, nevermore! Then, methought, the air grew denser, perfumed from an unseen censer Swung by seraphim whose foot-falls tinkled on the tufted floor.
Page 22
.