Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 1

την
αδÏ
ναμίαν μοÏ
επροχώρησα. Φθάσας εις την κÏ
ρίαν πύλην, η οποία ήτο
ημίκλειστος, διέκρινα το πρόσωπον ενός ανθρώποÏ
, ο οποίος
παρετήρει. Μετά μίαν στιγμήν ο άνθρωπος αÏ
τός μας επλησίασε και
αποτεινόμενος προς τον σύντροφόν μοÏ
και ονομάζων αÏ
τόν διά τοÏ

ονόματός τοÏ
και θλίβων οικείως την χείρα τοÏ
τον προσεκάλεσε να
ξεπεζέψη. Ήτο ο ίδιος ο κ. Μαγιάρ, άνθρωπος εÏ
γενούς παραστήματος,
ωραίος, με βάδισμα εÏ
γενούς αρχαίας καταγωγής, με τρόποÏ
ς απλούς
και με κάποιο ύφος σοβαρότητος, αξιοπρεπείας και επιβλητικότητος.

Ο φίλος μοÏ
με παροÏ
σίασε και ανήγγειλλεν εις τον κ. Μαγιάρ την
επιθÏ
μίαν μοÏ
να επισκεφθώ το κατάστημά τοÏ
. Επί τη διαβεβαιώσει
δε αÏ
τού ότι θα τύχω πάσης περιποιήσεως μας αποχαιρέτησεν. Από
εκείνης της στιγμής δεν τον ξαναείδα.

Μετά την αναχώρησίν τοÏ
, ο διεÏ
θÏ
ντής με εισήγαγεν εις το
εντεÏ
κτήριον, στενόν μεν, αλλά καθαρώτατον. Μεταξύ άλλων
αντικειμένων προδιδόντων λεπτοτάτην φιλοκαλίαν, έβλεπα και μερικά
βιβλία, σχέδια, αγγεία με άνθη και όργανα μοÏ
σικής. Μία φλόγα
εύμορφη και εύθÏ
μη εστριφογύριζε μέσα στο τζάκι.

Νέα γÏ
ναίκα σπανίοÏ
κάλλοÏ
ς εκάθητο εις το πιάνο και ετραγοÏ
δούσε
μέρη τοÏ
Βελλίνη. Όταν εισήλθον, εσιώπησε και με Ï
πεδέχθη μετά
λεπτοτάτης χάριτος. Ομίλει χαμηλοφώνως και εις την στάσιν της
διέκρινέ τις το ωχρόν και φεÏ
γαλέον. Διέκρινα ίχνη θλίψεως εις το
πρόσωπόν της, το οποίον με όλην την άκραν ωχρότητά τοÏ
, δεν
εστερείτο κάλλοÏ
ς. Έφερε βαρύ πένθος και όψις της μοÏ
ενέπνεÏ
σεν
αίσθημα σεβασμού και ενδιαφέροντος αναμίκτοÏ
με θαÏ
μασμόν.

ΜοÏ
είπαν εις ΠαρισίοÏ
ς ότι το ίδρÏ
μα τοÏ
κ. Μαγιάρ ήτο
ωργανωμένον κατά το κοινώς λεγόμενον σύστημα της «πραότητος». Πάσα
σωματική ποινή ήτο κατηργημένη εν αÏ
τώ, σπανιώτατα δε ετίθεντο εις
περιορισμόν οι ασθενείς. Ούτοι επίστεÏ
ον ότι απήλαÏ
νον πλήροÏ
ς
ελεÏ
θερίας, ενώ πράγματι αÏ
στηρότατα επεβλέποντο. Οι πλείστοι εξ
αÏ
τών είχον την άδειαν να περιφέρωνται εντός της οικίας και της
περιοχής αÏ
τής, ενδεδÏ
μένοι όπως είναι κανείς ενδεδÏ
μένος όταν
είναι Ï
γιής τας φρένας.

Γνωρίζων ταύτα, έλαβα όλα τα κατάλληλα μέτρα εÏ
ρισκόμενος ενώπιον
της κÏ
ρίας αÏ
τής, διότι τίποτε δεν με εβεβαίωνεν ότι αÏ
τή δεν ήτο
τρελλή. Και πραγματικώς θα ημπορούσα να το πιστεύσω ένεκα της
ανησύχοÏ
λάμψεως των οφθαλμών της. Περιωρίσθην λοιπόν να ομιλήσω
περί γενικωτέρων Ï
ποθέσεων, όσαι δεν μοÏ
εφαίνοντο φύσεως
τοιαύτης, ώστε να προσβάλλοÏ
ν ή να ερεθίσοÏ
ν μίαν τρελλήν.

Αύτη μοÏ
απήντησε κατά τρόπον τελείως λογικόν εις ό,τι της έλεγα
και μάλιστα με ατομικάς παρατηρήσεις πλήρεις εÏ
θÏ
κρισίας. Αλλ' εκ
μακράς πείρας ήμοÏ
ν εξοικειωμένος με την ψÏ
χολογίαν των τρελλών
και εγνώριζα ότι δεν έπρεπε να εμπιστεύωμαι εις τοιούτοÏ
είδοÏ
ς
ενδείξεις διανοητικής Ï
γείας έστω και καταφανείς.

Έλαβα λοιπόν τα μέτρα μοÏ
να μη απομακρÏ
νθώ κατά την σÏ
νομιλίαν
μοÏ
ταύτην από την αρχικήν επιφÏ
λακτικότητά μοÏ
.

Την στιγμήν αÏ
τήν Ï
πηρέτης με κομψήν οικοστολήν προσεκόμισεν επί
δίσκοÏ
φρούτα, κρασί και άλλα αναψÏ
κτικά, από τα οποία έλαβα το
μέρος μοÏ
.

Μετ' ολίγον η κÏ
ρία εξήλθε τοÏ
δωματίοÏ
. Όταν εξήρχετο ηρώτησα

Last Page Next Page

Text Comparison with The Fall of the House of Usher

Page 0
The Fall of the House of Usher Son coeur est un luth suspendu; Sitot qu'on le touche il resonne.
Page 1
The writer spoke of acute bodily illness--of a mental disorder which oppressed him--and of an earnest desire to see me, as his best, and indeed his only personal friend, with a view of attempting, by the cheerfulness of my society, some alleviation of his malady.
Page 2
A servant in waiting took my horse, and I entered the Gothic archway of the hall.
Page 3
The valet now threw open a door and ushered me into the presence of his master.
Page 4
He entered, at some length, into what he conceived to be the nature of his malady.
Page 5
I dread the events of the future, not in themselves, but in their results.
Page 6
From the paintings over which his elaborate fancy brooded, and which grew, touch by touch, into vagueness at which I shuddered the more thrillingly, because I shuddered knowing not why;--from these paintings (vivid as their images now are before me) I would in vain endeavour to educe more than a small portion which should lie within the compass of merely written words.
Page 7
For me at least--in the circumstances then surrounding me--there arose out of the pure abstractions which the hypochondriac contrived to throw upon his canvas, an intensity of intolerable awe, no shadow of which felt I ever yet in the contemplation of the certainly glowing yet too concrete reveries of Fuseli.
Page 8
II.
Page 9
Through two luminous windows saw Spirits moving musically To a lute's well tuned law, Round about a throne, where sitting (Porphyrogene!) In state his glory well befitting, The ruler of the realm was seen.
Page 10
And travellers now within that valley, Through the red-litten windows, see Vast forms that move fantastically To a discordant melody; While, like a rapid ghastly river, Through the pale door, A hideous throng rush out forever, And laugh--but smile no more.
Page 11
The brother had been led to his resolution (so he told me) by consideration of the unusual character of the malady of the deceased, of certain obtrusive and eager inquiries on the part.
Page 12
We replaced and screwed down the lid, and, having secured the door of iron, made our way, with toil, into the scarcely less gloomy apartments of the upper portion of the house.
Page 13
It was no wonder that his condition terrified--that it infected me.
Page 14
"You must not--you shall not behold this!" said I, shudderingly, to Usher, as I led him, with a gentle violence, from the window to a seat.
Page 15
a favourite of Usher's more in sad jest than in earnest; for, in truth, there is little in its uncouth and unimaginative prolixity which could have had interest for the lofty and spiritual ideality of my friend.
Page 16
The motion of his body, too, was at variance with this idea--for he rocked from side to side with a gentle yet constant and uniform sway.
Page 17
the way before him, and approached valorously over the silver pavement of the castle to where the shield was upon the wall; which in sooth tarried not for his full coming, but fell down at his feet upon the silver floor, with a mighty great and terrible ringing sound.
Page 18
* Watson, Dr Percival, Spallanzani, and especially the Bishop of Landaff.