Ιστορίες αλλόκοτες

By Edgar Allan Poe

Page 0

Note: The tonic system has been changed from polytonic to
monotonic. The spelling of the book has not been changed
otherwise. Bold words are included in &. A footnote has
been converted to endnote.

Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολÏ
τονικό σε
μονοτονικό. Η ορθογραφία τοÏ
βιβλίοÏ
κατά τα άλλα παραμένει ως
έχει. Λέξεις με έντονοÏ
ς χαρακτήρες περικλείονται σε &. Μία
Ï
ποσημείωση έχει μεταφερθεί στο τέλος τοÏ
βιβλίοÏ
.



ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Φ E Ξ Η



EDGAR POE



ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΑΛΛΟΚΟΤΕΣ



ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ
Ν I Κ. ΣΠΑΝΔΩΝΗ

EΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΕΞΗ 1914


Καλλιτεχνικόν ΤÏ
πογραφείον τοÏ
"ΕΜΠΡΟΣ»



ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΛΛΟΚΟΤΕΣ



Το σύστημα τοÏ
δόκτορος ΓκοÏ
ντρόν και τοÏ
καθηγητού ΠλοÏ
μ.

Το φθινόπωρον τοÏ
18 . . . σ' ένα ταξίδι ποÏ
είχα κάμει στη
μεσημβρινή Γαλλία, το δρομολόγιόν μοÏ
μ' έφερεν εις ολίγων μιλίων
απόστασιν από ένα ιδιωτικόν θεραπεÏ
τήριον, ας πούμε φρενοκομείον,
περί τοÏ
οποίοÏ
ήκοÏ
σα να ομιλούν οι φίλοι μοÏ
ιατροί. Μη
επισκεφθείς ποτε ιδρύματα τοιούτοÏ
είδοÏ
ς, εύρον κατάλληλον την
εÏ
καιρίαν να επωφεληθώ της εÏ
καιρίας· επρότεινα λοιπόν εις τον
σÏ
νταξιδιώτην μοÏ
, ένα τζέντλεμαν με τον οποίον σÏ
νεδέθην κατά
τύχην προ ολίγων ημερών, να κάμωμεν ένα γύρον μιας ή δύο ωρών διά
να λάβω μικράν ιδέαν τοÏ
ιδρύματος τούτοÏ
. Αλλ' ούτος απέρριψε την
πρότασίν μοÏ
, αφ' ενός προσποιούμενος ότι ήτο πολύ βιαστικός, και
αφ' ετέροÏ
ομολογών ότι η θέα ενός τρελλού τοÏ
εγέννα μίαν
πραγματικήν αποστροφήν. Με παρεκάλεσεν όμως να μη θÏ
σιάσω από
λεπτότητα προς αÏ
τόν την περιέργειάν μοÏ
και μοÏ
είπεν ότι θα
εξακολοÏ
θήση σιγά-σιγά τον δρόμον τοÏ
, δίδων μοι ούτω τον καιρόν
να τον φθάσω ή την ιδίαν ημέραν ή και την επαύριον.

Αλλ' ενώ ούτος μ' απεχαιρέτα, εγώ εσκέφθην, ότι ίσως δεν θα
ημπορούσα ακωλύτως να εισέλθω εις το ίδρÏ
μα και τοÏ
εξέφρασα τον
φόβον μοÏ
αÏ
τόν. Τότε αÏ
τός μοÏ
απήντησεν ότι πραγματικώς εάν δεν
εγνώριζα προσωπικώς τον διεÏ
θÏ
ντήν τοÏ
καταστήματος κ. Μαγιάρ, ή
αν δεν είχα σÏ
στατικήν επιστολήν προς αÏ
τόν, δεν θα κατώρθωνα
τίποτε. Διότι ο κανονισμός τοιούτων ιδρÏ
μάτων είνε πολύ αÏ
στηρός.

Αλλά τότε τι να κάμω; ερώτησα.

Να σας πω· εγώ προ ολίγων ετών εγνώρισα τον κ. Μαγιάρ. ΕÏ
χαρίστως
λοιπόν σας σÏ
νοδεύω έως την πόρταν τοÏ
φρενοκομείοÏ
και σας
παροÏ
σιάζω προς αÏ
τόν. Σας ζητώ μόνον σÏ
γγνώμην, διότι αδÏ
νατώ να
σας σÏ
νοδεύσω και μέσα ένεκα της αντιπαθείας μοÏ
αÏ
τής προς τοÏ
ς
τρελλούς.

Τον ηÏ
χαρίστησα και αφήσαντες την οδόν εισήλθομεν εις μίαν ατρωπόν
χλωροφÏ
τεÏ
μένην, η οποία μετά ημίσειαν ώραν πορείας εχάνετο εις
ένα δάσος, το οποίον εσκέπαζε τοÏ
ς πρόποδας λόφοÏ
. Διεσχίσαμεν τα
Ï
γρά και σκοτεινά αÏ
τά δάση, εκτάσεως δÏ
ο μιλίων περίποÏ
, και
εÏ
ρέθημεν έμπροσθεν τοÏ
φρενοκομείοÏ
.

Ήτο ένας πύργος φανταστικού εξωτερικού και πολύ ερειπωμένος,
εφαίνετο δε τόσον παλαιός και τόσον εγκαταλελειμμένος, ώστε ήτο
αδύνατον να κατοικηθή.

Βλέπων αÏ
τόν κατελήφθην από αληθή φρίκην, εσταμάτησα τον ίππον
μοÏ
, σχεδόν αποφασισμένος να επιστρέψω οπίσω. Εντραπείς όμως

Next Page

Text Comparison with The Raven Illustrated

Page 0
Eagerly I wished the morrow;-- Vainly I had tried to borrow From my books surcease of sorrow-- Sorrow for the lost Lenore-- For the rare and radiant maiden Whom the angels name Lenore-- Nameless here for evermore.
Page 1
" [Illustration: 9015] Presently my soul grew stronger; Hesitating then no longer, "Sir," said I, "or Madam, truly Your forgiveness I implore; But the fact is I was napping, And so gently you came rapping, And so faintly you came tapping, Tapping at my chamber door, That I scarce was sure I heard you"-- Here I opened .
Page 2
"Surely," said I, "surely that is Something at my window lattice; [Illustration: 0019] Let me see, then, what thereat is, And this mystery explore-- Let my heart be still a moment And this mystery explore;-- 'Tis the wind and nothing more.
Page 3
When, with many a flirt and flutter, In there stepped a stately Raven [Illustration: 8020] Of the saintly days of yore.
Page 4
" Wondering at the stillness broken By reply so aptly spoken, "Doubtless," said I, "what it utters Is its only stock and store, Caught from some unhappy.
Page 5
master Whom unmerciful Disaster Followed fast and followed faster, So when hope he would adjure, Stern despair returned, Instead of the sweet hope he dared adjure, That sad answer, "Nevermore.
Page 6
whose velvet violet lining, With the lamplight gloating o'er, _She_ shall press, ah, nevermore! [Illustration: 0026] [Illustration: 0027] Then methought the air grew denser, Perfumed from an unseen censer Swung by angels whose faint footfalls Tinkled on the tufted floor.
Page 7
" Quoth the Raven, " Nevermore.
Page 8
And the lamplight o'er him streaming Throws his shadow on the floor, And my soul from out that shadow That lies floating on the floor Shall be lifted--nevermore! [Illustration: 0035].